Hebrews 10

Turkmen 2002 Инжил

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Мукаддес Канун гелҗекки оңат затларың аслы дәл-де, көлегесидир. Шу себәпли хер йыл үзнүксиз хөдүрленен шол бир гурбанлар билен Худая якынланлары хич хачан кәмиллиге етирип билмез.

2Етирип билседи, онда гурбан хөдүрлемек бес эдилмезмиди? Чүнки ыбадат эденлерде бир гезек гүнәден тәмизлененден соң, инди гүнә аңы галмазды.

3Эмма ол гурбанлар гүнәлериң барлыгыны хер йыл яда саляр.

4Чүнки өкүзлериң, эркечлериң ганы билен гүнәлериң айрылмагы мүмкин дәлдир.

5Мунуң үчин Месих дүнйә гелйәркә диййәр: «Гурбан, совгат ислемән, Маңа бир беден тайярладың.

6Әхли якылян совгатлары, гүнә үчин хөдүрленйән гурбанлары халамадың.

7Шонда Мен дийдим: Канун китабында Мен хакда язылышы ялы, Сениң ислегиңи берҗай этҗек болуп, Эй Худайым, ине, Мен гелдим».

8Озал Кануна гөрә хөдүрлененлер хакда «гурбанлары, совгатлары, әхли якылян совгатлары, гүнә үчин хөдүрленйән гурбанлары ислемедиң, халамадың» дийди.

9Соңра-да «Эй Худай, Сениң ислегиңи берҗай этҗек болуп, ине, Мен гелдим» дийди. Шейдип, Месих икинҗини беркарар этмек үчин, биринҗини арадан айыряр.

10Биз бу ислег боюнча Иса Месихиң бедениниң бир гезек хөдүрленмеги билен мукаддес эдилдик.

11Хер бир руханы болса гүнузын дуруп, гуллук эдип, гүнәлери асла ювуп билмейән шол бир гурбанлары өвран-өвран хөдүрлейәр.

12Эмма Месих гүнәлериң дерегине хемишелик үчин диңе бир гурбан хөдүрләнден соң, Худайың сагында отурды.

13Шондан бәри хем душманларының Өз аякларының астына басганчак эдилмегине гарашяр.

14Чүнки мукаддес эдиленлери диңе бир гурбан билен хемишелик кәмиллиге етирди.

15Мукаддес Рух хем бу хакда бизе гүвә гечйәр. Илки:

16«Реб: Ол гүнлерден соң олар билен баглаҗак әхтим будур диййәр: Канунларымы оларың йүрегине гоюп, булары аңларына язарын» диййәр.

17Онсоң: «Инди оларың гүнәлерини, канунсызлыкларыны яда салмарын» диййәр.

18Буларың багышланан еринде, инди гүнә үчин гурбан болмаз.

19Шоңа гөрә, эй доганлар, Исаның ганы билен тутудан гечмәге, ягны Өз беденинден бизе ачан тәзе хем дири ёлундан мукаддес ере гирмәге бизде гайрат бардыр.

20Худайың өйүне җогапкәр улы Руханымыз хем бардыр.

21Шоңа гөрә, йүрегимиз эрбет ынсапдан тәмизленип, беденлеримиз тәмиз сув билен ювлуп, иманың берен ынамы билен чын йүрекден Худая якынлашалың.

22Умыдымызың ыкрарыны берк саклалың.

23Чүнки ваданы берен Худай ынамдардыр.

24Бирек-биреги сөйги, оңат ишлер үчин гайрата галдырҗак болалың.

25Кәбирлериниң эндик эдиши ялы, йыгнанышмагы гойман, гайтам, ол гүнүң голайлаянлыгыны нәче гөрсеңиз, шонча-да бири-биримизи рухландыралың.

26Чүнки хакыкаты биленимизден соң, билгешлейин гүнә этсек, гүнәлер үчин инди гурбан галман,

27диңе гарашылан хөкүмиң ховпы, душманлары ювутҗак гызгын от галар.

28Мусаның кануныны рет эден адам, ики я үч гүвәниң сөзи билен рехимсиз өлйәр.

29Худайың Оглуны басалан, өзүни мукаддес эден әхтиң ганыны мукаддес хасапламадык, мерхемет Рухуны рысва эден адам мундан нәче агыр җеза сезевар болар өйдйәрсиңиз?

30Чүнки биз, «Өч Мениңкидир, алмытыны Мен берҗек», ене-де «Реб Өз халкының үстүнден хөкүм чыкарар» Диени танаярыс.

31Дири Худайың элине дүшмек элхенчдир!

32Сиз болса ягтылыга чыканыңыздан соң, гөргүлер билен улы гөреше дөз гелен илки гүнлериңизи яда салың.

33Сиз бир тарапдан ач-ачан сүтемлер хем мушакгатлара сезевар эдилдиңиз, бир тарапдан хем шейле ягдайлара учранлара ёлдаш болдуңыз.

34Чүнки сиз хем туссаглыкда чекен дертлериме шәрик болдуңыз, хем-де өзүңизиң оңат, дурумлы малыңызың барлыгыны билип, малларыңызың таланмагыны бегенч билен унадыңыз.

35Шейлеликде, гайратыңызы элден бермәң, онуң сылагы улудыр.

36Чүнки Худайың ислегини берҗай эдеңизден соң вада говшар ялы, сабыр сизе гереклидир.

37Чүнки аз салымдан соң: «Гелҗек гелер, гиҗә галмаз.

38Мениң догры адамым иман билен яшар. Эгер-де ыза чекилсе, Мен оны халамарын».

39Биз ыза чекилип, хеләкленйәнлерден дәл-де, иман эдип гутулянлардандырыс.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →