Song of Solomon 8

Thai Tok

← Chapter 7 Jump to:

1โอ ถ้า เธอ ได้ เป็น เหมือน พี่ ชาย ของ ดิฉัน ผู้ ได้ ดูด นม จาก อก มารดา ของ ดิฉัน ก็ จะ ดี เพราะ เมื่อ ดิฉัน พบ เธอ นอก บ้าน ดิฉัน จะ ได้ จุบ เธอ ได้ แล้ว คน ทั้งหลาย จะ ได้ ไม่ ดูถูก ดูหมิ่น ดิฉัน

2แล้ว ดิฉัน จะ ได้ เดิน นำ เธอ พา เธอ ให้ เข้า มา ใน เรือน มารดา ของ ดิฉัน ผู้ ซึ่ง จะ สอน ดิฉัน ดิฉัน จะ ได้ ให้ เธอ ดื่ม น้ำ องุ่น ใส่ เครื่องเทศ และ ดื่ม น้ำ ทับทิม ของ ดิฉัน

3แล้ว มือ ซ้าย ของ เขา จะ ช้อน ใต้ ศีรษะ ของ ดิฉัน ไว้ และ มือขวา ของ เขา จะ สอด กอด ดิฉัน ไว้

4โอ บุตร สาว แห่ง เยรูซา เล็ม เอ๋ย ดิฉัน ขอ ให้ เธอ ทั้งหลาย ปฏิญาณ ว่า เธอ ทั้งหลาย จะ ไม่ เร้า หรือ จะ ไม่ ปลุก ที่รัก ของ ดิฉัน ให้ ตื่น กระตือขึ้น จนกว่า เขา จะ จุใจ แล้ว

5เจ้าบ่าว กล่าว ถึง ความ รัก แม่ คน นี้ ที่ ขึ้น มา จาก ถิ่น ทุรกันดาร อิงแอบ แนบ มา กับ คู่รัก คือ ใคร ที่ไหน หนอ ดิฉัน ได้ ปลุก เธอ เมื่อ เธอ อยู่ ใต้ ต้น แอบเปิ้ล ที่ นั่นแหละ ที่มา ร ดา ของ เธอ ได้ ให้ กำเนิด เธอ ที่ ตรง นั้น แหละ ผู้ ที่ คลอด เธอ ได้ ให้ กำเนิด เธอ

6จง แนบ ดิฉัน ไว้ ดุจ ดวง ตรา แขวน อยู่ ที่ ใจ ของ เธอ ประดุจ ดวง ตราบ น แขน ของ เธอ เพราะ ความ รัก นั้น เข้มแข็ง อย่าง ความ ตาย ความ ริษยา ก็ ดุเดือด เหมือน แดน คน ตาย และ ประกาย แห่ง ความ ริษยา นั้น ก็ คือ ประกาย เพลิง คือ ประกาย เพลิง ที่ แสน รุนแรง

7น้ำ มาก หลาย ไม่ อาจ ดับ ความ รัก ให้ มอด เสีย ได้ หรือ อุทกธาร ทั้งหลาย ไม่ อาจ ท่วม ความ รัก ให้ สำลัก ตาย เสีย ได้ แม้ ว่า คน ใด จะ เอา ทรัพย์สมบัติ ใน เหย้า เรือน ของ ตน ทั้งสิ้น มา แลก กับ ความ รัก นั้น คน นั้น จะ ได้ รับ ความ หมิ่นประมาท จาก คน ทั้งหลาย เป็น อย่าง ยิ่ง

8เจ้าบ่าว กับ เจ้าสาว กล่าว เรื่อง น้อง สาว คน หนึ่ง เรา มี น้อง สาว คน หนึ่ง และ เธอ ยัง ไม่ มี ถัน เรา จะ ทำ อย่างไร กับ น้อง สาว ของ เรา เมื่อ ถึง วัน ที่ เขา มา สู่ขอ น้อง ของ เรา

9ถ้า หาก น้อง สาว นั้น เป็น กำแพง พวก เรา ก็ จะ สร้าง ปราสาท เงิน ไว้ หลัง หนึ่ง และ ถ้า หาก น้อง เป็น ประตู พวก เรา จะ โอบ ล้อม เธอ ด้วย แผ่น ไม้ สน สีดาร์

10เจ้าสาว สนทนา กับ เจ้าบ่าว ดิฉัน เป็น กำแพง ถัน ทั้ง สอง ของ ดิฉัน เหมือน ดัง หอคอย เพราะฉะนั้น ใน สายตา ของ เขา ดิฉัน จึง เป็น ดัง ผู้ ที่ ได้ รับ ความ โปรดปราน

11ซา โลม อ นท รง มี สวน องุ่น อยู่ แปลง หนึ่ง ที่ เมือง บา อัลฮาโมน พระองค์ ทรง มอบ สวน องุ่น นั้น ให้ แก่ ผู้ รักษา สวน เช่า ทุก คน ต้อง ส่ง เงิน คนละ พัน แผ่น เป็น ค่า ผลไม้

12สวน องุ่น ของ ดิฉัน ซึ่ง เป็น ของ ดิฉัน เอง อยู่ ต่อหน้า ดิฉัน โอ ข้า แต่ ซา โลม อ น พัน นั้น พระองค์ เอา ไป เถิด และ ผู้ ดูแล ผลไม้ ใน สวน นั้น ก็ เอา ไป คนละ สอง ร้อย เถิด

13โอ เธอ ผู้ อยู่ ใน สวน พวก เพื่อน ๆ ของ เธอ คอย ฟัง เสียง ของ เธอ อยู่ ขอ ให้ ฉัน ได้ยิน เสียง เธอ

14ที่รัก ของ ดิฉัน จ๋า เร็ว ๆ เข้า เถอะ จ๊ะ ขอ ให้ เธอ เป็น ดัง ละมั่ง หรือ กวาง หนุ่ม บน ภูเขา ต้น สีเสียด เถิด

← Chapter 7 Jump to: