1 Corinthians 10

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Эй, доганлар, мен сизиң шулардан хабарлы болмагыңызы ислейәрин: бизиң ата-бабаларымызың бары булудың пенасында гездилер, оларың бары деңизден гечдилер.

2Оларың бары булуда ве деңзе чүмдүрилип, Мусаның шәгиртлери болдулар.

3Оларың бары гөкден инен шол бир иймити ийдилер.

4Оларың бары Худай тарапындан берлен шол бир сувдан ичдилер. Чүнки оларың бары бир рухы гөзбашдан, өзлерине хемралык эден Рухы Гаядан ичдилер. Бу Гая Месих иң хут Өзүди.

5Эмма шонда-да оларың көпүси Худайы нәразы этдилер. Шонуң үчин-де оларың ләшлери чөлде серлип галды.

6Биз хем ата-бабаларымыз дей йүреклеримизи яманлыга йыкгын этмез ялы, буларың бары бизе дуйдурышдыр.

7Оларың кәбирлери ялы бутпараз болмаң. Олар барада Төвратда шейле язылгыдыр: «Адамлар ийип-ичмәге отурдылар, соңра туруп, ойнашмага башладылар».

8Оларың кәбирлери ялы азгынчылык этмәлиң: бир гүнде оларың йигрими үч мүңүси өлди.

9Оларың кәбирлери ялы Месих и сынамалың: олар йыланлардан хеләк болдулар.

10Оларың кәбирлери ялы хүңүрдемәлиң: олар Өлүм перишдесиниң элинден өлди.

11Буларың бары башгалара сапак болсун дийип, ата-бабаларымызың башындан инди. Бу заманың ахыркы гүнлеринде яшаянлара, ягны бизе дуйдурыш хөкмүнде язылды.

12Шунлукда, сиз берк дурандырыс дийип пикир эдйән-де болсаңыз, гүнә этмез ялы, әгә болуң!

13Башыңыздан инен сынаглар башгаларың-да башындан инйәндир. Эмма Худай садыкдыр! Ол сизиң гүйҗүңизиң чатмаҗак сынагыны бермез. Сиз сынага дүшениңизде, Худай чыкалга-да ачар, сынагдан үстүн гелмек үчин гуҗур-гайрат-да берер.

14Шонуң үчин, эй, мениң эзизлерим, бутпаразлыкдан гача дуруң.

15Мен сизиң билен пайхаслы адамлар хөкмүнде гүрлешйәрин. Сизе айдянларымдан өзүңиз нетиҗе чыкарың.

16Эйсем биз шүкүр эдип, шүкүр кәсесинден иченимизде, Месих иң ганына шәрик болмаярысмы? Чөреги бөлүп иенимизде, Месих иң беденине шәрик болмаярысмы?

17Чөрегиң бир болшы ялы, биз көп болсак-да, бир бедендирис. Чүнки шол бир чөреги пайлашяндырыс.

18Ысрайыл халкына середиң: гурбанлык сыпасында берлен гурбанлыкдан иййән шол сыпа шәрик болмаярмы?

19Муны диймек билен, бута берлен гурбанлыгың я-да бутуң өзүниң хайсыдыр бир әхмиети бар дийҗек болярынмы?

20Элбетде, ёк! Мен бутпаразларың берйән гурбанлыгыны Худая дәл-де, арвах-җынлара берйәндигини айтҗак болярын. Мен сизиң җынлара шәрик болмагыңызы ислемейәрин.

21Сиз хем Реббиң кәсесинден, хем-де җынларың кәсесинден ичип билмерсиңиз. Сиз хем Реббиң сачагына, хем-де арвах-җынларың сачагына шәрик болуп билмерсиңиз.

22Я-да биз Реббиң габанҗаңлыгыны оярмакчымы? Эйсем биз Ондан гүйчлүми нәме?

23Сиз: «Ислендик зады этмәге хакым бар» диййәрсиңиз, йөне хер зат сизиң үчин бәхбитли дәлдир. «Ислендик зады этмәге хакым бар» диййәрсиңиз, йөне хемме зат абатлаян дәлдир.

24Хер кес өз бәхбидини дәл-де, башгаларың бәхбидини арасын.

25Эт базарында сатылян хер эти ийип билерсиңиз. Аныгына етҗек болуп, ынсабыңызы хорламаң.

26Чүнки «Ер ве ондакы затлар Реббиңкидир».

27Эгер иман этмедиклериң бири сизи нахара чагырса, сиз-де гитмек ислесеңиз, өңүңизде гойлан затлары аркайын ийибериң. Аныгына етҗек болуп, ынсабыңызы хорламаң.

28Эмма кимдир бири сизе: «Бу бутлара гурбанлык берлен этдир» дийсе, бу эт барада дуйдуран адамың ве ынсабың хатырасына оны иймәң.

29Мен сизиң ынсабыңыз дәл-де, шол адамың ынсабы барада айдярын. Нәме үчин башганың ынсабы мениң эркинлигиме казылык эдйәр?

30Эгер мен нахар иймезден өң Худая шүкүр эдип, нахара гошулян болсам, онда нәме үчин шүкүр эдйән нахарым үчин язгарыляркам?

31Шунлукда, ийсеңиз-де, ичсеңиз-де, хер нәме этсеңиз-де – буларың барыны Худайың шөхраты үчин эдиң.

32Яхудыларың-да, греклериң-де, Худайың йыгнагының-да, гараз, хич кимиң бүдремегине себәп болмаң.

33Чүнки мен өз бәхбидими араман, көплериң халас болмагы үчин оларың бәхбидини араярын, хер затда хер кеси разы этмәге дырҗашярын.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →