Psalms 107

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 106 Jump to: Chapter 108 →

1จงขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าเพราะพระองค์ทรงแสนดี ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงนิรันดร์

2ให้ผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงไถ่กล่าวเช่นนี้ คือผู้ที่ทรงไถ่จากเงื้อมมือของศัตรู

3ผู้ที่พระองค์ทรงรวบรวมมาจากดินแดนต่างๆ จากตะวันออกและตะวันตก จากเหนือและใต้

4บางคนระเหเร่ร่อนอยู่ในถิ่นกันดารแห้งแล้ง ไม่พบทางไปเมืองที่พวกเขาจะตั้งถิ่นฐาน

5พวกเขาทั้งหิวและกระหาย อ่อนแรงใจจะขาด

6แล้วพวกเขาร้องทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ยาก พระองค์ก็ทรงปลดปล่อยพวกเขาจากความทุกข์เข็ญ

7พระองค์ทรงนำพวกเขาไปในทางตรง ไปเมืองที่พวกเขาจะตั้งถิ่นฐานได้

8ให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และสำหรับพระราชกิจมหัศจรรย์ของพระองค์ที่ทำเพื่อมนุษย์

9เพราะว่าพระองค์ทรงให้คนที่กระหายได้อิ่มเอม ทรงให้ผู้ที่หิวโหยอิ่มด้วยสิ่งดี

10บางคนนั่งอยู่ในความมืดมิดหม่นหมอง ถูกจองจำทุกข์ทรมานด้วยโซ่ตรวน

11เพราะพวกเขากบฏต่อพระวจนะของพระเจ้า และดูหมิ่นคำแนะนำสั่งสอนขององค์ผู้สูงสุด

12ฉะนั้นพระองค์ทรงสยบพวกเขาด้วยงานหนัก พวกเขาล้มลงและไม่มีใครช่วย

13แล้วพวกเขาร้องทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ยาก และพระองค์ทรงช่วยพวกเขาให้รอดจากความทุกข์เข็ญ

14พระองค์ทรงนำพวกเขาออกมาจากความมืดมิดหม่นหมอง และทรงทำลายโซ่ตรวนของพวกเขา

15ให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และสำหรับพระราชกิจมหัศจรรย์ของพระองค์ที่ทำเพื่อมนุษย์

16เพราะพระองค์ทรงทลายประตูทองสัมฤทธิ์ และตัดลูกกรงเหล็กออก

17บางคนกลายเป็นคนโง่โดยการกบฏของตัวเอง และต้องทนทุกข์เพราะความชั่วช้าของตน

18พวกเขาเบื่ออาหารทุกอย่าง และเฉียดใกล้ประตูแห่งความตาย

19แล้วพวกเขาร้องทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ยาก และพระองค์ทรงช่วยพวกเขาให้รอดจากความทุกข์เข็ญ

20พระองค์ตรัส พวกเขาก็ได้รับการรักษา พระองค์ทรงช่วยพวกเขาจากหลุมฝังศพ

21ให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และสำหรับพระราชกิจมหัศจรรย์ของพระองค์ที่ทำเพื่อมนุษย์

22ให้เขาถวายเครื่องบูชาขอบพระคุณ และบอกเล่าถึงพระราชกิจต่างๆ ของพระองค์ด้วยบทเพลงแห่งความชื่นชมยินดี

23บางคนก็ลงเรือออกไปกลางทะเล พวกเขาทำมาค้าขายตามเส้นทางมหาสมุทร

24พวกเขาได้เห็นพระราชกิจขององค์พระผู้เป็นเจ้า เห็นการอัศจรรย์ของพระองค์ในที่ลึก

25เพราะพระองค์ตรัส พายุก็ก่อตัว ทำให้คลื่นซัดสูง

26พวกเขาถูกโยนขึ้นฟ้าแล้วก็ดิ่งลงมาในห้วงลึก ขวัญหนีดีฝ่อไปเพราะวินาศภัยรุนแรง

27พวกเขาถลาและซวนเซไปเหมือนคนเมาเหล้า พวกเขาจนปัญญาไม่รู้จะทำอย่างไร

28แล้วพวกเขาร้องทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าในความทุกข์ยาก และพระองค์ทรงนำพวกเขาออกจากความทุกข์เข็ญ

29พระองค์ทรงทำให้พายุสงบลงเป็นเพียงเสียงกระซิบ ทำให้คลื่นในทะเลเงียบสงบ

30พวกเขาดีใจที่ทะเลสงบ และพระองค์ทรงนำพวกเขาเข้าเทียบท่าดังหมาย

31ให้พวกเขาขอบพระคุณองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับความรักมั่นคงของพระองค์ และสำหรับพระราชกิจมหัศจรรย์ของพระองค์ที่ทำเพื่อมนุษย์

32ให้พวกเขาเทิดทูนพระองค์ในที่ประชุมประชากร และสรรเสริญพระองค์ในที่ประชุมผู้อาวุโส

33พระองค์ทรงเปลี่ยนแม่น้ำให้กลายเป็นทะเลทราย ธารน้ำไหลกลายเป็นผืนดินแตกระแหง

34ทรงเปลี่ยนดินแดนอุดมให้กลายเป็นถิ่นร้างซึ่งดินกร่อย เพราะความชั่วร้ายของผู้อาศัยที่นั่น

35พระองค์ทรงเปลี่ยนถิ่นกันดารให้กลายเป็นแอ่งน้ำ และเปลี่ยนแผ่นดินที่แตกระแหงให้กลายเป็นน้ำพุ

36พระองค์ทรงนำคนหิวโหยไปอาศัยที่นั่น และให้พวกเขาพบเมืองที่พวกเขาจะตั้งถิ่นฐาน

37พวกเขาหว่านในท้องนา เพาะปลูกในสวนองุ่น และเก็บเกี่ยวพืชพันธุ์ธัญญาหารได้อย่างอุดมสมบูรณ์

38พระองค์ทรงอวยพรและพวกเขาก็ทวีจำนวนขึ้น และพระองค์ไม่ได้ให้ฝูงสัตว์ของพวกเขาลดจำนวนลง

39แล้วพวกเขาถูกลดจำนวนลงและทำให้ตกต่ำ จากการกดขี่ข่มเหง ทุกข์ภัย และความเศร้าโศก

40พระองค์ผู้ทรงเทการดูถูกดูแคลนลงเหนือเหล่าเจ้านาย ได้ทรงทำให้พวกเขาระหกระเหินอยู่ในที่เริศร้างไร้หนทาง

41แต่พระองค์ทรงยกชูผู้ยากไร้ออกจากความทุกข์ลำเค็ญ และให้มีลูกหลานมากมายอย่าง ฝูงแพะแกะ

42คนเที่ยงธรรมเห็นแล้วชื่นชมยินดี แต่คนชั่วร้ายทั้งปวงปิดปากเงียบ

43ผู้ใดฉลาดจงฟังสิ่งเหล่านี้ และใคร่ครวญถึงความรักยิ่งใหญ่ขององค์พระผู้เป็นเจ้า

← Chapter 106 Jump to: Chapter 108 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย Psalms → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว Psalms → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา TNCV →