Hebrews 7

Thai Tok

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1เม ลคีเซ เด ค เป็น แบบอย่าง ของ พระ คริสต์ เพราะ เม ลคีเซ เด ค ผู้ นี้ คือ กษัตริย์ เมืองซาเลม เป็น ปุโรหิต ของ พระเจ้า ผู้ สูง สุด ผู้ ได้ พบ อับ รา ฮัมขณะ ที่ กำลัง กลับ มา จาก การ ฆ่า ฟัน กษัตริย์ ทั้งหลาย และ ได้ อวย พร แก่ อับ ราฮัม

2อับ รา ฮัมก็ได้ ถวาย ของ หนึ่ง ใน สิบ จาก ของ ทั้งปวง แก่ ท่าน ผู้ นี้ ตอน แรก ท่าน ผู้ นี้ แปล ว่า กษัตริย์ แห่ง ความชอบ ธรรม แล้ว หลังจาก นั้น ก็ แปล ว่า กษัตริย์ เมือง ซาเลมด้วย ซึ่ง หมาย ถึง กษัตริย์ แห่ง สันติ สุข

3บิดา มารดา และ ตระกูล ของ ท่าน ก็ ไม่ มี วัน เริ่ม ต้น และ วัน สิ้นสุด ของ ชีวิต ก็ ไม่ มี เช่น กัน แต่ เป็น เหมือน พระ บุตร ของ พระเจ้า ซึ่ง ดำรง ตำแหน่ง ปุโรหิต อยู่ ตลอด เวลา

4ปุโรหิต ตระกูล เลวีได้ ถวาย สิบ ชัก หนึ่ง แก่ เม ลคีเซ เด ค โดย ทาง อับ รา ฮัมแล้ว จง คิด ดูเถิด ว่า ท่าน ผู้ นี้ ยิ่ง ใหญ่ เพียง ไร ซึ่ง แม้แต่ อับ รา ฮัมผู้ เป็นต้น ตระกูล ของ เรา นั้น ยัง ได้ ชัก หนึ่ง ใน สิบ จาก ของ ริบ นั้น มา ถวาย แก่ ท่าน

5และ แท้จริง บรรดา บุตร ของเลวี ซึ่ง ได้ รับ ตำแหน่ง ปุโรหิต นั้น ถึง แม้ ว่า ท่าน เหล่า นั้น ได้ บังเกิด จาก เอว ของ อับ ราฮัม ก็ ยัง มี พระ บัญชา สั่ง ให้ รับ สิบ ชัก หนึ่ง จาก ประชาชน ตาม พระราชบัญญัติ คือ จาก พวก พี่น้อง ของ ตน

6แต่ ท่าน ผู้ นี้ ไม่ ใช่ เชื้อสาย พวก เขา แต่ ก็ ยัง ได้ รับ สิบ ชัก หนึ่ง จาก อับ ราฮัม และ ได้ อวย พร ให้ อับ รา ฮัมผู้ ที่ ได้ รับ พระ สัญญา ทั้งหลาย

7สิ่ง ที่ ค้าน ไม่ ได้ คือ ผู้น้อย ต้อง รับ พร จาก ผู้ใหญ่

8ฝ่าย ข้าง นี้ มนุษย์ ที่ ต้อง ตาย ยัง ได้ รับ สิบ ชัก หนึ่ง แต่ ฝ่าย ข้าง โน้น ท่าน ผู้ เดียว ได้ รับ และ มี พยาน กล่าว ถึง ท่าน ว่า ท่าน ยัง มี ชีวิต อยู่

9ถ้า จะ พูด ไป อีก อย่าง หนึ่ง ก็ ว่า เลวีนั้น ที่ รับ สิบ ชัก หนึ่ง ก็ ยัง ได้ ถวาย สิบ ชัก หนึ่ง ทาง อับ ราฮัม

10เพราะว่า ขณะ นั้น เขา ยัง อยู่ ใน เอว ของ บรรพบุรุษ ขณะ ที่ เม ลคีเซ เด ค ได้ พบ กับ อับ ราฮัม

11ตำแหน่ง ปุโรหิต ของ พระ คริสต์ เหนือ กว่า ตำแหน่ง ของ อา โร น เหตุ ฉะนั้น ถ้า เมื่อ จะ ถึง ความ สำเร็จ ได้ ใน ทาง ตำแหน่ง ปุโรหิต ที่ สืบ มา จาก ตระกูลเลวี ( ด้วยว่า ประชาชน ได้ รับ พระราชบัญญัติ โดย ทาง ตำแหน่ง นี้ ) ที่ไหน จะ ต้องการ ให้ มี ปุโรหิต อีก ตาม อย่าง เม ลคีเซ เด ค เล่า ซึ่ง มิได้ เรียก ตาม อย่าง อา โร น

12เพราะ เมื่อ ตำแหน่ง ปุโรหิต เปลี่ยนแปลง ไป แล้ว พระราชบัญญัติ ก็ จำเป็น จะ ต้อง เปลี่ยนแปลง ไป ด้วย

13เพราะว่า ท่าน ที่ เรา กล่าว ถึง นั้น มา จาก ตระกูล อื่น ซึ่ง เป็น ตระกูล ที่ ยัง ไม่ มี ผู้ ใด เคย ทำ หน้าที่ ปรนนิบัติ ที่ แท่น บูชา เลย

14เพราะ เป็น ที่ ประจักษ์ ชัด แล้ว ว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า ของ เรา นั้น ได้ ทรง สืบ เชื้อสาย มา จาก ตระกูล ยูดาห์ โมเสส ไม่ ได้ ว่า จะ มี ปุโรหิต มา จาก ตระกูล นั้น เลย

15และข้อ นี้ ประจักษ์ ชัด ยิ่ง ขึ้น อีก เมื่อ ปรากฏ ว่า มี ปุโรหิต อีก ผู้ หนึ่ง เกิด ขึ้น ตาม อย่าง ของ เม ลคีเซ เด ค

16ซึ่ง ไม่ ได้ ทรง ตั้ง ขึ้น ตาม พระราชบัญญัติ ซึ่ง เป็น บทบัญญัติ สำหรับ เนื้อ หนัง แต่ ตาม ฤทธิ์ เดช แห่ง ชีวิต อัน ไม่ รู้ สิ้นสุด เลย

17เพราะ มี พยาน กล่าว ถึง ท่าน ว่า ` ท่าน เป็น ปุโรหิต เป็นนิตย์ ตาม อย่าง ของ เม ลคีเซ เด ค '

18ด้วยว่า จริงๆ แล้ว พระ บัญญัติ ที่ มี อยู่ เดิม นั้น ก็ได้ ยกเลิก ไป เพราะ ขาด ฤทธิ์ และ ไร้ ประโยชน์

19เพราะว่า พระราชบัญญัติ นั้น ไม่ ได้ ทำ อะไร ให้ ถึง ความ สำเร็จ แต่ ได้ นำ ความ หวัง อัน ดี กว่า เข้า มา และ โดย ความ หวัง นั้น เรา ทั้งหลาย จึง เข้า มา ใกล้ พระเจ้า

20ที่ ว่า ดี กว่า นั้น ก็ เพราะว่า ปุโรหิต คน นั้น ได้ ทรง ตั้ง ขึ้น โดย ทรง ปฏิญาณ ไว้

21( บรรดา ปุโรหิต เหล่า นั้น ไม่ มี การก ล่า ว ปฏิญาณ เมื่อ เขา เข้า รับ ตำแหน่ง แต่ ส่วน ปุโรหิต นี้ มี คำ กล่าว ปฏิญาณ จาก พระองค์ ว่า ` องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ปฏิญาณ แล้ว และ จะ ไม่ เปลี่ยน พระทัย ของ พระองค์ ว่า " ท่าน เป็น ปุโรหิต เป็นนิตย์ ตาม อย่าง ของ เม ลคีเซ เด ค " ' )

22พระ เยซู ก็ได้ ทรง เป็น ผู้ รับประกัน แห่ง พัน ธ สัญญา อัน ดี กว่า สัก เพียง ใด

23ปุโรหิต ตระกูล เลวีจะ ต้อง ตาย แต่ พระ เยซู ทรง ดำรง อยู่ เป็นนิตย์ แท้จริง ส่วน ปุโรหิต เหล่า นั้น ก็ได้ ทรง ตั้ง ขึ้น ไว้ หลาย คน เพราะว่า ความ ตาย ได้ ขัดขวาง ไม่ ให้ ดำรง อยู่ ใน ตำแหน่ง เรื่อย ไป

24แต่ ฝ่าย พระองค์ นี้ โดย เหตุ ที่ พระองค์ ดำรง อยู่ เป็นนิตย์ ตำแหน่ง ปุโรหิต ของ พระองค์ จึง ไม่ แปรปรวน

25ด้วย เหตุ นี้ พระองค์ จึง ทรง สามารถ เป็นนิตย์ ที่ จะ ช่วย คน ทั้งปวง ที่ ได้ เข้า มา ถึง พระเจ้า โดย ทาง พระองค์ นั้น ให้ ได้ รับ ความ รอด เพราะว่า พระองค์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ เป็นนิตย์ เพื่อ เสนอ ความ ให้ คน เหล่า นั้น

26มหา ปุโรหิต เช่น นี้ แหละ ที่ เหมาะ สำหรับ เรา คือ เป็น ผู้ บริสุทธิ์ ปราศจาก อุบาย ไร้ มลทิน แยก จาก คน บาป ทั้งปวง ประทับ อยู่ สูง กว่า ฟ้า สวรรค์

27พระองค์ ไม่ ต้อง ทรง นำ เครื่องบูชา มา ทุก วันๆ ดัง เช่น มหา ปุโรหิต อื่นๆ ผู้ ซึ่ง ถวาย สำหรับ ความ ผิด ของ ตัว เอง ก่อน แล้ว จึง ถวาย สำหรับ ความ ผิด ของ ประชาชน ส่วน พระองค์ ได้ ทรง ถวาย เครื่องบูชา เพียง ครั้ง เดียว คือ เมื่อ พระองค์ ได้ ทรง ถวาย พระองค์ เอง

28ด้วยว่า พระราชบัญญัติ นั้น ได้ แต่งตั้ง มนุษย์ ที่ อ่อน กำลัง ขึ้น เป็น มหา ปุโรหิต แต่ คำ ทรง ปฏิญาณ นั้น ซึ่ง มา ภายหลัง พระราชบัญญัติ ได้ ทรง แต่งตั้ง พระ บุตร ขึ้น ผู้ ถึง ความ สำเร็จ เป็นนิตย์

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →