2 Samuel 24

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 23 Jump to:

1Реббиң Ысрайыла ене гаты гахары гелди-де: «Бар, Ысрайыл билен Яхуданың адам саныны бил» дийип, Давуды оларың гаршысына өҗүкдирди.

2Патыша Ёваба хем-де гошунбашылара: «Дандан Беершеба ченли ысрайыл тирелериниң әхлисине айланып, олары хасаба алың, маңа илатың саны герек» дийди.

3Эмма Ёвап патыша йүзленип: «Гой, ша хезретлеримиң гөзүниң алнында Худайың Реб халкыңың саныны йүз эссе көпелтсин! Йөне ша хезретлерине бейле этмек нәмә герек болдука?!» дийди.

4Йөне патышаның сөзи Ёвабыңкыдан хем-де гошунбашылардан үстүн гелди. Шунлукда, Ёвап билен гошунбашылар ысрайыл халкының хасабыны алмак үчин патышаның янындан уградылар.

5Олар Иордан дерясындан гечип, Арогерде җүлгәниң ортасындакы галаның гүнортасында дүшелге гурдулар. Соңра олар Гатда ерлешйән Язер тарапа гитдилер.

6Олар Гилгада ве хетлериң юрды болан Кадеше бардылар. Соңра Данягана, ол ерден болса Сидоның төвереклерине бардылар.

7Ол ерден Сур галасына ве хивилериң хем-де кенганларың әхли галаларына айландылар. Иң соңунда олар Яхуданың Негеп чөлүндәки Беершеба галасына гитдилер.

8Шейдип, олар бүтин юрды айланып, докуз ай йигрими гүн дийленде Иерусалиме доланып гелдилер.

9Ёвап илат язувының нетиҗеси билен патышаны хабардар этди: Ысрайылың эли гылыч тутуп билҗек адамларының саны секиз йүз мүң, Яхуданыңкы болса бәш йүз мүң адам болуп чыкды.

10Илат язувындан соң Давудың йүрегинде ынҗалыксызлык пейда болды. Давут Реббе: «Шу херекетим билен Сениң өңүңде улы гүнә газандым, акмаклык этдим. Өз гулуңы гүнә астында гойма, я Реб! Ялбарярын!» дийип, Реббе йүзленди.

11Эртеси ирден Давут энтек турманка, Давудың гөргүри Гат пыгамбере Реббиң шу сөзи аян болды:

12«Давудың янына бар-да: „Реб сениң өңүңде үч шерт гойяр; бирини сайла, Ол шоны хем амала ашырҗак“ дийип айт».

13Гат муны Давуда айтды ве оңа: «Юрдуңа еди йыл ачлык гелсинми я үч айлап душманларыңа ковдурып, олардан гачып гезҗекми, я-да юрдуңа үч гүнләп гыргын кесели гелсинми? Пикир эт-де, белли карара гел; мени иберен Реббе берҗек җогабыңы айт» дийди.

14Давут Гада: «Мен эрбет ягдая дүшдүм. Говусы, Реббиң элине дүшейин, ынсан элине дүшмәйин. Реббиң рехимдарлыгы бейикдир» дийди.

15Реб ир сәхерден башлап, тә белленен мөхлет долянча, Ысрайыла гыргын кеселини иберди. Дандан Беершеба ченли аралыкда яшаян илатдан етмиш мүң адам бу кеселиң пидасы болды.

16Перишде Иерусалимиң халкыны гырмак үчин оңа тарап элини узаданда, Реб йүрегине дүвен бетбагтчылыгыны гойболсун этди. Ол гырян перишдә: «Бесдир! Инди элиңи чек» дийди. Шонда Реббиң перишдеси ябуслардан болан Аравнаның харман ериниң голайындады.

17Давут адамларың башына күлпет гетирйән перишдәни гөренде, Реббе: «Вах, мен гүнә газандым, ине, мен хата иш этдим. Йөне бу бигүнә халк нәме этди ахырын? Гой, Сен диңе маңа хем атамың неслине җеза бер» дийди.

18Шол гүн Гат Давудың янына барып: «Бар, ябуслардан болан Аравнаның харман еринде Реббе гурбанлык сыпасыны гур» дийди.

19Гатың сөзлерине эерип, Давут Реббиң эмри билен чыкып гитди.

20Патышаның адамлары билен биле өзүне тарап гелйәндигини Аравна гөрди; өңлеринден чыкып, ики бүкүлип, патыша тагзым этди.

21Соңра ол: «Ша хезретлери нәме себәпден гулуның янына гелдикә?» дийди. Давут: «Реббе гурбанлык сыпасыны гурмак үчин, сениң харман ериңи сатын алмага гелдим. Шейдип, халкың башына дүшен бетбагтчылык совлар» дийди.

22Аравна Давуда шейле дийди: «Ша хезретлери оны алсын-да, ислән задыны гурбанлык берсин. Ине, якма гурбанлыгы үчин өкүзлер, ине-де одун үчин дөвек дөвйән гураллардыр өкүзлериң боюнтырыклары.

23Эй, патыша, шу затларың хеммесини Аравна сизе берйәр. Гой, Худайың Реб сенден разы болсун».

24Эмма патыша оңа: «Ёк, мен оларың бахасыны төлеҗек. Мугт дүшен зады Худайым Реббе гурбанлык берҗек дәл» дийди. Шунлукда, Давут харман ери билен өкүзлери элли күмүш теңңә сатын алды.

25Давут ол ерде Реббе гурбанлык сыпасыны гуруп, якма хем саламатлык гурбанлыкларыны берди. Реб юрт үчин эдилен дилеглери кабул этди; гыргын беласы Ысрайылдан совулды.

← Chapter 23 Jump to: