Hosea 9

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1«Эй, Ысрайыл, шатланма, бейлеки халклар ялы җошма. Чүнки сен зына эдип, Худайыңдан узаклашдың. Хемме харман ерлеринде сен зынаның муздуна гөвүн бердиң.

2Не дәне, не шерап сизе етер. Сизиң тәзе шераба болан умыдыңыз пуҗа чыкар.

3Сиз Реббиң топрагында яшамарсыңыз. Эфрайым Мүсүре доланҗак. Ашурда харам затлар иерсиңиз.

4Ысрайыл халкы ичги садакасыны Реббе бермез. Гурбанлыкларындан Ол разы болмаз. Онуң наны ясхана ериниң чөреги ялы, ондан иенлер харам боларлар. Чүнки оларың наны диңе гарын доюрмак үчиндир. Ол Реббиң өйүне гетирилмез.

5Байрамчылык гүнүнде, Реббе дабара гүнүнде нәме эдерсиңиз?

6Олар вейранчылыкдан гутулсалар-да, Мүсүр олары йыгнап алар. Мемфис шәхери олары габра гөмер. Күмүш хазынасыны демиртикен өртер. Чадырларында яндак битер.

7Оларың җеза гүнлери гелди. Оларың хасап бермели гүнлери етди. Ысрайыл муны билсин. Этмишлериниң агыр боланы үчин, йигренҗиниң көплүгинден, пыгамбери „акмак“, Рухдан доланлары болса „дәли“ сайдылар.

8Пыгамбер мениң Худайымың Эфрайымда гоян гаравулыдыр. Йөне онуң угран ёлларында дузак гурдулар. Худайың өйүнде-де оңа йигренч бар.

9Гибга гүнлеринде болшы ялы, Олар агыр хеләкчилиге дүшдүлер. Ол этмишлерини ятлар. Оларың этмишлерине гөрә җеза бар.

10Чөлде үзүм тапан ялы, Мен Ысрайылы тапдым. Илкинҗи миве берен инҗир агаҗыны гөрен ялы, Мен ата-бабаларыңызы гөрдүм. Йөне олар Багалпегор дагындакы бутуна сежде эденлеринде, өзлерини рысвачылыга урдулар. Гөвүн берен затлары ялы йигренҗи болдулар.

11Бир гуш кимин Эфрайымың шөхраты учуп гидер. Олардан чага өнмез, не хамыла болар, не-де гөвреде чага галар.

12Чагаларыны етишдирсе-де, балаларыны эллеринден аларын. Мен олары терк эденимде, оларың дат гүнүне!

13Мен Эфрайымы Сур галасы ялы, отлук яйлада гөрдүм. Эмма Эфрайым өз огулларыны җелладың элине берҗек».

14Бер олара, Реб! Нәме берерсиң? Аялларына өнелгесиз ятгы, сүйтсүз гөвүс бер.

15Реб диййәр: «Оларың Гилгалдакы ярамаз ишлери үчин, шол ерде олары йигрендим. Мен олары өйүмден коварын. Инди Мен олары халамарын. Бар хөкүмдары Маңа гаршы баш гөтердилер.

16Эфрайым кеселледи, көки гурады. Олар миве бермезлер. Чага догурсалар-да, Мен эзиз чагаларыны өлдүрҗек».

17Мениң Худайым олары рет эдер. Чүнки Оны диңлемедилер. Олар миллетлер арасында сергездан боларлар.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →