Song of Solomon 4

Thai Tok

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1เจ้าบ่าว ยกย่อง เจ้าสาว ที่รัก ของ ฉัน เอ๋ย ดูเถิด เธอ ช่าง สวย งาม ดู ซี เธอ สวย งาม ดวงตา ของ เธอ ดัง นกเขา อยู่ ใน ผ้า คลุม ผม ของ เธอ ดุจ ฝูง แพะ ที่ เคลื่อน มา ตาม เนิน ลาด ภูเขา กิเลอาด

2ซี่ ฟัน ของ เธอ ดัง ฝูง แกะ ตัวเมีย ที่ กำลัง จะ ตัด ขน เพิ่ง ขึ้น มา จาก การ ชำระ ล้าง มี ลูกแฝด ติด มา ทุก ตัว และ หา มี ตัว ใด เป็น หมัน ไม่

3ริมฝีปาก ของ เธอ แดง ดุจ ด้าย สี ครั่ง และ คำ พูด ของ เธอ ก็ งดงาม ขมับ ของ เธอ เหมือน ผล ทับทิม ผ่า ซีก อยู่ ใน ผ้า คลุม

4ลำ คอ ของ เธอ ดุจ ป้อม ของ ดา วิด ที่ ได้ ก่อสร้าง ไว้ เพื่อ เก็บ เครื่อง อาวุธ มี ดั้ง พัน หนึ่ง แขวน ไว้ ทั้งหมด เป็น โล่ ของ ทแกล้ว ทหาร

5ถัน ทั้ง สอง ของ เธอ เหมือน ลูก ละมั่ง สอง ตัว ซึ่ง เป็น ละมั่ง ฝาแฝด ที่ กำลัง หากิน ใน ท่ามกลาง หมู่ ดอก ลิลลี

6จน เวลา เย็น และ เงา หมด ไป แล้ว ฉัน จะ ไป ยัง ภูเขา มดยอบ และ ยัง เนิน เขา กำยาน

7ที่รัก ของ ฉัน เอ๋ย เธอ ช่าง งาม สะพรั่ง ไป ทั้งนั้น ใน ตัว เธอ จะ หา ตำหนิ สัก นิด ก็ ไม่ มี

8จง จาก เลบานอน ไป กับ ฉัน เถิด เจ้าสาว ของ ฉัน จ๋า จง จาก เลบานอน ไป กับ ฉัน นะ ให้ มอง ลง จาก ยอด เขา อา มา นา จาก ยอด เขา เสนีร์ และ ยอด เขา เฮอร์โมน จาก ถ้ำ ราชสีห์ จาก เขา เสือดาว

9น้อง สาว ของ ฉัน จ๋า น้อง ได้ ปล้น เอา ดวงใจ ของ พี่ ไป เสีย แล้ว ละ เจ้าสาว ของ ฉัน เอ๋ย เจ้า ได้ ปล้น เอา ดวงใจ ของ ฉัน ไป ด้วย การ ชายตา เพียง แวบ เดียว เท่านั้น ด้วย สร้อย คอ สาย เดียว ของ เจ้า

10น้อง สาว ของ ฉัน จ๊ะ เจ้าสาว ของ ฉัน จ๋า ความ รัก ของ เธอ ช่าง หวาน เสีย นี่ กระไร ความ รัก ของ เธอ นั้น ช่าง หวาน กว่า น้ำ องุ่น และ กลิ่น น้ำมัน ของ เธอ ช่าง หอม กว่า เครื่องเทศ ทั้งหลาย

11โอ เจ้าสาว ของ ฉัน จ๋า ริมฝีปาก ของ เธอ เสมือน น้ำผึ้ง กำลัง จะ หยดย้อย น้ำผึ้ง และ น้ำนม อยู่ ใต้ ลิ้น ของ เธอ กลิ่น เสื้อ ผ้า ของ เธอ หอม ดุจ กลิ่น มา จาก เลบานอน

12เจ้าสาว ของ ฉัน เอ๋ย น้อง สาว ของ ฉัน เปรียบ ประดุจ สวน สงวน ดุจ อุทยาน ที่ หวงห้าม ไว้ และ ดุจ น้ำพุ ที่ ถูก ประทับตรา ไว้

13ผลิตผล ของ เธอ ดุจ สวน ต้น ทับทิม อีก ทั้ง ผลไม้ อัน โอชา อย่าง อื่นๆ อีก ทั้ง เทียนขาว และ แฝกหอม

14ต้น แฝกหอม และ ต้นฝรั่น ต้น ตะไคร้ และ อบเชย อีก ทั้ง บรรดา ต้นไม้ สำหรับ ทำ กำยาน คือ ต้น มดยอบ และ ต้น กฤษณา อีก ทั้ง เครื่อง หอม ชั้น เยี่ยม ทั้งสิ้น

15ตัว เธอ ประดุจ ดัง น้ำพุ ใน อุทยาน ประดุจ บ่อ น้ำ แห่ง ชีวิต และ ประดุจ ลำธาร ไหล จาก เลบานอน

16การ ขอร้อง ของ เจ้าสาว โอ ลม เหนือ เอ๋ย จง ตื่น ขึ้น เถิด ลม ใต้ เอ๋ย จง พัด มา เถิด จง พัด โชย สวน ของ ดิฉัน เพื่อ ของ หอม ใน สวน นั้น จะ หอม ฟุ้ง ออก ไป ขอ ให้ ที่รัก ของ ดิฉัน เข้า มา ใน สวน ของ เขา และ รับประทาน ผลไม้ อัน โอชา เถิด

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →