bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Turkmen
/
Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)
/
2 Samuel 22
2 Samuel 22
Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 23 →
1
Реббиң Давуды әхли душманларындан хем-де Шавулдан халас эден гүни, ол Реббиң шанына шу айдымы айтды:
2
«Реб – мениң гаям, галам хем Халасгәрим,
3
Худайым – пена эдинйән гаям, галканым, еңшим хем-де беркитмәм. Халасгәрим мени зулумдан халас эйлейәр!
4
Мен шан-шөхрата мынасып Ребби чагырярын, хем-де душманларымдан халас болярын.
5
Өлүм толкунлары маңа оралды, вейранчылык силлери мени гарбады.
6
Өлүм дүнйәсиниң танаплары маңа саралды, өлүм дузаклары гаршымдан чыкды.
7
Гам-гуссамың ичинде Ребби чагырдым, өз Худайыма мен перят этдим. Ол ыбадатханасындан мең сесими эшитди; Онуң гулагына перядым етди.
8
Шонда земин чайканды хем эндиреди, ериң бинятлары сарсып, лерзана гелди, себәби Реб газаба мүнди.
9
Газабындан яңа түссе чыкды бурнундан, ювудыҗы от билен көрейән көзлер чыкды агзындан.
10
Ол гөклери бөвсүп, ашага инди, зулмат аякларының астында барды.
11
Ол бир керуба мүнди-де, учды, елиң ганатларында гайды.
12
Ол Өзүне чадыр эдинди түмлүги, теләр этди гойы булутларың ягмыр түмүни
13
Хузурының ялкымындан яңа көрейән көзлер алавлап туташды.
14
Реб гөклерде гүңлеч гүрледи, сесленди Бейик Худай.
15
Пейкамлары атып, пытратды ягыларыны, Йылдырымлар чакдырып, вейран этди олары.
16
Шонда Реббиң кәйинҗинден, бурнундан чыкан деминден яңа деңзиң гечелгелери гөрүнди, дүнйәниң-де бинятлары ачылды.
17
Ол белентден етди хем мени алды Ол мени чуң сувлардан чекип чыкарды.
18
Халас этди мени йигренйән гүйчли ягымдан, чүнки олар гүйчлүди менден.
19
Олар бетбагт гүнүмде гаршыма чыкды, йөне Реб мениң даянҗым болды.
20
Мени гиң ере чыкарды хем халас этди, чүнки Ол менден гөвнүхош болды.
21
Ол догрулыгыма лайык өвезини гайтарды, эллеримиң тәмизлигине лайык Ол сылаглады.
22
Чүнки мен Реббиң ёлларындан йөредим, Худайымдан айрылмак ялы эрбет иши этмедим.
23
Чүнки гөзүмиң алнындады әхли карарлары, өзүмден дашлашдырмадым Онуң парзларыны.
24
Мен кәмилдим Онуң өңүнде, сакладым өзүми гүнә этмекден.
25
Шонуң үчин, догрулыгыма ве пәклигиме гөрә, Реб өвезини гайтарды Өз назарында.
26
Садыклык эдйәрсиң Сен садыклара, кәмиллик эдйәрсиң Сен кәмиллере,
27
пәклик эдйәрсиң Сен пәк ынсанлара, эгрилере болса эгрилигине гөрә гараярсың Сен.
28
Песгөвүнли халкы халас эдйәрсиң, эмма текепбир гөзлери песелдйәрсиң Сен.
29
Я Реб, мениң чырам Сенсиң, Реб ягтылдяр мең түмлүгими.
30
Сениң билен талаңчылара хүҗүм эдерин, Өз Худайым билен дивардан ашып билерин.
31
Худай – Онуң ёлы кәмилдир, Реббиң сөзлери сапдыр, Оны пена эдинйәнлериң барына Реб галкандыр.
32
Чүнки Ребден башга Худай ёк! Худайымыздан башга гая ёк!
33
Мениң берк галамдыр Худай, кәмил ёла атаряр Ол айыпсыз адамы.
34
Ол аякларымы кейигиңки дек эдйәр, белент ерлерде мени ыкҗам дурузяр.
35
Урша түрген эдйәр Ол эллерими, голларым эгрелдйәр бүрүнчден яйы.
36
Еңиш галканыңы маңа берйәрсиң, Сениң көмегиң-де мени бейгелдйәр.
37
Гадамларымың астындакы ёлы гиңелдйәң, мениң аякларым таймаяр.
38
Душманларымы ковалайын, ызларындан етерин! олары гырып түкедйәнчәм, доланмаярын.
39
Ер билен егсан этдим, яраладым, галып билмейәр, аякларымың астына олар йыкыляр.
40
Уруш үчин Сен билиме кувват берйәрсиң, гаршыма чыканлары маңа табын эдйәрсиң.
41
Боюн эгдирйәрсиң душманларымы, гырярын мен өзүми йигренйәнлери.
42
Төверегине гарадылар, олары халас эдйән ёк; Ребби чагырсалар-да, Ол җогап беренок.
43
Олары тозан дек эдип енчдим, көчелериң палчыгы кимин мынҗыратдым.
44
Өз халкымың гаршылыгындан мени халас эйлейәң, Сен мени миллетлере баш эдип гойяң, танамадык халкым табындыр маңа.
45
Мени эшиден дессине боюн болярлар, ятлар маңа ялым-юлум эдйәрлер.
46
Кесекилериң йүзи горкудан ак тама дөнйәр, олар галаларындан титрешип чыкяр,
47
Реб диридир! Мениң гутулыш Гаям алкышлы болсун! Гутулышымың Худайы беленде чыкарылсын!
48
Ол мениң арымы алып берйән Худайдыр, Ол халклары маңа голасты эдйәр.
49
Ол мени душманларымдан халас эйлейәр. Сен мени ягыларымдан үстүн чыкардярсың, хем-де залымларың элинден мени халас эдйәрсиң.
50
Мунуң үчин миллетлер арасында Сени алкышларын, я Реб! Сениң адыңа нагма айдарын!
51
Өз патышаңа улы еңишлер гетирйәрсиң Сен! Сечип-сайлан Давудына, онуң неслине, элмыдама садык сөйгүсини гөркезйәр».
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 23 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24