Hosea 13

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Эфрайым гепләнде, адамлар титрешди. Онуң Ысрайылда мертебеси бейгелди. Йөне Багал бутуна сежде этмекден гүнәли болуп өлди.

2Инди гүнә үстүне гүнә эдйәрлер. Күмүшден өзлерине бутлар эдинйәрлер. Бутлар уссатлык билен ясаляр. Хеммеси уссаның ишидир. Адамлара: «Гурбанлык этсинлер! Гөлелери өпсүнлер» диййәрлер.

3Шонуң үчин олар сәхерки үмүр ялы, басым гураян чыг ялы, хармандан соврулян харпык дек, түйнүкден чыкян түссе ялы болҗаклар.

4«Сени Мүсүрден чыкаран Худайың Реб Мендирин. Менден башга худайы танамалы дәлсиң. Менден башга халасгәр ёкдур!

5Чөлде, гурак топракда саңа гөз-гулак болан Мендирин.

6Мениң нахарымдан, олар дойдулар. Дояндан соң олар текепбир болдулар. Соң олар Мени унутдылар.

7Шонуң үчин мен олара арслан ялы боларын. Гаплаң кимин ёлуң якасында, букуда гарашарын.

8Чагаларындан айрылан айы ялы топуларын, оларың дөшүни чекеләрин. Эне арслан кимин олары ийип гутарарын. Вагшы хайван ялы олары парчаларын.

9Мен сени ёк эдерин, эй, Ысрайыл. Ким саңа көмек эдер?

10Сени халас эдер ялы, сениң патышаң ниреде? Сен: „Маңа патыша хем хөкүмдар бер“ дийипдиң. Сениң шәхерлериңдәки хөкүмдарлар ниреде?

11Мен гахарлы вагтымда саңа патыша бердим. Газабым җошанда болса айырдым.

12Эфрайымың этмишлери багланды. Гүнәлери сакланып гоюлды.

13Ол акылсыз огулдыр. Бургы азабы башланда – вагты геленде, ол ятгыдан чыкмаяр.

14Мен өлүлер дүнйәсиниң газабындан гутармайынмы олары? Олары өлүмден халас этмәйинми? Эй, өлүм, ханы сениң гыргын кеселиң? Эй, өлүлер дүнйәси, ханы сениң вейранчылыгың? Назарымдан рехими айрарын.

15Эфрайым доганларының арасында барлы-барҗамлы болса-да, Гүндогардан эпгек, чөлден Реббиң ели өвсер. Онуң чешмеси кесилер, гуюсы гурап галар. Хазынасындан шай-сеплери таланар».

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →