Amos 3

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ประชากรอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ต่อว่าพวกเจ้า ต่อว่าครอบครัวทั้งหมดที่เรานำออกมาจากอียิปต์ ความว่า

2“เจ้าเท่านั้นที่เราได้เลือกสรรไว้ จากเผ่าพันธุ์ทั้งปวงในโลก ฉะนั้นเราจะลงโทษเจ้า เนื่องด้วยบาปทั้งสิ้นของเจ้า”

3สองคนจะเดินไปด้วยกันได้หรือ? หากทั้งคู่ไม่ได้ตกลงกันไว้ก่อน

4เมื่อสิงโตล่าเหยื่อไม่ได้ มันจะคำรามลั่นป่าหรือ? เมื่อมันจับสัตว์อะไรไม่ได้ มันจะร้องครวญครางอยู่ในถ้ำหรือ?

5เมื่อไม่ได้วางเหยื่อล่อไว้ นกจะตกลงในกับดักซึ่งวางอยู่ที่พื้นดินได้หรือ? หากไม่มีอะไรไปติด กับดักจะลั่นขึ้นได้หรือ?

6เมื่อเสียงแตรดังขึ้นในเมือง ผู้คนจะไม่ตกใจหรือ? เมื่อเกิดภัยพิบัติในเมืองใด องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงเป็นผู้บันดาลหรือ?

7แน่ทีเดียว พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตจะไม่ทรงกระทำสิ่งใด โดยไม่เปิดเผยแผนการของพระองค์ ให้บรรดาผู้เผยพระวจนะซึ่งเป็นผู้รับใช้ของพระองค์ได้รู้

8เมื่อสิงโตคำราม ใครบ้างจะไม่กลัว? เมื่อพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสแล้ว ใครเล่าจะไม่เผยพระวจนะ?

9จงป่าวร้องแก่ป้อมแห่งอัชโดด และแก่ป้อมแห่งอียิปต์ว่า “จงมาชุมนุมกันบนภูเขาของสะมาเรีย มาดูความโกลาหลวุ่นวายในเมืองนั้น และดูการกดขี่ข่มเหงท่ามกลางประชากรของเมืองนั้น”

10องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศว่า “บรรดาผู้สะสมของริบของปล้นไว้ในป้อมต่างๆ ไม่รู้จักทำสิ่งที่ถูกต้อง”

11ฉะนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสว่า “ศัตรูจะมาล้างผลาญแผ่นดินนั้น เขาจะทลายที่มั่น และปล้นป้อมปราการต่างๆ ของเจ้า”

12องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “เหมือนคนเลี้ยงแกะช่วยแกะออกมาจากปากสิงโต ได้แค่กระดูกขาสองชิ้นและเศษหูชิ้นเดียวฉันใด ชาวอิสราเอลจะได้รับการช่วยเหลือแบบเดียวกันฉันนั้น คือคนเหล่านั้นที่นั่งอยู่บนขอบเตียงของพวกเขา ในสะมาเรีย และนั่งอยู่บนเก้าอี้ในดามัสกัส ”

13องค์พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ประกาศว่า “จงฟัง แล้วไปกล่าวโทษพงศ์พันธุ์ยาโคบว่า

14“ในวันที่เราลงโทษอิสราเอลเพราะบาปทั้งหลายของพวกเขา เราจะทำลายแท่นบูชาแห่งเบธเอล เชิงงอนแท่นจะถูกเฉือนออก และร่วงหล่นลงกับพื้น

15เราจะทลายตำหนักฤดูหนาว พร้อมทั้งตำหนักฤดูร้อน บ้านต่างๆ ที่ตกแต่งด้วยงาช้างจะถูกทำลาย คฤหาสน์ทั้งหลายจะสูญสิ้นไป” องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →