2 Corinthians 7

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Эй, сөйгүли доганларым, Худай бизе, ине, шейле вадалары берипдир! Шонуң үчин-де, гелиң, беденимизи ве рухумызы мурдар эдйән әхли затдан тәмизләлиң. Худайдан горкуп, бүтинлей мукаддес болмага ымтылалың.

2Бизе йүрегиңизден ер бериң. Биз хич киме хаксызлык этмедик, хич кими аздырмадык, өз бәхбидимиз үчин хич кими ишлетмедик.

3Мен булары сизи язгармак үчин айдамок. Себәби озал хем айдышым ялы, йүреклеримизиң төрүнде орнуңыз бардыр, биз яшасак-да, өлсек-де биле боларыс.

4Сизе бичак ынанярын, бичак гуванярын! Мен шейле улы теселли тапдым. Мушакгатларымыз хер нәхили агыр болса-да, бегенҗимиң чәги ёкдур.

5Биз Македония баранымызда-да, хич бир рахатлык тапмадык. Гайтам, даш-төверегимизде дава-җенҗеллер, йүрегимизде горкы болуп, хер яндан гысылдык.

6Эмма Худай гөвни чөкгүнлере теселли берйәндир. Ол Титусы янымыза иберип, бизе хем теселли берди.

7Биз диңе Титусың гелмегинден дәл, эйсем оңа берен теселлиңиз барада эшидип-де, теселли тапдык. Ол сизиң мени күйсейәндигиңиз, чуңңур гынанҗыңыз, маңа болан улы ыхласыңыз барада гүррүң беренде, бегенҗим өңкүден-де артды.

8Мен сизи өз хатым билен гынандыран-да болсам, оны язаныма асла өкүнемок. Хава, өң өкүнипдим, йөне бу хатың сизи диңе аз вагтлык гынандыраныны билип,

9инди шатланярын. Мен сизиң гынананыңыза дәл-де, шол гынанмаңыз аркалы тоба гелениңизе шатланярын. Сизиң гынанмагыңыз Худайдандыр, бизден зыян гөрен дәлсиңиз.

10Чүнки Худайдан болан гынанч адамы тоба гетирип, онуң халас болмагына ярдам эдйәр. Бу тоба өкүндирйән дәлдир. Эмма дүнйәден болан гынанч өлүме элтйәндир.

11Худайдан болан гынанҗың сизде эденлерини бир гөрүң! Ол себәпли сизде нәхили гайрат, өзүңизи пәклемәге нәхили ыхлас дөреди! Ол сизде, гөр, нәхили улы гахар, горкы, мени гөрмәге күйсег, ыхлас ве адалата болан ислеги оярды. Сиз бу меселеде хемметараплайын мүйнсүздигиңизи субут этдиңиз.

12Шунлукда, мен шол хаты язан хем болсам, оны не ынҗаданы язгармак үчин, не-де ынҗадыланың тарапыны чалмак үчин языпдым. Мен оны бизе эдйән ыхласыңыз Худайың хузурында өзүңизе-де аян болсун дийип языпдым.

13Хакыкы, буларың бары бизе теселли берди. Сиз Титусы бегендирип, онуң көңлүне теселли берипсиңиз. Биз онуң бегенҗини гөренимизде, муңа өз бегенҗимизден-де көп бегендик.

14Мен онуң янында сиз бабатда өвнүпдим, сиз-де мениң йүзүми ере салмадыңыз. Сизе айданларымызың элмыдама хакыкат болшы ялы, Титусың өңүндәки магтанҗымызың хем хакыкатдыгы субут болды.

15Ол хеммәңизиң маңа табындыгыңызы, оны галпылды ве улы хормат билен кабул эдишиңизи ятланда, сизе болан сөйгүси хас хем артяр.

16Шунлукда, мен хер затда сизе бил баглап билйәндигиме өрән бегенйәрин.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →