Jonah 1

Thai Tok

Jump to: Chapter 2 →

1พระ วจนะ ของ พระ เยโฮ วาห์มา ถึง โย นาห์บุตร ชาย ของ อา มิ ท ทัยว่า

2" จง ลุก ขึ้น ไป ยัง นีนะเวห์นคร ใหญ่ และ ร้อง กล่าวโทษ ชาว เมือง นั้น เหตุ ความ ชั่ว ของ เขา ทั้งหลาย ได้ ขึ้น มา เบื้องหน้า เรา แล้ว "

3โย นาห์ได้ กบฏ และ ขึ้น เรือ หนี ไป แล้ว เกิด พายุ ใหญ่ แต่ โย นาห์ได้ ลุก ขึ้น หนี ไป ยัง เมือง ทา ร ชิ ช จาก พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ ท่าน ได้ ลง ไป ยัง เมืองยัฟฟา และ พบ กำปั่น ลำ หนึ่ง กำลัง ไป เมือง ทา ร ชิ ช ดังนั้น ท่าน จึง ชำระ ค่า โดยสาร และ ขึ้น เรือ เดินทาง ร่วม กับ เขา ทั้งหลาย ไป ยัง เมือง ทา ร ชิ ช ให้ พ้น จาก พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์

4แต่ พระ เยโฮ วาห์ทรง ขับ กระแสลม ใหญ่ ขึ้น เหนือ ทะเล จึง เกิด พายุ ใหญ่ ใน ทะเล นั้น จน น่า กลัว กำปั่น จะ อับปาง

5แล้ว บรรดา ลูกเรือ ก็ กลัว ต่าง ก็ ร้องขอ ต่อ พระ ของ ตน และ เขา โยน สินค้า ใน กำปั่น ลง ใน ทะเล เพื่อให้ กำปั่น เบา ขึ้น แต่ โย นาห์เข้าไป ข้าง ใน เรือ นอน ลง และ หลับ สนิท

6นาย เรือ จึง มา หา ท่าน และ กล่าว แก่ ท่าน ว่า " โอ เจ้า คน ขี้เซา เอ๋ย อย่างไร กัน นี่ ลุก ขึ้น ซิ จง ร้องขอ ต่อ พระเจ้า ของ เจ้า ชะรอย พระเจ้า นั้น จะ ทรง ระลึก ถึง พวก เรา บ้าง เรา จะ ได้ ไม่ พินาศ "

7เขา ทั้งหลาย ก็ ชักชวน กัน ว่า " มา เถอะ ให้ เรา จับ ฉลาก กัน เพื่อ เรา จะ ทราบ ว่า ใคร เป็นต้น เหตุ แห่ง ภัย ซึ่ง เกิด ขึ้น แก่ เรา นี้ " ดังนั้น เขา ก็ จับ ฉลาก ฉลาก นั้น ก็ ตก แก่ โยนาห์

8เขา จึง พูด กับ ท่าน ว่า " จง บอก เรา มา เถิด ว่า ภัย ซึ่ง เกิด ขึ้น แก่ เรา นี้ ใคร เป็นต้น เหตุ เจ้า หากิน ทาง ไหน และ เจ้า มา จาก ไหน ประเทศ ของ เจ้า ชื่อ อะไร เจ้า เป็น คน ชาติ ไหน "

9และ ท่าน จึง ตอบ เขา ว่า " ข้าพเจ้า เป็น คน ฮีบรู และ ข้าพเจ้า ยำเกรง พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง ฟ้า สวรรค์ ผู้ทรง สร้าง ทะเล และ แผ่นดิน แห้ง "

10คน ทั้งปวง ก็ กลัว ยิ่ง นัก จึง ถาม ท่าน ว่า " ท่าน กระทำ อะไร เช่น นี้ หนอ " เพราะ คน เหล่า นั้น ทราบ แล้ว ว่า ท่าน หลบ หนี จาก พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ เพราะ ท่าน บอก แก่ เขา เช่น นั้น

11เขา ทั้งหลาย จึง กล่าว แก่ ท่าน ว่า " เรา ควร จะ ทำ อย่างไร แก่ ท่าน เพื่อ ทะเล จะ ได้ สงบ ลง เพื่อ เรา " เพราะ ทะเล ยิ่ง กำเริบ มาก ขึ้น ทุกที

12ปลา มหึมา ตัว หนึ่ง ได้ กลืน โย นาห์เข้าไป ท่าน จึง ตอบ เขา ทั้งหลาย ว่า " จง จับ ตัว ข้าพเจ้า โยน ลง ไป ใน ทะเล ก็ แล้วกัน ทะเล ก็ จะ สงบ ลง เพื่อ ท่าน เพราะ ข้าพเจ้า ทราบ อยู่ ว่า ที่ พายุ ใหญ่ เกิด ขึ้น แก่ ท่าน เช่น นี้ ก็ เนื่องจาก ตัว ข้าพเจ้า เอง "

13ถึง กระนั้น ก็ดี พวก ลูกเรือ ก็ ช่วย กัน ตีกรรเชียง อย่าง แข็งแรง เพื่อ จะ นำ เรือก ลับ เข้า ฝั่ง แต่ ไม่ ได้ เพราะว่า ทะเล ยิ่ง กำเริบ มาก ขึ้น ต้าน เขา ไว้

14เพราะฉะนั้น เขา จึง ร้อง ทูล ต่อ พระ เยโฮ วาห์ว่า " โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ขอ วิงวอน ต่อ พระองค์ ขอ อย่า ให้ พวก ข้าพระ องค์ พินาศ เพราะ ชีวิต ของ ชาย ผู้ นี้ เลย ขอ อย่า ให้ โทษ ของ การ ทำให้ โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด ตก มา เหนือ ข้าพระ องค์ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ เพราะว่า พระองค์ ได้ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ พระองค์ ทรง พอ พระทัย "

15เขา จึง จับ โย นาห์ทิ้ง ลง ไป ใน ทะเล ความ ปั่นป่วน ใน ทะเล ก็ สงบ ลง

16คน เหล่า นั้น ก็ ยำเกรง พระ เยโฮ วาห์ยิ่ง นัก เขา ทั้งหลาย ก็ ถวาย สัต ว บูชา แด่ พระ เยโฮ วาห์และ ปฏิญาณ ตัว ไว้

17และ พระ เยโฮ วาห์ทรง กำหนด ให้ ปลา มหึมา ตัว หนึ่ง กลืน โย นาห์เข้าไป โย นาห์ก็ อยู่ ใน ท้อง ปลา นั้น สาม วัน สาม คืน

Jump to: Chapter 2 →