1 Corinthians 11

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Мениң Месих ден гөрелде алшым ялы, сиз-де менден гөрелде алың.

2Мени элмыдама ятлаяндыгыңыз, таглыматы сизе табшырышым ялы саклаяндыгыңыз үчин сизи өвйәрин.

3Эмма шуңа хем айдың дүшүнмегиңизи ислейәрин: хер эркегиң башы Месих дир, аялың башы эркекдир, Месих иң башы болса Худайдыр.

4Башыны өртүп, дога-дилег я-да пыгамберлик эдйән эркек киши өз башыны биабрай эдйәндир.

5Башыны өртмән дога-дилег я-да пыгамберлик эдйән аял өз башыны биабрай эдйәндир. Ол башы сырылан аял билен дес-деңдир.

6Хава, эгер аял башыны өртмейән болса, онда, гой, сачыны-да кесдирсин. Йөне аялың сачыны кесмеги я-да сырдырмагы биабрайчылыкдыр. Шоңа гөрә, гой, ол башыны өртсүн.

7Эркек башыны өртмели дәлдир. Чүнки ол Худайың кешбидир, Онуң шөхратыдыр. Аял болса эркегиң шөхратыдыр.

8Чүнки илкибашдан эркек аялдан дәл-де, аял эркекден ярадыландыр;

9эркек аял үчин дәл-де, аял эркек үчин ярадыландыр.

10Эгер аял эркегиң шөхраты болян болса, онда ол перишделериң хатырасына башыны өртүп-өртмезлиги, гой, өзи чөзсүн.

11Йөне хер нәхили болса-да, Реббиң халкының арасында аял эркеге, эркек-де аяла гарашлыдыр.

12Чүнки аял эркекден ярадылан болса-да, эркек аялдан догуляндыр. Хеммесини хем Худай ярадандыр.

13Өзүңиз пикир эдип гөрүң: аял башыны өртмән Худая дога этсе гелшиклимидир?

14Эркек сачыны өсдүрсе биабрайчылыкдыгыны тебигатың өзи сизе өвретмейәрми нәме?

15Аял үчин болса узын сач абрайдыр. Узын сач оңа башөртгүси хөкмүнде берлендир.

16Эгер бу меселе бабатда җедел этмекчи болян киши бар болса, шуны диййәрин: бизиң ве Худайың йыгнакларында аялларың баш өртмеги адатдыр.

17Инди болса шу гөркезмелери бермек билен бирликде, өзүмиң макулламаян задым барада айтмакчы: сизиң йыгнанышыкларыңызың пейдасындан зыяны көпдүр.

18Биринҗиден, Худайың йыгнагы хөкмүнде үйшениңизде, араңызда агзалалыкларың боляндыгы барадакы гүррүңлер мениң гулагыма дегйәр. Мен муңа аз-кем ынанман-да дурамок.

19Себәби араңызда агзалалыклар болмалы затдыр. Олар сизиң Худайың сынагындан гечип-гечмейәндигиңизи әшгәр эдйәр.

20Сиз бир ере үйшениңизде, Реббиң сачагына гатнашярсыңыз дийип хасап эдйәрсиңиз. Аслында велин бу бейле дәл.

21Себәби нахар иениңизде, гетирен нахарыңызы башгалар билен пайлашман, өзүңиз иййәрсиңиз. Шейдип, бири ач галяр, башга бири болса эййәм серхош.

22Эйсем ийип-ичмек үчин өз өйүңиз ёкмы? Я-да сиз Худайың йыгнагыны әсгермән, гарыплары кемситмек ислейәңизми? Мен муңа нәме диейин? Шейле эдйәниңиз үчин сизи тарыплайынмы? Элбетде, ёк!

23Чүнки мен Ребден алан таглыматымы сизе табшырдым. Реб Иса Өзүне хайынлык эдилен гиҗеси элине чөрек алып,

24шүкүр этди. Соңра чөреги бөлүп: «Бу сиз үчин берилйән беденимдир. Муны Мени ятламак үчин берҗай эдиң» дийди.

25Шунуң ялы, нахардан соң шераплы кәсәни алып: «Бу шерап Мениң ганым аркалы багланышылян тәзе әхтдир. Ондан хер гезек ичениңизде, муны Мени ятламак үчин берҗай эдиң» дийди.

26Шоңа гөрә-де, сиз хер гезек бу чөреги иениңизде, бу кәседен ичениңизде, Реб доланып гелйәнчә, Онуң өлүмини ыглан эдйәрсиңиз.

27Шунлукда, кимде-ким мынасып болмадык тәрде бу чөрекден ийсе я-да Реббиң кәсесинден ичсе, Онуң бедени ве ганы бабатда языклы болар.

28Шонуң үчин-де, хер кес диңе өзүни сынап гөренсоң, бу чөрекден иймели, бу кәседен ичмели.

29Кимде-ким Реббиң беденини әсгермән ийип-ичсе, өз-өзүни Худайың хөкүмине дучар эдйәндир.

30Ине, шу себәпден араңызда эҗизлер ве сыркавлар көп, өленлериңиз хем аз дәлдир.

31Биз илки өзүмизи сынап гөрен болсадык, онда хөкүме учрамаздык.

32Реб бизи тербиелемек үчин хөкүм эдйәндир. Ол муны бизиң дүнйә билен бирликде хөкүм эдилмезимиз үчин эдйәр.

33Шунлукда, эй, доганлар, Реббиң сачагы үчин үйшениңизде, бири-бириңизе гарашың.

34Эгер кимдир бири ач болса, гой, өз өйүнде нахарлансын. Шонда ол йыгнакда хөкүм эдилмез. Галан затлары болса баранымда чөзерин.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →