Psalms 137

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 136 Jump to: Chapter 138 →

1ที่ริมฝั่งแม่น้ำของบาบิโลน เรานั่งลงและร่ำไห้ เมื่อระลึกถึงศิโยน

2เราแขวนพิณของเราไว้ ที่ต้นปอปลาร์

3เพราะที่นั่น ผู้คุมขอให้เราร้องเพลง ผู้ทรมานเราสั่งให้เราร้องเพลงแห่งความยินดี พวกเขาพูดว่า “ไหนร้องเพลงแห่งศิโยนให้ฟังสักบทซิ!”

4เราจะขับร้องบทเพลงขององค์พระผู้เป็นเจ้า ในดินแดนต่างด้าวได้อย่างไร?

5เยรูซาเล็มเอ๋ย หากเราลืมเจ้า ขอให้มือขวาของเราลืมความชำนาญเถิด

6ขอให้ลิ้นของเราเกาะติดเพดานปาก หากเราลืมเจ้า หากเราไม่ได้ถือว่าเยรูซาเล็มเป็นสุดยอดแห่งความชื่นชมยินดี

7ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงจดจำสิ่งที่ชาวเอโดมได้ทำ ในวันที่กรุงเยรูซาเล็มแตก พวกเขาโห่ร้องว่า “พังมันเลย” “ทลายให้ถึงรากถึงโคนเลย!”

8โอ ธิดาแห่งบาบิโลน เจ้าจะพินาศย่อยยับ ความสุขมีแก่ผู้ที่คืนสนองเจ้า อย่างสาสมกับที่เจ้าได้ทำกับเรา

9แก่ผู้ที่จับลูกเล็กเด็กแดงของเจ้า แล้วฟาดลงกับก้อนหิน

← Chapter 136 Jump to: Chapter 138 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย Psalms → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว Psalms → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา TNCV →