2 Corinthians 12

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1Хич пейдасы болмаса-да, магтанмагымы довам этдирмели болярын. Инди Ребден гелен гөрнүшлере ве аянлыклара гечейин.

2Мен Месих иң бир шәгирдини танаярын. Ол он дөрт йыл мундан озал гөклериң гөгүне әкидилди. Бу ахвал беденде я-да беденден дашарда болупмы – билемок, муны Худай билйәр.

3Хава, мен шейле адамы танаярын. Ол хушундамы я гөрен гөрнүшиндеми – билемок, муны диңе Худай билйәр,

4гараз, җеннеде әкидилйәр. Ол ерде сөз билен беян эдип болмаҗак аҗайып затлары, ынсана айтмага ругсат эдилмедик затлары эшидйәр.

5Ине, мен шейле адам билен магтанарын. Өзүм бабатда диңе эҗизлигим болаймаса, башга магтанара задым ёк.

6Эгер магтанмалы болаямда-да, акмагың эдиши ялы этмерин, хакыкаты айдарын. Эмма мен магтанмакдан сакланярын. Ёгса кимдир бири мени өз гөренинден я эшиденинден артыкмыкам өйдәймесин.

7Өзүме шейле бейик ылхамларың берлендиги себәпли гопбамсырамаз ялы, маңа шейтаның бир илчиси, ягны бедениме эзъет бермек үчин бир тикен берилди.

8Оны менден айырсын дийип, Реббе үч гезек ялбардым.

9Эмма Реб шейле дийди: «Саңа берен мерхеметим бесдир, себәби Мениң гудратым эҗизликде кәмиллешйәндир». Шонуң үчин-де, Иса Месих иң гүйҗи менде месген тутсун дийип, өз эҗизликлерим барада хөвес билен магтанарын.

10Шу себәпден мен Месих иң хатырасына эҗизликлере, сөгүнчлере, мәтәчликлере, ызарланмалара, мушакгатлара разыдырын. Чүнки мен эҗизкәм гүйчлүдирин!

11Мен магтанып, бир акмак ялы болдум. Йөне мени муңа сиз меҗбур этдиңиз-ә! Аслында мени сиз магтамалыдыңыз. Мен хич болаямда-да, өзлерини бейик сайян шол ресуллардан пес дәл ахырын.

12Хакыкы ресуллыгың нышанларыны араңыздакам аламатларда, мугҗызаларда ве гудратларда улы чыдамлылык билен гөркезендирин.

13Мен сизе бейлеки йыгнаклардан кемтер гарадыммы? Хә, хава, мен сизе аграм салмадым-ов! Бу «адалатсызлыгым» үчин мени багышлавериң!

14Ине, яныңыза гитмек үчин үчүнҗи гезек ёл шайымы тутярын. Мен сизе аграм салмарын, себәби мен задыңыза дәл-де, дидарыңыза зардырын. Галыберсе-де, чагалар эне-аталары үчин дәл-де, эне-ата чагалары үчин эмләк топламалыдыр.

15Мен сизе диңе әхли задымы дәл, эйсем өзүми хем хөвес билен сарп эдерин. Мен сизи шейле сөййәрин! Онда нәме үчин сиз мени бейле аз сөййәрсиңиз?

16Мениң сизе аграм салмандыгым билен ылалашярсыңыз. Эмма шонда-да мекирлик эдип, сизи хиле билен тутупдырын дийип, мени айыплаярсыңыз.

17Йөне нәдип? Мен яныңыза иберен адамларым аркалы сизи хей-де өз бәхбидим үчин ишлетдимми?

18Мен Титусдан сизиң яныңыза гитмегини хайыш этдим. Онуң яны билен имандакы доганымызы хем ибердим. Хей-де Титус сизи өз бәхбиди үчин ишлетдими? Эйсем биз шол бир Мукаддес Руха гөрә яшамаярысмы? Шол бир йөрелгә эермейәрисми?

19Хә, сиз хениз-де өзүмизи сизиң өңүңизде аклаяндырыс өйдйәңизми? Ёк, биз Месих е дегишли болуп, Худайың хузурында сизе шуны айдярыс: эй, сөйгүли доганлар, бизиң әхли эдйәнлеримиз иманыңызы гүйчлендирмек үчиндир.

20Мен яныңыза баранымда, бири-биримиз бабатдакы тамамыз пуч чыкаярмыка дийип горкярын. Баранымда дава-җенҗел, гөриплик, гахар-газап, агзалалыклар, төхмет, гыбат, текепбирлик ве тертипсизлик гөрермикәм дийип горкярын.

21Мен яныңыза баранымда, Худайым мени өңүңизде песелдеринден горкярын. Озал гүнә эдип, эден харамлыклары, зыналары ве азгынлыклары үчин тоба этмедиклериң көпүси зерарлы яс тутмалы болармыкам дийип горкярын.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →