Ezekiel 20

Thai Tok

1พระเจ้า ทรง ถูก ต้อง เมื่อ ทรง ยุติธรรม อยู่ มา วัน ที่ สิบ เดือน ที่ ห้า ใน ปี ที่ เจ็ด พวก ผู้ใหญ่ แห่ง อิส รา เอ ลบาง คน ได้ มา ทูล ถาม พระ เยโฮวาห์ และ มา นั่ง อยู่ ข้าง หน้า ข้าพเจ้า

2พระ วจนะ ของ พระ เยโฮ วาห์มายัง ข้าพเจ้า ว่า

3" บุตร แห่ง มนุษย์ เอ๋ย จง พูด กับ พวก ผู้ใหญ่ แห่ง อิส ราเอล และ กล่าว แก่ เขา ว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า ที่ เจ้า มา กัน นี้ จะ มา ถาม เรา หรือ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ ฉันใด เรา จะ ไม่ ยอม ให้ เจ้า มา ถาม เรา

4บุตร แห่ง มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จะ พิพากษา เขา หรือ เจ้า จะ พิพากษา เขา หรือ จง ให้ เขา ทั้งหลาย ทราบ ถึง การก ระ ทำ อัน น่า สะอิดสะเอียน ของ บรรพบุรุษ ของ เขา

5และ จง กล่าว แก่ เขา ว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า ใน วัน นั้น เมื่อ เรา เลือกสรร อิส ราเอลไว้ เรา ปฏิญาณ ต่อ เชื้อสาย แห่ง วงศ์วาน ยา โค บ โดย สำแดง ตัว เรา ให้ เขา รู้จัก ใน แผ่นดิน อียิปต์ เมื่อ เรา ปฏิญาณ กับ เขา ว่า เรา เป็น พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เจ้า

6ใน วัน นั้น เรา ปฏิญาณ ต่อ เขา ว่า เรา จะ นำ เขา ออก จาก แผ่นดิน อี ยิปต์ไป ยัง แผ่นดิน ที่ เรา หา ให้ เขา ทั้งหลาย เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ เป็น แผ่นดิน ที่ มี สง่า ราศี ที่สุด ใน แผ่นดิน ทั้งหลาย

7และ เรา กล่าว แก่ เขา ว่า เจ้า ทุก คน จง ทิ้ง สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ซึ่ง นัยน์ตา ของ เจ้า ทั้งหลาย กำลัง เพลิดเพลิน อยู่ นั้น เสีย อย่า กระทำ ตัว ของ เจ้า ให้ มลทิน ไป ด้วย รูป เคารพ ของ อียิปต์ เรา คือ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ เจ้า

8แต่ เขา ทั้งหลาย ได้ กบฏ ต่อ เรา และ ไม่ ยอม ฟัง เรา เขา ทั้งหลาย ไม่ ได้ ทิ้ง สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ซึ่ง นัยน์ตา ของ เขา เพลิดเพลิน อยู่ นั้น ทุก คน ทั้ง เขา ก็ มิได้ ละทิ้ง รูป เคารพ ของ อียิปต์ แล้ว เรา ก็ คิด ว่า เรา จะ ระบาย ความ กริ้ว ของ เรา ออก เหนือ เขา และ ให้ ความ โกรธ ของ เรา มี ต่อ เขา ใน ท่ามกลาง แผ่นดิน อี ยิปต์จน มอด ลง

9แต่ เรา ก็ กระทำ โดย เห็นแก่ นาม ของ เรา เอง เพื่อ ไม่ ให้ ชื่อ นั้น มลทิน ต่อหน้า ประชาชาติ ซึ่ง เขา อาศัย อยู่ เรา จึง ได้ สำแดง ตัว ของ เรา ท่ามกลาง สายตา ของ เขา ให้ เขา รู้จัก ใน การ ที่ เรา นำ คน อิส รา เอ ลออ ก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์

10ดังนั้น เรา จึง นำ เขา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ และ นำ เขา เข้า มา ใน ถิ่น ทุรกันดาร

11เรา ให้ กฎเกณฑ์ ของ เรา แก่ เขา และ สำแดง คำ ตัดสิน ของ เรา ให้ เขา รู้ ซึ่ง ถ้า มนุษย์ ได้ รักษา ไว้ ก็ จะ ดำรง ชีวิต อยู่ ได้

12ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา ได้ ให้ สะ บา โต ของ เรา แก่ เขา เป็น หมาย สำคัญ ระหว่าง เรา และ เขา ทั้งหลาย เพื่อ เขา จะ ทราบ ว่า เรา คือ พระ เยโฮวาห์ เป็น ผู้ กระทำ ให้ เขา บริสุทธิ์

13แต่ วงศ์วาน อิส รา เอลได้กบฏ ต่อ เรา ใน ถิ่น ทุรกันดาร เขา มิได้ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา แต่ ได้ ดูหมิ่น คำ ตัดสิน ของ เรา ซึ่ง ถ้า มนุษย์ คน หนึ่ง คน ใด ปฏิบัติ ตาม เขา ก็ จะ ดำรง ชีวิต อยู่ ได้ ด้วย กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน เหล่า นั้น และ เขา ได้ กระทำ ให้ วัน สะ บา โต ของ เรา มัวหมอง อย่าง ยิ่ง เรา จึง กล่าว ว่า เรา จะ เท ความ เดือดดาล ของ เรา ออก เหนือ เขา ใน ถิ่น ทุรกันดาร เพื่อ ผลาญ เขา เสีย

14แต่ เรา ก็ กระทำ โดย เห็นแก่ นาม ของ เรา เอง เพื่อ ไม่ ให้ ชื่อ นั้น มลทิน ต่อหน้า ประชาชาติ ทั้งหลาย ซึ่ง เรา ได้ นำ คน อิส รา เอ ลออ ก มา ท่ามกลาง สายตา ของ เขา

15ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา ได้ ปฏิญาณ ต่อ เขา ใน ถิ่น ทุรกันดาร ว่า เรา จะ ไม่ นำ เขา เข้า มา ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ เขา เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ เป็น แผ่นดิน ที่ มี สง่า ราศี ที่สุด ใน แผ่นดิน ทั้งหลาย

16เพราะ เขา ดูหมิ่น คำ ตัดสิน ของ เรา และ ไม่ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา และ ได้ กระทำ ให้ วัน สะ บา โต ของ เรา มัวหมอง เพราะว่า จิตใจ ของ เขา ไป ติดตาม รูป เคารพ ของ เขา

17ถึง กระนั้น ก็ดี นัยน์ตา ของ เรา ก็ ยัง ปรานี เขา และ เรา มิได้ ทำลาย เขา หรือ กระทำ ให้ เขา จบ สิ้น ลง ใน ถิ่น ทุรกันดาร นั้น

18แต่ เรา พูด กับ ลูก หลาน ของ เขา ใน ถิ่น ทุรกันดาร นั้น ว่า อย่า ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ บรรพบุรุษ ของ เจ้า หรือ รักษา คำ ตัดสิน ของ เขา หรือ กระทำ ตัว เจ้า ให้ มลทิน ไป ด้วย รูป เคารพ ของ เขา

19เรา คือ พระ เยโฮ วาห์เป็น พระเจ้า ของ เจ้า จง ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา และ จง รักษา คำ ตัดสิน ของ เรา และ ประพฤติ ตาม

20และ นับถือ บรรดา สะ บา โต ของ เรา เพื่อ จะ เป็น หมาย สำคัญ ระหว่าง เรา กับ เจ้า เพื่อ เจ้า จะ ทราบ ว่า เรา คือ พระ เยโฮ วาห์เป็น พระเจ้า ของ เจ้า

21แต่ ลูก หลาน เหล่า นั้น ก็ กบฏ ต่อ เรา เขา ทั้งหลาย มิได้ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา และ ไม่ รักษา คำ ตัดสิน ของ เรา เพื่อ จะ ประพฤติ ตาม ซึ่ง ถ้า มนุษย์ คน หนึ่ง คน ใด ปฏิบัติ ตาม ก็ จะ ดำรง ชีวิต อยู่ ได้ ด้วย กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน เหล่า นั้น เขา ได้ กระทำ ให้ บรรดา วัน สะ บา โต ของ เรา มัวหมอง เรา จึง กล่าว ว่า เรา จะ เท ความ เดือดดาล ของ เรา ออก เหนือ เขา และ ให้ ความ โกรธ ของ เรา ที่ มี ต่อ เขา ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร บรรลุ ลง เสียที

22แต่ เรา ได้ หด มือ ของ เรา ไว้ และ กระทำ โดย เห็นแก่ นาม ของ เรา เอง เพื่อ ไม่ ให้ ชื่อ นั้น มลทิน ท่ามกลาง สายตา ของ ประชาชาติ ทั้งหลาย ซึ่ง เรา ได้ นำ ชน อิส รา เอ ลออ ก มา ท่ามกลาง สายตา ของ เขา

23ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา ได้ ปฏิญาณ ต่อ เขา ทั้งหลาย ใน ถิ่น ทุรกันดาร ว่า เรา จะ ให้ กระจัดกระจาย ไป ใน ท่ามกลาง ประชาชาติ และ กระจาย เขา ไป อยู่ ตาม ประเทศ ต่างๆ

24เพราะว่า เขา มิได้ กระทำ ตาม คำ ตัดสิน ของ เรา แต่ ได้ ดูหมิ่น กฎเกณฑ์ ของ เรา และ กระทำ ให้ วัน สะ บา โต ทั้งหลาย ของ เรา มัวหมอง และ นัยน์ตา ของ เขา ก็ ติดตาม รูป เคารพ แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา

25ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา ได้ ให้ กฎเกณฑ์ ที่ ไม่ ดี และ ให้ คำ ตัดสิน ซึ่ง ตาม นั้น เขา จะ ดำรง ชีวิต ไม่ ได้

26และ เรา ก็ได้ ให้ เขา มลทิน ไป ด้วย ของ ถวาย ของ เขา เอง โดย ให้ เขา ถวาย บุตร หัวปี ให้ ลุย ไฟ เพื่อ เรา จะ กระทำ ให้ เขา รกร้าง ไป เพื่อให้ เขา ทราบ ว่า เรา คือ พระ เยโฮวาห์

27เพราะฉะนั้น บุตร แห่ง มนุษย์ เอ๋ย จง พูด กับ วงศ์วาน อิส รา เอลและ กล่าว แก่ เขา ว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า ใน เรื่อง นี้ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ก็ได้ หมิ่นประมาท เรา อีก โดย กระทำ การ ละเมิด ต่อ เรา

28เพราะว่า เมื่อ เรา ได้ นำ เขา เข้า มา ใน แผ่นดิน ที่ เรา ปฏิญาณ ว่า จะ ให้ เขา นั้น แล้ว เมื่อ เขา เห็น เนิน เขา สูง ณ ที่ ใด หรือ เห็น ต้นไม้ ใบ ดก ที่ไหน เขา ก็ ถวาย เครื่องบูชา อันเป็น ที่ ให้ เคือง ใจ เรา ณ ที่ นั่น เขา ถวาย กลิ่น ที่ พึงใจ และ เขา เท เครื่อง ดื่ม บูชา ออก ที่ นั่น

29เรา ได้ ถาม เขา ว่า ปูชนียสถาน สูง ซึ่ง เจ้า เข้าไป นั้น คือ อะไร และ เขา จึง เรียก ชื่อ ที่ นั่น ว่า บา มาห์ สืบ เนื่อง มา จน ทุกวันนี้

30เพราะฉะนั้น จง กล่าว แก่ วงศ์วาน อิส รา เอลว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า กระทำ ตัว ให้ มลทิน ไป ตาม อย่าง บรรพบุรุษ ของ เจ้า และ เล่นชู้ กับ สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ของ เขา หรือ

31เมื่อ เจ้า ถวาย ของ บูชา และ ถวาย บุตร ชาย ให้ ลุย ไฟ เจ้า ได้ กระทำ ตัว ให้ มลทิน ด้วย บรรดา รูป เคารพ ของ เจ้า จน ทุกวันนี้ โอ วงศ์วาน อิส ราเอลเอ๋ย เรา จะ ให้ เจ้า มา ถาม เรา หรือ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ ฉันใด เรา จะ ไม่ ให้ เจ้า มา ถาม เรา ฉันนั้น

32อะไร อยู่ ใน ใจ ของ เจ้า จะ ไม่ เกิด ขึ้น ได้ เลย คือ ความ คิด ที่ ว่า ` ให้ เรา เป็น เหมือน ประชาชาติ ทั้งหลาย ให้ เป็น เหมือน ครอบครัว ต่างๆ ใน ประเทศ ทั่วไป คือ ให้ เรา ปรนนิบัติ ไม้ และ ศิลา '

33หลังจาก ยุค เจ็ด ปี อิส รา เอลจะถูก ชำระ ล้าง องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ ฉันใด เรา จะ ครอบครอง เหนือ เจ้า แน่นอน ทีเดียว ด้วย มือ ที่ มี ฤทธิ์ และ ด้วย แขน ที่ เหยียด ออก และ ด้วย ความ พิโรธ ที่ เท ลง มา

34เรา จะ นำ เจ้า ออก มา จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย และ จะ รวบรวม เจ้า ออก มา จาก ประเทศ ทั้งปวง ซึ่ง เจ้า ต้อง กระจัดกระจาย กัน ไป อยู่ นั้น ด้วย มือ ที่ มี ฤทธิ์ และ ด้วย แขน ที่ เหยียด ออก และ ด้วย ความ พิโรธ ที่ เท ลง มา

35และ เรา จะ นำ เจ้า เข้าไป ใน ถิ่น ทุรกันดาร แห่ง ชน ชาติ ทั้งหลาย และ ที่ นั่น เรา จะ เข้า สู่ การ พิพากษา กับ เจ้าหน้า ต่อหน้า

36เรา เข้า สู่ การ พิพากษา กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ใน ถิ่น ทุรกันดาร แห่ง แผ่นดิน อี ยิปต์อย่างไร องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ว่า เรา จะ เข้า สู่ การ พิพากษา กับ เจ้า อย่าง นั้น

37เรา จะ ให้ เจ้า ลอด ไป ใต้ คทา และ เรา จะ ให้ เจ้า เข้า พัน ธ สัญญา

38เรา จะ ชำระ พวก กบฏ เสีย จาก ท่ามกลาง เจ้า ทั้ง ผู้ ละเมิด ต่อ เรา เรา จะ นำ เขา ออก จาก แผ่นดิน ที่ เขา ไป อาศัย อยู่ นั้น แต่ เขา จะ ไม่ ได้ เข้าไป ใน แผ่นดิน อิส ราเอล แล้ว เจ้า จะ ทราบ ว่า เรา คือ พระ เยโฮวาห์

39เดี๋ยวนี้ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า โอ วงศ์วาน อิส ราเอลเอ๋ย ฝ่าย เจ้า ทั้งหลาย ทุก คน จง ไป ปรนนิบัติ รูป เคารพ ของ เจ้า เดี๋ยวนี้ และ ต่อ ไป ถ้า เจ้า ไม่ ฟัง เรา แต่ ชื่อ อัน บริสุทธิ์ ของ เรา นั้น เจ้า อย่า กระทำ ให้ มลทิน อีก ด้วย ของ ถวาย และ ด้วย รูป เคารพ ของ เจ้า

40องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ว่า ด้วยว่า บน ภูเขา บริสุทธิ์ ของ เรา คือ ภูเขา สูง ของ อิส ราเอล บรรดา วงศ์วาน ทั้งหมด ของ อิส รา เอลจะปรนนิบัติ เรา ใน แผ่นดิน นั้น เรา จะ โปรด เขา ณ ที่ นั่น ณ ที่ นั่น เรา จะ เรียก ของ ถวาย ของ เจ้า และ ผล รุ่น แรก แห่ง เครื่องบูชา ของ เจ้า กับ เครื่อง ถวาย บูชา อัน บริสุทธิ์ ทั้งสิ้น ของ เจ้า

41เมื่อ เรา นำ เจ้า ออก มา จาก ชาติ ทั้งหลาย และ รวบรวม เจ้า ออก มา จาก ประเทศ ที่ เจ้า กระจัดกระจาย ไป อยู่ นั้น เรา จะ โปรด เจ้า ดั่ง เป็น กลิ่น ที่ พอใจ ของ เรา และ เรา จะ สำแดง ความ บริสุทธิ์ ของ เรา ท่ามกลาง เจ้า ต่อหน้า ต่อตา ประชาชาติ ทั้งหลาย

42และ เจ้า จะ ทราบ ว่า เรา คือ พระ เยโฮวาห์ ใน เมื่อ เรา นำ เจ้า เข้า ใน แผ่นดิน อิส ราเอล อันเป็น ประเทศ ซึ่ง เรา ปฏิญาณ ไว้ ว่า จะ ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า

43ณ ที่ นั่น เจ้า จะ ระลึก ถึง วิถี ทาง และ การก ระ ทำ ทั้งสิ้น ของ เจ้า ซึ่ง ได้ กระทำ ให้ เจ้า เป็น มลทิน และ ใน สายตา ของ เจ้า เอง เจ้า จะ เกลียด ชัง ตัว ของ เจ้า เพราะ ความ ชั่ว ทั้งหลาย ซึ่ง เจ้า ได้ กระทำ นั้น

44โอ วงศ์วาน อิส ราเอลเอ๋ย เมื่อ เรา ได้ กระทำ กับ เจ้า ด้วย เห็นแก่ นาม ของ เรา มิ ใช่ ตาม ทาง อัน ชั่ว ของ เจ้า หรือ ตาม การก ระ ทำ ที่ เสื่อมทราม ของ เจ้า แล้ว เจ้า จึง จะ ทราบ ว่า เรา คือ พระ เยโฮวาห์ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ดังนี้ แหละ "

45คำ อุปมา เรื่อง ถิ่น ใต้ และ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮ วาห์มายัง ข้าพเจ้า ว่า

46" บุตร แห่ง มนุษย์ เอ๋ย จง มุ่ง หน้า ไป ทาง ทิศ ใต้ และ เทศนา กล่าวโทษ พวก ถิ่น ใต้ จง พยากรณ์ ต่อ แดน ป่า ไม้ ที่ ใน ถิ่น ใต้

47จง กล่าว แก่ ป่า ไม้ แห่ง ถิ่น ใต้ ว่า จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า ดูเถิด เรา จะ ก่อ ไฟ ไว้ ใน เจ้า มัน จะ เผา ผลาญ ต้นไม้ เขียว และ ต้นไม้ แห้ง ทุก ต้น ที่ อยู่ ใน เจ้า เสีย จะ ดับ เปลว เพลิง อัน ลุก โพลง นั้น ไม่ ได้ และ ดวง หน้า ทุก หน้าตั้ง แต่ ทิศ ใต้ จน ทิศ เหนือ จะ ถูก ไฟ ลวก

48เนื้อ หนัง ทั้งสิ้น จะ เห็น ว่า เรา คือ พระ เยโฮ วาห์ผู้ ได้ ก่อ ไฟ นั้น ผู้ ใด จะ ดับ ก็ ไม่ ได้ "

49แล้ว ข้าพเจ้า จึง กล่าว ว่า " องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า เจ้าข้า เขา ทั้งหลาย กำลัง กล่าว ถึง ข้าพระ องค์ ว่า เขา ไม่ ใช่ เป็น คน สร้าง คำ อุปมา ดอก หรือ "

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →