bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Numbers 14
Numbers 14
Thai Tok
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 15 →
1
ประชาชน ไม่ กล้า เข้าไป แผ่นดิน คา นา อัน แล้ว บรรดา ชุมนุมชน นั้น ก็ ร้อง ลั่น ขึ้น มา ประชาชน ร้องไห้ ใน คืน วัน นั้น
2
บรรดา คน อิส รา เอลได้บ่น ว่า โมเสส และ อา โร น ชุมนุมชน ทั้งหมด กล่าว แก่ ท่าน ว่า " ให้ เรา ตาย เสีย ที่ แผ่นดิน อียิปต์ หรือ ให้ เรา ตาย เสีย ที่ ถิ่น ทุรกันดาร นี้ ก็ดี กว่า
3
พระ เยโฮ วาห์นำ เรา เข้า มา ใน ประเทศ นี้ ให้ ตาย ด้วย ดาบ ทำไม เล่า ลูก เมีย ของ เรา ต้อง ตกเป็น เหยื่อ ที่ เรา จะ กลับ ไป อี ยิปต์ไม่ ดี กว่า หรือ "
4
เขา พูด แก่ กันและกัน ว่า " ให้ เรา ตั้ง คน หนึ่ง ขึ้น เป็น หัวหน้า แล้ว กลับ ไป ยัง อี ยิปต์เถิด "
5
โมเสส กับ อา โร น ได้ ซบ หน้า ลง ถึง พื้น ดิน ต่อหน้า ที่ ประชุม ทั้งหมด ของ ชุมนุมชน อิส ราเอล
6
และ โย ชู วา บุตร ชาย นูน กับ คา เลบบุตร ชาย เยฟุนเนห์ เป็น ผู้ ที่ ได้ ร่วม ไป สอดแนม ที่ แผ่นดิน นั้น ได้ ฉีก เสื้อ ผ้า ของ ตน
7
และ กล่าว แก่ บรรดา ชุมนุมชน อิส รา เอลว่า " แผ่นดิน ที่ เรา ได้ เที่ยว สอดแนม ดู ตลอด นั้น เป็น แผ่นดิน ที่ ดี เหลือเกิน
8
ถ้า พระ เยโฮ วาห์พอ พระทัย ใน พวก เรา พระองค์ จะ ทรง นำ เรา เข้าไป ใน แผ่นดิน นี้ และ ทรง ประทาน แก่ เรา เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์
9
ขอ แต่ อย่า ให้ พวก เรา กบฏ ต่อ พระ เยโฮ วาห์เท่านั้น อย่า กลัว ชาว แผ่นดิน นั้น เพราะ เขา ทั้งหลาย เป็น ขนม ของ เรา แล้ว ร่ม ฤทธิ์ ของ เขา ก็ สูญ ไป แล้ว พระ เยโฮ วาห์สถิต ฝ่าย เรา อย่า กลัว เขา เลย "
10
แต่ ชุมนุมชน ทั้งหมด นั้น พูด กัน ว่า ให้ เอา ก้อน หิน ขว้าง เขา เสีย ขณะ นั้น สง่า ราศี ของ พระ เยโฮ วาห์ปรากฏ ที่ พลับพลา แห่ง ชุมนุม ต่อหน้า บรรดา คน อิส ราเอล
11
โมเสส อ้อนวอน ต่อ พระเจ้า และ พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ โมเสส ว่า " ชน ชาติ นี้ จะ สบประมาท เรา นาน สัก เท่าใด แม้ ว่า เรา ได้ กระทำ หมาย สำคัญ ต่างๆ ท่ามกลาง เขา มา แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ เชื่อ เรา นาน เท่าใด
12
เรา จะ ประหาร เขา เสีย ด้วย โรค ร้าย และ ตัด เขา เสีย จาก การ สืบ มรดก เรา จะ กระทำ ให้ เจ้า เป็น ประเทศ ใหญ่ โต และ แข็งแรง กว่า เขา อีก "
13
แต่ โมเสส ได้ กราบ ทูล พระ เยโฮ วาห์ว่า " ชาว อี ยิปต์จะ ได้ยิน เรื่อง นี้ ( เพราะ พระองค์ ทรง พา ชาติ นี้ ออก มา จาก ท่ามกลาง เขา ด้วย ฤทธา นุ ภาพ ของ พระองค์ )
14
ชาว อี ยิปต์จะ เล่า ความ นั้น แก่ ชาว ประเทศ นี้ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ เขา ทั้งหลาย ได้ยิน ว่า พระองค์ สถิต ท่ามกลาง ชน ชาติ นี้ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ เขา ได้ เห็น พระ พักตร์ ของ พระองค์ เมฆ ของ พระองค์ ตั้ง อยู่ เหนือ เขา ทั้งหลาย พระองค์ ทรง นำ เขา ใน เวลา กลางวัน ด้วย เสา เมฆ และ ใน กลางคืน ด้วย เสา เพลิง
15
บัดนี้ ถ้า พระองค์ จะ ทรง ประหาร ชน ชาติ นี้ ดุจ คน ๆ เดียว ประเทศ ทั้งหลาย ที่ ได้ยิน กิตติศัพท์ ถึง พระองค์ จะ พูด กัน ว่า
16
` เพราะ พระ เยโฮ วาห์ไม่ สามารถ พา ชน ชาติ นี้ ไป ถึง แผ่นดิน ที่ พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ไว้ แก่ เขา นั้น พระองค์ จึง ทรง ประหาร เขา เสีย ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร '
17
บัดนี้ ข้าพระ องค์ ทูล วิงวอน ขอ พระองค์ ทรง บันดาล ให้ ฤทธิ์ อำนาจ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ให้ ใหญ่ ยิ่ง ดัง พระ สัญญา ที่ ว่า
18
` พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ พิโรธ ช้า ทรง อุดม ใน ความ เมตตา ทรง โปรด ยก โทษ ความ ชั่วช้า และ ให้อภัย การ ละเมิด แต่ ถือว่า ไม่ มี โทษ หามิได้ ให้ โทษ เพราะ ความ ชั่วช้า ของ บิดา ตกทอด ไป ถึง ลูก หลาน สาม ชั่ว สี่ ชั่ว อายุ '
19
ขอ ทรง ประทาน อภัย ความ ชั่วช้า ของ ชน ชาติ นี้ ตาม ความ ยิ่ง ใหญ่ แห่ง ความ เมตตา ของ พระองค์ ดัง ที่ พระองค์ ทรง ประทาน อภัย ชน ชาติ นี้ ตั้งแต่ อี ยิปต์จน บัดนี้ "
20
ทรง พยากรณ์ ถึง การ พเนจร อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ถึง สี่ สิบ ปี แล้ว พระ เยโฮ วาห์จึง ตรัส ว่า " เรา ให้อภัย ตาม คำขอ ง เจ้า
21
แต่ แท้จริง เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ ฉันใด และ บรรดา โลก จะ เต็ม ไป ด้วย สง่า ราศี ของ พระ เยโฮ วาห์แน่ ฉันใด
22
คน ทั้งหลาย ที่ ได้ เห็น สง่า ราศี ของ เรา และ ได้ เห็น การ อัศจรรย์ ต่างๆ ที่ เรา ได้ กระทำ ใน อี ยิปต์และ ใน ถิ่น ทุรกันดาร และ ยัง ได้ ทดลอง เรา มา ตั้ง สิบ ครั้ง และ ยัง มิได้ ฟัง เสียง ของ เรา
23
คน เหล่า นี้ จะ มิได้ เห็น แผ่นดิน ที่ เรา ปฏิญาณ ไว้ กับ ปู่ย่า ตา ยาย ของ เขา ฉันนั้น คน ทั้งปวง ที่ สบประมาท เรา จะ ไม่ ได้ เห็น แผ่นดิน นั้น สัก คน เดียว
24
แต่ ส่วน คา เลบผู้รับ ใช้ ของ เรา เพราะ มี จิตใจ ต่าง กัน และ ได้ ตาม เรา มา อย่าง เต็มที่ เรา ก็ จะ ได้ นำ เขา ไป ถึง แผ่นดิน ที่ เขา ได้ ไป มา และ เชื้อสาย ของ เขา จะ ได้ กรรมสิทธิ์ เมือง นั้น
25
( พวก อา มา เลข และ พวก คา นา อัน อยู่ ที่ หว่าง เขา ) พรุ่งนี้ เจ้า จง กลับ ไป ใน ถิ่น ทุรกันดาร ตาม ทาง ถึง ทะเล แดง "
26
พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ โมเสส และ อา โร น ว่า
27
" เรา จะ ทน ชุมนุมชน ชั่ว ร้าย นี้ บ่น ต่อ เรา นาน สัก เท่าใด เรา ได้ยิน เสียง บ่น ของ คน อิส รา เอลซึ่ง เขา บ่น ว่า เรา
28
เจ้า จง กล่าว แก่ เขา ว่า พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า ` เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ ฉันใด เรา จะ กระทำ สิ่ง ที่ เจ้า ทั้งหลาย บ่น ให้ เรา ได้ยิน แก่ เจ้า ฉันนั้น
29
ซากศพ ของ เจ้า จะ ตกหล่น อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร นี้ จำนวน คน ทั้งหมด ของ เจ้า นับ ตั้งแต่ อายุ ยี่สิบ ปี ขึ้น ไป ผู้ ใด ที่ บ่น ว่า เรา
30
จะ ไม่ มี สัก คน หนึ่ง ที่มา ถึง แผ่นดิน ที่ เรา ปฏิญาณ ว่า จะ ให้ เจ้า อาศัย อยู่ เว้นแต่ คา เลบบุตร ชาย เยฟุน เนห์และ โย ชู วา บุตร ชาย นูน
31
แต่ ลูก เล็ก ที่ เจ้า ทั้งหลาย ว่า จะ เป็น เหยื่อ นั้น เรา จะ พา เขา ทั้งหลาย เข้าไป และ เขา จะ รู้จัก แผ่นดิน ที่ เจ้า ทั้งหลาย ได้ สบประมาท
32
ส่วน เจ้า ทั้งหลาย ศพ ของ เจ้า จะ ตกหล่น อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร นี้
33
ลูก หลาน ของ เจ้า ทั้งหลาย จะ พเนจร อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ถึง สี่ สิบ ปี เขา จะ ทน โทษ การ เล่นชู้ ของ เจ้า จนกว่า จำนวน ซากศพ ของ เจ้า จะ อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร นี้ ครบ
34
ตาม จำนวน วัน ที่ เจ้า เข้าไป สอดแนม ใน แผ่นดิน นั้น ซึ่ง มี สี่ สิบ วัน วัน หนึ่ง จะ เป็น ปี หนึ่ง เจ้า ทั้งหลาย จะ รับ โทษ ความ ชั่วช้า ของ เจ้า อยู่ สี่ สิบ ปี เจ้า ทั้งหลาย จะ ทราบ ถึง การ ฝ่าฝืน คำ สัญญา ของ เรา
35
เรา ผู้ เป็น พระ เยโฮ วาห์ได้ ลั่นวาจา แล้ว เรา จะ กระทำ ดังนั้น แก่ บรรดา ชุมนุมชน ที่ ชั่ว ร้าย ซึ่ง ร่วม กัน คิด ต่อสู้ เรา เขา จะ สิ้นสุด ลง ใน ถิ่น ทุรกันดาร เขา จะ ตาย อยู่ ที่ นั่น "
36
คน ที่ โมเสส ใช้ ไป สอดแนม ที่ แผ่นดิน ผู้ ที่ กลับ มา เล่า ความ ใส่ร้าย แผ่นดิน นั้น ซึ่ง กระทำ ให้ บรรดา ชุมนุมชน บ่น ว่า โมเสส
37
คน ที่มา รายงาน ความ ร้าย เรื่อง แผ่นดิน นั้น ได้ ตาย เสีย ด้วย โรค ภัย ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์
38
แต่ โย ชู วา บุตร ชาย นูน และ คา เลบบุตร ชาย เยฟุน เนห์ใน หมู่ คน ที่ ไป สอดแนม ที่ แผ่นดิน ยัง มี ชีวิต อยู่
39
และ โมเสส เล่า ข้อความ นี้ ให้ คน อิส รา เอลทั้ง หมด ฟัง ประชาชน ก็ ร้องไห้ โศก เศร้า ยิ่ง นัก
40
และ คน ทั้งปวง ได้ ลุก ขึ้น แต่ เช้า ขึ้น ไป ยัง ที่ สูง บน ภูเขา กล่าว ว่า " ดูเถิด เรา ทั้งหลาย มา อยู่ ที่ นี่ แล้ว เรา จะ เข้าไป ยัง ที่ ซึ่ง พระ เยโฮ วาห์ทรง สัญญา ไว้ เพราะ เรา ได้ กระทำ ผิด แล้ว "
41
แต่ โมเสส กล่าว ว่า " เหตุ ไฉน ท่าน ขัดขืน พระ ดำรัส ของ พระ เยโฮวาห์ การ นี้ จะ ไม่ สำเร็จ
42
อย่า ขึ้น ไป เลย เพราะ พระ เยโฮ วาห์มิได้ อยู่ ท่ามกลาง ท่าน เกลือก ว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ ล้ม ตาย อยู่ ต่อหน้า ศัตรู
43
เพราะ คน อา มา เลข และ คน คา นา อัน อยู่ ข้าง หน้า ท่าน ท่าน จะ ล้ม ลง ด้วย ดาบ เพราะ ท่าน ได้ หัน กลับ จาก การ ตาม พระ เยโฮวาห์ พระ เยโฮ วาห์จะ ไม่ สถิต ท่ามกลาง ท่าน ทั้งหลาย "
44
แต่ เขา ทั้งหลาย ยัง บังอาจ ขึ้น ไป ยัง ที่ สูง บน เนิน เขา แต่ หีบ พัน ธ สัญญา แห่ง พระ เยโฮ วาห์และ โมเสส มิได้ ออก จาก ค่าย
45
แล้ว คน อา มา เลข และ คน คา นา อัน ที่ อยู่ บน เนิน เขา นั้น ได้ ลง มา ขับ ไล่ เขา ให้ พ่าย แพ้ จน ไป ถึง ตำบล โฮ ร มาห์
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36