Ezekiel 3

Thai Tok

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1เอ เส เคียลจะ ประกาศ พระ วจนะ ของ พระเจ้า พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า อีก ว่า " บุตร แห่ง มนุษย์ เอ๋ย จง รับประทาน สิ่ง ที่ เจ้า ได้ พบ จง รับประทาน หนังสือ ม้วน นี้ และ จง ไป พูด กับ วงศ์วาน อิส ราเอล "

2ข้าพเจ้า จึง อ้า ปาก และ พระองค์ ทรง ให้ ข้าพเจ้า รับประทาน หนังสือ ม้วน นั้น

3และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า " บุตร แห่ง มนุษย์ เอ๋ย จง รับประทาน หนังสือ ม้วน นี้ ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ เจ้า และ บรรจุ ให้ เต็ม ท้อง ของ เจ้า " แล้ว ข้าพเจ้า ก็ได้ รับประทาน และ เมื่อ หนังสือ ม้วน นั้น อยู่ ใน ปากขอ ง ข้าพเจ้า ก็ หวาน เหมือน น้ำผึ้ง

4และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า " บุตร แห่ง มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จง ไป ยัง วงศ์วาน อิส รา เอลและ กล่าว ถ้อยคำ ของ เรา แก่ เขา

5เพราะ เรา มิได้ ใช้ เจ้า ไป หา ชน ชาติ ที่ พูด ภาษา ต่างด้าว และ ภาษา ที่ พูด ยาก แต่ ให้ ไป หา วงศ์วาน อิส ราเอล

6มิ ใช่ ให้ ไป หา ชน ชาติ ทั้งหลาย เป็นอันมาก ที่ พูด ภาษา ต่างด้าว และ ภาษา ที่ พูด ยาก เป็น คำ ที่ เจ้า จะ เข้าใจ ไม่ ได้ ที่จริง ถ้า เรา ใช้ เจ้า ไป หา คน เช่น นั้น เขา ทั้งหลาย จะ ฟัง เจ้า

7แต่ วงศ์วาน อิส รา เอลจะไม่ ยอม ฟัง เจ้า เพราะ เขา ไม่ ยอม ฟัง เรา เพราะว่า วงศ์วาน อิส รา เอลทั้ง สิ้น เป็น คน หัวแข็ง และ จิตใจ ดื้อดึง

8ดูเถิด เรา ได้ กระทำ ให้ หน้า ของ เจ้า ขมึงทึง ต่อหน้า ของ เขา และ ให้ หน้าผาก ของ เจ้า ขึงขัง ต่อหน้า ผาก ของ เขา

9เรา ได้ กระทำ ให้ หน้าผาก ของ เจ้า แข็งขัน อย่าง เพชร ที่ แข็ง กว่า หิน เหล็ก ไฟ อย่า กลัว เขา เลย อย่า ท้อถอย เมื่อ เห็น หน้า เขา เพราะ เขา เป็น วงศ์วาน ที่ มัก กบฏ "

10พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า อีก ว่า " บุตร แห่ง มนุษย์ เอ๋ย จง รับ ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ของ เรา ที่ พูด กับ เจ้า ไว้ ใน ใจ ของ เจ้า และ จง ฟัง ไว้ ด้วย หู ของ เจ้า

11ไป เถอะ เจ้า จง ไป หา พวก ที่ เป็น เชลย คือ ชน ชาติ ของ เจ้า นั้น จง พูด กับ เขา และ กล่าว แก่ เขา ว่า ` องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า ' ถึง เขา จะ ฟัง หรือ ปฏิเสธ ไม่ ฟัง ก็ ช่าง เถิด "

12พระ วิญญาณ จึง ยก ข้าพเจ้า ขึ้น และ ข้าพเจ้า ก็ได้ ยิน เสียง กระหึ่ม อยู่ ข้าง หลัง ข้าพเจ้า ว่า " จง สรรเสริญ แด่ สง่า ราศี ของ พระ เยโฮ วาห์ซึ่ง ขึ้น มา จาก สถาน ที่ ของ พระองค์ "

13และ ข้าพเจ้า ได้ยิน เสียง ปีก สิ่ง ที่ มี ชีวิต อยู่ ที่ ถูก ต้องกัน และ เสียง วง ล้อ ข้างๆ สิ่ง ที่ มี ชีวิต อยู่ นั้น เป็น เสียง กระหึ่ม

14พระ วิญญาณ ก็ ยก ข้าพเจ้า ขึ้น และ พา ข้าพเจ้า ไป ข้าพเจ้า ก็ ไป ด้วย ความ ขมขื่น ใจ ข้าพเจ้า เดือดร้อน พระ หัตถ์ ของ พระ เยโฮ วาห์ก็ หนัก อยู่ บน ข้าพเจ้า

15ข้าพเจ้า จึง มา ถึง พวก ที่ เป็น เชลย ที่ เท ลอาบิ บ ผู้ ที่ อาศัย อยู่ ที่ ริม แม่น้ำเคบาร์ และ ที่ ที่ เขา นั่ง อยู่ ข้าพเจ้า ก็ นั่ง อยู่ และ ยัง คง อยู่ อย่าง มึนซึม ท่ามกลาง เขา เจ็ด วัน

16ต่อ มา พอ สิ้น เจ็ด วัน พระ วจนะ แห่ง พระ เยโฮ วาห์ก็ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า

17พระเจ้า ทรง ตั้ง เอ เส เคียลให้ เป็น ยาม เฝ้า จิต วิญญาณ แห่ง วงศ์วาน อิส ราเอล " บุตร แห่ง มนุษย์ เอ๋ย เรา ได้ กระทำ ให้ เจ้า เป็น ยาม เฝ้า วงศ์วาน อิส ราเอล เจ้า ได้ยิน ถ้อยคำ จาก ปากขอ ง เรา เมื่อ ไร เจ้า จง กล่าว คำ ตักเตือน เขา จาก เรา

18ถ้า เรา จะ บอก แก่ คน ชั่ว ว่า ` เจ้า จะ ต้อง ตาย แน่ ๆ ' และ เจ้า ไม่ ตักเตือน เขา หรือ กล่าว เตือน คน ชั่ว ให้ ละทิ้ง ทาง ชั่ว ของ ตน เสีย เพื่อ จะ ช่วย ชีวิต เขา ให้ รอด คน ชั่ว นั้น จะ ตาย เพราะ ความ ชั่วช้า ของ เขา แต่ เรา จะ เรียก ร้อง โลหิต ของ เขา จาก มือ ของ เจ้า

19แต่ ถ้า เจ้า ได้ ตักเตือน คน ชั่ว และ เขา มิได้ หัน กลับ จาก ความ ชั่ว ของ เขา หรือ จาก ทาง ชั่ว ของ เขา เขา จะ ตาย เพราะ ความ ชั่วช้า ของ เขา แต่ เจ้า จะ ได้ ช่วย ชีวิต ของ เจ้า ให้ รอด พ้น มา ได้

20อีก ประการ หนึ่ง ถ้า คน ชอบธรรม หัน กลับ จาก ความชอบ ธรรม ของ เขา และ ได้ กระทำ ความ ชั่วช้า และ เรา วาง สิ่ง ที่ สะดุด ไว้ ตรง หน้า เขา เขา จะ ต้อง ตาย เพราะว่า เจ้า มิได้ ตักเตือน เขา เขา จะ ตาย เพราะ บาป ของ เขา และ จะ ไม่ มี ใคร จดจำ การก ระ ทำ อัน ชอบธรรม ของ เขา ไว้ เลย แต่ เรา จะ เรียก ร้อง โลหิต ของ เขา จาก มือ ของ เจ้า

21แต่ ถ้า เจ้า ได้ ตักเตือน คน ชอบธรรม ไม่ ให้ กระทำ บาป และ เขา มิได้ กระทำ บาป เขา จะ มี ชีวิต อยู่ ได้ แน่ เพราะ เขา รับคำ ตักเตือน และ เจ้า ก็ได้ ช่วย ชีวิต ของ เจ้า ให้ รอด พ้น มา ได้ "

22ณ ที่ นั่น พระ หัตถ์ แห่ง พระ เยโฮ วาห์ได้ มา อยู่ เหนือ ข้าพเจ้า และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า " จง ลุก ขึ้น ออก ไป ยัง ที่ราบ และ เรา จะ พูด กับ เจ้าที่ นั่น "

23ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง ลุก ขึ้น ออก ไป ยัง ที่ราบ และ ดูเถิด สง่า ราศี ของ พระ เยโฮ วาห์ก็ อยู่ ที่ นั่น อย่าง เดียว กับ สง่า ราศี ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ เห็น ที่ ริม แม่น้ำเคบาร์ และ ข้าพเจ้า ก็ ซบ หน้า ลง ถึง ดิน

24เอ เส เคียลประกอบด้วย พระ วิญญาณ อีก ครั้ง แต่ พระ วิญญาณ ได้ เสด็จ เข้า ใน ข้าพเจ้า กระทำ ให้ ข้าพเจ้า ยืน ขึ้น และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า และ ทรง บอก ข้าพเจ้า ว่า " จง ไป ขัง ตัว เจ้า ไว้ ภายใน เรือน ของ เจ้า

25เจ้า โอ บุตร แห่ง มนุษย์ เอ๋ย ดูเถิด เขา จะ เอา เชือก พัน เจ้า และ ผูกมัด เจ้า ไว้ ด้วย เชือก นั้น เจ้า จึง ออก ไป ท่ามกลาง เขา ไม่ ได้

26และ เรา จะ กระทำ ให้ ลิ้น ของ เจ้า ติด กับ เพดาน ปากขอ ง เจ้า ดังนั้น เจ้า จะ เป็น ใบ้ ไม่ สามารถ ว่ากล่าว เขา ได้ เพราะว่า เขา ทั้งหลาย เป็น วงศ์วาน ที่ มัก กบฏ

27แต่ เมื่อ เรา พูด กับ เจ้า เรา จะ ให้ เจ้า หาย ใบ้ และ เจ้า จะ กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า ` องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า ' ผู้ ที่ จะ ฟัง ก็ ให้ เขา ได้ ฟัง และ ผู้ ที่ จะ ปฏิเสธ ไม่ ฟัง ก็ ให้ เขา ปฏิเสธ เพราะ เขา ทั้งหลาย เป็น วงศ์วาน ที่ มัก กบฏ "

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →