Jonah 4

Thai Tok

← Chapter 3 Jump to:

1โย นาห์โกรธ เหตุการณ์ นี้ ไม่ เป็น ที่ พอใจ โย นาห์อย่าง ยิ่ง และ ท่าน โกรธ

2ท่าน จึง อธิษฐาน ต่อ พระ เยโฮ วาห์ว่า " โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ เมื่อ ข้าพระ องค์ ยัง อยู่ ใน ประเทศ ของ ข้าพระ องค์ ข้าพระ องค์ พูด แล้ว ว่า จะ เป็น ไป เช่น นี้ มิ ใช่ หรือ นี่แหละ เป็น เหตุ ให้ ข้าพระ องค์ ได้ รีบ หนี ไป ยัง เมือง ทา ร ชิ ช เพราะ ข้าพระ องค์ ทราบ ว่า พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ทรง กอปร ด้วย พระ คุณ และ ทรง พระ กรุณา ทรง กริ้ว ช้า และ บริบูรณ์ ด้วย ความ เมตตา และ ทรง กลับ พระทัย ไม่ ลงโทษ

3โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ เพราะฉะนั้น บัดนี้ ขอ พระองค์ ทรง เอาชีวิต ของ ข้าพระ องค์ ไป เสีย เพราะว่า ข้าพระ องค์ ตาย เสีย ก็ดี กว่า อยู่ "

4พระเจ้า ทรง สอน และ ว่ากล่าว โย นาห์และ พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า " การ ที่ เจ้า โกรธ เช่น นี้ ดี อยู่ หรือ "

5แล้ว โย นาห์ก็ ออก ไป นอก นคร นั่ง อยู่ ทาง ทิศ ตะวันออก ของ เมือง นั้น และ ท่าน ทำ เพิง ไว้ เป็น ที่ ท่าน อาศัย ท่าน นั่ง อยู่ ใต้ ร่ม เพิง คอย ดู เหตุการณ์ อัน จะ เกิด ขึ้น กับ นคร นั้น

6และ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ทรง กำหนด ให้ ต้น ละหุ่ง ต้น หนึ่ง งอก ขึ้น มา เหนือ โยนาห์ ให้ เป็น ที่ กำบัง ศีรษะ ของ ท่าน เพื่อให้ บรรเทา ความ ร้อน รุ่ม กลุ้มใจ ใน เรื่อง นี้ เพราะ เหตุ ต้น ละหุ่ง ต้น นี้ โย นาห์จึง มีค วาม ยินดี ยิ่ง นัก

7แต่ ใน เวลา เช้า วัน รุ่ง ขึ้น พระเจ้า ทรง กำหนด ให้ หนอน ตัว หนึ่ง มา กัด กิน ต้น ละหุ่ง ต้น นั้น จน มัน เหี่ยว ไป

8ต่อ มา เมื่อ ดวง อาทิตย์ ขึ้น แล้ว พระเจ้า ทรง กำหนด ให้ ลม ตะวันออก ที่ ร้อน ผาก พัด มา และ แสง แดด ก็ แผด ลง บน ศีรษะ ของ โย นาห์จน ท่าน อ่อนเพลีย ไป และ ท่าน นึก ปรารถนา ใน ใจ ที่ จะ ตาย เสีย จึง ทูล ขอ ว่า " ให้ ข้าพระ องค์ ตาย เสีย ก็ดี กว่า อยู่ "

9แต่ พระเจ้า ตรัส กับ โย นาห์ว่า " ที่ เจ้า โกรธ เพราะ ต้น ละหุ่ง นั้น ดี อยู่ แล้ว หรือ " ท่าน ทูล ว่า " ที่ ข้าพระ องค์ โกรธ ถึง อยาก ตาย นี้ ดีแล้ว พระเจ้า ข้า "

10และ พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า " เจ้า สงสาร ต้น ละหุ่ง นั้น ซึ่ง เจ้า มิได้ ลงแรง ปลูก หรือ มิได้ กระทำ ให้ มัน เจริญ มัน งอก เจริญ ขึ้น ใน คืน เดียว แล้ว ก็ ตาย ไป ใน คืน เดียว ดุจ กัน

11ไม่ สมควร หรือ ที่ เรา จะ ไว้ ชีวิต เมือง นีนะเวห์นคร ใหญ่ นั้น ซึ่ง มี พลเมือง มาก กว่า หนึ่ง แสน สอง หมื่น คน ผู้ ไม่ ทราบ ว่า ข้าง ไหน มือขวา ข้าง ไหน มือ ซ้าย และ มี สัตว์ เลี้ยง เป็นอันมาก ด้วย "

← Chapter 3 Jump to: