Nehemiah 5

Thai Tok

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1คน ยิวมั่งมี บาง คน เอา พี่น้อง ที่ เป็น หนี้ เขา มา เป็น ทาส มีเสียง ร้องขอ ง ประชาชน และ ของ ภรรยา ของ เขา อย่าง เกรียวกราว กล่าวโทษ พี่น้อง พวกยิว

2เพราะ มีค น ที่ กล่าว ว่า " เรา มาก คน ด้วย กัน ทั้ง บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ เรา ขอ ให้ เรา ได้ ข้าว เพื่อ เรา จะ ได้ รับประทาน และ มี ชีวิต อยู่ ได้ "

3และ มีค นก ล่า ว ว่า " เรา ต้อง จำนำ ไร่ นา ของ เรา สวน องุ่น ของ เรา และ บ้านเรือน ของ เรา เพื่อ จะ ได้ ข้าว เพราะ เหตุ การ กันดาร อาหาร "

4และ คน อื่นๆ กล่าว ว่า " เรา ได้ ขอยืม เงิน มา เป็น ค่า ภาษี ถวาย กษัตริย์ โดย จำนำ นา และ สวน องุ่น ของ เรา

5เนื้อ ของ เรา เป็น เหมือน เนื้อ พี่น้อง ของ เรา ลูก ของ เรา ก็ เหมือน ลูก ของ เขา แต่ ดูเถิด เรา ก็ ยัง ให้ บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ เรา เป็น ทาส บุตร สาว ของ เรา บาง คน เป็น ทาส แล้ว และ เรา ไม่ มี กำลัง ที่ จะ ไถ่ เขา เลย เพราะ คน อื่น ยึด นา และ สวน องุ่น ของ เรา "

6เมื่อ ข้าพเจ้า ได้ยิน เสียง ร้องขอ ง เขา และ ถ้อยคำ ของ เขา ข้าพเจ้า ก็ โกรธ มาก

7ข้าพเจ้า ตรึกตรอง แล้ว ก็ นำ ความ นี้ ไป กล่าวหา พวก ขุนนาง และ เจ้าหน้าที่ ข้าพเจ้า พูด กับ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย ต่าง คน ต่าง ได้ ให้ ยืม เงิน โดย คิด ดอกเบี้ย จาก พี่น้อง ของ ตน " และ ข้าพเจ้า ก็ เรียก ชุมนุม ใหญ่ มา สู้ กับ เขา

8และ ข้าพเจ้า กล่าว แก่ เขา ว่า " เรา ได้ ไถ่ พวก ยิวพี่น้อง ของ เรา ผู้ ถูก ขาย ไป ยัง คน ต่าง ประเทศ คืน มา ตาม แต่ เรา จะ สามารถ ทำได้ แต่ ท่าน กลับ ขาย พี่น้อง ของ ท่าน เพื่อ เขา จะ ได้ ถูก ขาย ให้ แก่ พวก เรา " คน ทั้งหลาย ก็ นิ่ง อยู่ พูด ไม่ ออก

9ข้าพเจ้า จึง ว่า " สิ่ง ที่ ท่าน ทั้งหลาย ทำ อยู่ นั้น ไม่ ดี ไม่ ควร ที่ ท่าน จะ ดำเนิน ใน ความ ยำเกรง พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย เพื่อ ป้องกัน การ เยาะ เย้ย ของ ประชาชาติ เหล่า นั้น ซึ่ง เป็น ศัตรู ของ เรา ดอก หรือ

10ยิ่ง กว่า นั้น อีก ข้าพเจ้า กับ พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า และ คนใช้ ของ ข้าพเจ้า ให้ เขา ยืม เงิน และ ยืม ข้าว ให้ เรา เลิก การ ให้ ยืม โดย คิด ดอกเบี้ย นั้น เสียเถิด

11ใน วัน นี้ ขอ จง คืน มา ไร่ นา สวน องุ่น สวน มะกอก เทศ และ เรือน ของ เขา และ ส่วน ร้อย ของ เงิน ข้าว น้ำ องุ่น และ น้ำมัน ซึ่ง ท่าน ได้ รีด เอา จาก เขา นั้น เสีย "

12แล้ว เขา ทั้งหลาย พูด ว่า " เรา จะ คืน สิ่ง เหล่า นี้ และ จะ ไม่ เรียก ร้อง สิ่ง ใดๆ จาก เขา ทั้งหลาย เรา จะ กระทำ ตาม ที่ ท่าน พูด " และ ข้าพเจ้า ก็ เรียก บรรดา ปุโรหิต มา และ ให้ ปุโรหิต เอา คำ ปฏิญาณ จาก เขา ทั้งหลาย ว่า เขา จะ กระทำ ตาม ที่ เขา สัญญา แล้ว นั้น

13ข้าพเจ้า ก็ สลัด ตัก ของ ข้าพเจ้า ด้วย และ พูด ว่า " ดังนั้น แหละ ถ้า คน ใด มิได้ กระทำ ตาม สัญญา นี้ ขอ พระเจ้า ทรง สลัด เขา เสีย จาก เรือน ของ เขา และ จาก การ งาน ของ เขา ให้ เขา ถูก สลัด ออก แล้วไป ตัวเปล่า " และ ชุมนุมชน ทั้งปวง กล่าว ว่า " เอ เมน " และ ได้ สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ แล้ว ประชาชน ก็ได้ กระทำ ตาม ที่ เขา ได้ สัญญา ไว้

14เนหะมี ย์รับประทาน อาหาร ของ ตน เอง สิบ สอง ปี " ยิ่ง กว่า นั้น อีก ตั้งแต่ เวลา ที่ ข้าพเจ้า ได้ รับ แต่งตั้ง ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ ตั้งแต่ ปี ที่ ยี่สิบ จน ปี ที่ สาม สิบ สอง แห่ง รัชกาล กษัตริย์ อา ร ทา เซอร์ซีส สิบ สอง ปี ด้วย กัน ข้าพเจ้า หรือ พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า มิได้ รับประทาน อาหาร ของ ตำแหน่ง ผู้ ว่า ราชการ

15ผู้ ว่า ราชการ คน ที่ อยู่ ก่อน ข้าพเจ้า ได้ เบียดเบียน ประชาชน ได้ เอา เงิน เป็น ค่า อาหาร และ น้ำ องุ่น ไป จาก เขา นอกจาก เงิน วัน ละ สี่ สิบเชเขล แม้ ข้าราชการ ของ ท่าน ก็ได้ ใช้ อำนาจ เหนือ ประชาชน แต่ ข้าพเจ้า มิได้ กระทำ เช่น นั้น เพราะ ความ ยำเกรง พระเจ้า

16ข้าพเจ้า ยัง ยึด งาน สร้าง กำแพง นี้ อยู่ และ มิได้ ซื้อ ที่ดิน เลย และ คนใช้ ของ ข้าพเจ้า ทั้งสิ้น ก็ได้ ชุมนุม กัน ทำ งาน กัน ที่ นั่น

17ยิ่ง กว่า นั้น ข้าพเจ้า มีค น หนึ่ง ร้อย ห้า สิบ ร่วม สำรับ กับ ข้าพเจ้า คือ พวก ยิวและ เจ้าหน้าที่ นอกเหนือ จาก บรรดา ผู้ ที่มา อยู่ กับ เรา ทั้งหลาย จาก ประชาชาติ ผู้ ซึ่ง อยู่ รอบ เรา

18สิ่ง ที่ เตรียม ไว้ ใน วัน หนึ่งๆ มี วัว ตัว หนึ่ง และ แกะ ที่ คัดเลือก แล้ว หก ตัว เป็ด ไก่ เขา ก็ จัด ไว้ ให้ ข้าพเจ้า ด้วย ใน ทุกๆ สิบ วัน น้ำ องุ่น มากมาย หลาย ถุง หนัง แม้ จะ มาก อย่าง นี้ ข้าพเจ้า มิได้ เรียก ร้อง เอา ส่วน อาหาร ของ ตำแหน่ง ผู้ ว่า ราชการ เพราะว่า การ ปรนนิบัติ นั้น หนักหน้า ชน ชาติ นี้ อยู่ แล้ว

19ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ ขอ ทรง ระลึก ถึง สิ่ง ที่ ข้าพระ องค์ ได้ กระทำ เพื่อ ชน ชาติ นี้ ให้ เกิด ผล ดี เถิด "

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →