Zechariah 11

Thai Tok

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1การ ปฏิเสธ พระ เม ส สิ ยาห์โอ เลบานอน เอ๋ย จง เปิด บรรดา ประตู ของ เจ้า เพื่อ ไฟ จะ ได้ เผา ผลาญ ไม้ สน สี ดาร์ของ เจ้า เสีย

2ต้น สน สาม ใบ เอ๋ย จง ร่ำไห้ เถิด เพราะ ไม้ สน สี ดาร์ล้ม เสีย แล้ว เพราะ บรรดา ไม้ ที่ สง่า งาม พินาศ ลง ไป แล้ว โอ ต้น โอ๊ก เมือง บา ชาน เอ๋ย จง ร่ำไห้ เถิด เพราะ ป่าทึบ ถูก โค่น เสีย แล้ว

3ฟัง ซิ เสียง ร่ำไห้ ของ เมษ บาล เพราะ สง่า ราศี ของ เขา ทั้งหลาย ก็ ถูก ทำลาย ไป แล้ว ฟัง ซิ เสียง สิงโต หนุ่ม คำราม เพราะว่า ความ ภูมิใจ แห่ง แม่น้ำ จอ ร์แดน ก็ ร้าง เปล่า

4พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า " จง เลี้ยง ฝูง แพะ แกะ ที่ ต้อง ถูก ฆ่า

5บรรดา ผู้ ที่ ซื้อ มัน ไป ก็ ฆ่า มัน เสีย และ ไม่ ต้อง มี โทษ และ บรรดา คน ที่ ขาย มัน กล่าว ว่า ` สาธุการ แด่ พระ เยโฮวาห์ เพราะ ข้าพเจ้า มั่งมี แล้ว ' และ เมษ บาล ของ มัน ทั้งหลาย ไม่ สงสาร มัน เลย

6พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า เพราะ เรา จะ ไม่ สงสาร ชาว แผ่นดิน นี้ อีก ต่อ ไป ดูเถิด เรา ก็ จะ กระทำ ให้ เขา ต่าง คน ตก เข้าไป ใน มือ ของ เพื่อนบ้าน ของ เขา และ ต่าง ก็ ตก ไป ใน หัตถ์ ของ กษัตริย์ ของ เขา และ ท่าน จะ บีบ แผ่นดิน ให้ แหลก และ เรา จะ ไม่ ช่วยเหลือ คน หนึ่ง คน ใด ให้ พ้น มือ ของ ท่าน ทั้งหลาย เลย "

7พระ เยซู จะ ถูก ขาย ด้วย เงิน สาม สิบ เหรียญ ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง จะ ได้ เลี้ยงดู ฝูง แพะ แกะ ที่ ถูก ฆ่า คือ ตัว เจ้า เอง โอ พวก ที่ น่า สงสาร แห่ง ฝูง แกะ เอ๋ย ข้าพเจ้า จึง เอา ไม้เท้า สอง อัน อัน หนึ่ง ให้ ชื่อว่า พระ คุณ อีก อัน หนึ่ง ข้าพเจ้า ให้ ชื่อว่า สหภาพ และ ข้าพเจ้า ก็ เลี้ยงดู ฝูง แกะ

8ใน เดือน เดียว ข้าพเจ้า ตัด เมษ บาล สาม คน นั้น ออก เสีย แต่ จิตใจ ข้าพเจ้า เกลียด ชัง แกะ เหล่า นั้น และ จิตใจ แกะ ก็ เกลียด ชัง ข้าพเจ้า ด้วย

9ข้าพเจ้า จึง ว่า " ข้า จะ ไม่ เลี้ยงดู เจ้า อะไร จะ ต้อง ตาย ก็ ให้ ตาย ไป อะไร ที่ จะ ต้อง ถูก ตัด ออก ก็ ให้ ถูก ตัด ออก ไป เสีย และ ให้ บรรดา ที่ เหลือ อยู่ นั้น กิน เนื้อ ซึ่ง กันและกัน "

10ข้าพเจ้า ก็ เอา ไม้เท้า ที่ ชื่อ พระ คุณ นั้น มา หัก เพื่อ ล้มเลิก พัน ธ สัญญา ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ ทำ ไว้ กับ ชน ชาติ ทั้งหลาย เสีย

11จึง เป็นอัน ล้มเลิก ใน วัน นั้น และ พวก ที่ น่า สงสาร แห่ง ฝูง แกะ ผู้ ซึ่ง คอย ดู ข้าพเจ้า อยู่ ก็ รู้ ว่า นั่น เป็น พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์

12แล้ว ข้าพเจ้า จึง พูด กับ เขา ว่า " ถ้า ท่าน เห็น ควร ก็ ขอ ค่า จ้าง แก่ เรา ถ้า ไม่ เห็น ควร ก็ ไม่ ต้อง " แล้ว เขา ก็ ชั่ง เงิน สาม สิบ เหรียญ ออก ให้ แก่ ข้าพเจ้า เป็น ค่า จ้าง

13แล้ว พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า " จง โยน เงิน นั้น ให้ แก่ ช่าง ปั้น หม้อ " คือ เงินก้อน งาม ที่ เขา จ่าย ให้ ข้าพเจ้า ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง เอา เงิน สาม สิบ เหรียญ โยน ให้ แก่ ช่าง ปั้น หม้อ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์

14แล้ว ข้าพเจ้า ก็ หัก ไม้เท้า อัน ที่ สอง ที่ ชื่อ สหภาพ นั้น เสีย ล้มเลิก ภราดรภาพ ระหว่าง ยู ดาห์และ อิส ราเอล

15แล้ว พระ เยโฮ วาห์จึง ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า " จง หยิบ เครื่อง ใช้ ของ เมษ บาล โง่ เขลา ขึ้น มา อีก ครั้ง หนึ่ง

16เพราะ ดูเถิด เรา จะ ตั้ง เมษ บาล ผู้ หนึ่ง ใน แผ่นดิน นี้ ผู้ ไม่ แวะ ไป หา ตัว ที่ ถูก ตัด ออก ไป หรือ แสวง หา ตัว ที่ ยัง หนุ่ม หรือ รักษา ตัว ที่ หัก เสีย แล้ว หรือ เลี้ยงดู ตัว ที่ เป็น ปกติ แต่ กิน เนื้อ ของ แกะ อ้วน ทุก ตัว ฉีก กิน จนกระทั่ง ถึง กีบ ของ มัน

17วิบัติ แก่ เมษ บาล ผู้ ไร้ ค่า ของ เรา ผู้ ที่ ทอดทิ้ง ฝูง แพะ แกะ เสีย ขอ ให้ ดาบ ฟัน แขน ของ เขา และ ฟัน ตา ขวา ของ เขา เถิด ขอ ให้ แขน ของ เขา ลีบ ไป เสีย และ ให้ ตา ขวา ของ เขา บอด ทีเดียว "

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →