bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Jonah 4
Jonah 4
Thai Tok
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
1
โย นาห์โกรธ เหตุการณ์ นี้ ไม่ เป็น ที่ พอใจ โย นาห์อย่าง ยิ่ง และ ท่าน โกรธ
2
ท่าน จึง อธิษฐาน ต่อ พระ เยโฮ วาห์ว่า " โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ เมื่อ ข้าพระ องค์ ยัง อยู่ ใน ประเทศ ของ ข้าพระ องค์ ข้าพระ องค์ พูด แล้ว ว่า จะ เป็น ไป เช่น นี้ มิ ใช่ หรือ นี่แหละ เป็น เหตุ ให้ ข้าพระ องค์ ได้ รีบ หนี ไป ยัง เมือง ทา ร ชิ ช เพราะ ข้าพระ องค์ ทราบ ว่า พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ทรง กอปร ด้วย พระ คุณ และ ทรง พระ กรุณา ทรง กริ้ว ช้า และ บริบูรณ์ ด้วย ความ เมตตา และ ทรง กลับ พระทัย ไม่ ลงโทษ
3
โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ เพราะฉะนั้น บัดนี้ ขอ พระองค์ ทรง เอาชีวิต ของ ข้าพระ องค์ ไป เสีย เพราะว่า ข้าพระ องค์ ตาย เสีย ก็ดี กว่า อยู่ "
4
พระเจ้า ทรง สอน และ ว่ากล่าว โย นาห์และ พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า " การ ที่ เจ้า โกรธ เช่น นี้ ดี อยู่ หรือ "
5
แล้ว โย นาห์ก็ ออก ไป นอก นคร นั่ง อยู่ ทาง ทิศ ตะวันออก ของ เมือง นั้น และ ท่าน ทำ เพิง ไว้ เป็น ที่ ท่าน อาศัย ท่าน นั่ง อยู่ ใต้ ร่ม เพิง คอย ดู เหตุการณ์ อัน จะ เกิด ขึ้น กับ นคร นั้น
6
และ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ทรง กำหนด ให้ ต้น ละหุ่ง ต้น หนึ่ง งอก ขึ้น มา เหนือ โยนาห์ ให้ เป็น ที่ กำบัง ศีรษะ ของ ท่าน เพื่อให้ บรรเทา ความ ร้อน รุ่ม กลุ้มใจ ใน เรื่อง นี้ เพราะ เหตุ ต้น ละหุ่ง ต้น นี้ โย นาห์จึง มีค วาม ยินดี ยิ่ง นัก
7
แต่ ใน เวลา เช้า วัน รุ่ง ขึ้น พระเจ้า ทรง กำหนด ให้ หนอน ตัว หนึ่ง มา กัด กิน ต้น ละหุ่ง ต้น นั้น จน มัน เหี่ยว ไป
8
ต่อ มา เมื่อ ดวง อาทิตย์ ขึ้น แล้ว พระเจ้า ทรง กำหนด ให้ ลม ตะวันออก ที่ ร้อน ผาก พัด มา และ แสง แดด ก็ แผด ลง บน ศีรษะ ของ โย นาห์จน ท่าน อ่อนเพลีย ไป และ ท่าน นึก ปรารถนา ใน ใจ ที่ จะ ตาย เสีย จึง ทูล ขอ ว่า " ให้ ข้าพระ องค์ ตาย เสีย ก็ดี กว่า อยู่ "
9
แต่ พระเจ้า ตรัส กับ โย นาห์ว่า " ที่ เจ้า โกรธ เพราะ ต้น ละหุ่ง นั้น ดี อยู่ แล้ว หรือ " ท่าน ทูล ว่า " ที่ ข้าพระ องค์ โกรธ ถึง อยาก ตาย นี้ ดีแล้ว พระเจ้า ข้า "
10
และ พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า " เจ้า สงสาร ต้น ละหุ่ง นั้น ซึ่ง เจ้า มิได้ ลงแรง ปลูก หรือ มิได้ กระทำ ให้ มัน เจริญ มัน งอก เจริญ ขึ้น ใน คืน เดียว แล้ว ก็ ตาย ไป ใน คืน เดียว ดุจ กัน
11
ไม่ สมควร หรือ ที่ เรา จะ ไว้ ชีวิต เมือง นีนะเวห์นคร ใหญ่ นั้น ซึ่ง มี พลเมือง มาก กว่า หนึ่ง แสน สอง หมื่น คน ผู้ ไม่ ทราบ ว่า ข้าง ไหน มือขวา ข้าง ไหน มือ ซ้าย และ มี สัตว์ เลี้ยง เป็นอันมาก ด้วย "
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
All chapters:
1
2
3
4