Hebrews 12

Turkmen 2002 Инжил

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1Ине, бизи гуршап алан шейле улы гүвәлер булудының барлыгына гөрә, хер хили йүки, бизи аңсатлык билен бүрән гүнәлери ташлап, өңүмизде гойлан ярышда сабырлы ылгалың.

2Гөзүмизи иманымызың Өңбашчысы, Кәмиллешдириҗиси Иса дикелиң. Ол өңүне гойлан бегенч угрунда утанҗы әсгермән, хачдакы өлүме дөз гелип, Худайың тагтының сагында отурды.

3Арып, рухдан дүшмез ялы, гүнәкәрлериң бейле улы гаршы дурмаларына чыдан Иса хакда ойланың.

4Гүнә гаршы сөвешиңизде сиз энтек ганыңыз дөкүлйәнчә гаршылык гөркезмедиңиз.

5Огуллара: «Оглум, Реббиң тербие бершини әсгермезлик этме, Ол саңа кәйәнде рухдан дүшме!» дийип айдылышы ялы, өзүңизе берлен бу өвүди-де унутдыңыз.

6«Чүнки Реб сөййәнини тербиелейәндир, Огуллыга кабул эденини чаляндыр».

7Тербиеленмек угрунда кынчылыклара чыдаярсыңыз. Худай сизи Өз оглы кимин тутяр. Чүнки хайсы огла атасы тербие бермейәр?

8Эгер-де хер кесиң алян тербиеси сизде ёк болса, онда сиз огул дәл-де, никасыз доглан огланларсыңыз.

9Мундан башга-да бизе тербие берен дүнъеви аталарымыз барды, биз олары сыладык. Шейле болса, онда рухлар Атасына көпрәк табын болуп яшамалы дәлми?

10Аталарымыз бизи өз оңлайышларына гөрә, аз салымлык тербиеләрдилер, йөне Худай Өз мукаддеслигине шәрик болмагымыз үчин, бизиң хайрымыза тербие берйәр.

11Хер хили тербие берилмек өңүрти шатлыклы зат дәл-де, гайгылы зат болуп гөрүнйәндир. Йөне бу соңра шейле етишдириленлер үчин догрулыгың дынчлык мивесини өндүрйәндир.

12Шонуң үчин говшак эллериңизи галдырың, эпилен дызларыңызы язың!

13Агсак аяк ёлдан чыкман, шыпа тапар ялы, аякларыңыз үчин гөни ёллар ясаң.

14Хеммелер билен парахатчылыкда яшамак, мукаддес болмак үчин тагалла эдиң. Мукаддес болман, хич ким Ребби гөрүп билмез.

15Дыкгат эдиң, хич ким Худайың мерхеметинден махрум галмасын. Бир аҗы көк гөгерип, сизи ынҗалыксыз этмесин, көп адамлар мунуң билен хапаланмасын.

16Хич ким зынахорлык этмесин, новбахарлык хакыны бир табак аша сатан Ысув ялы Худая хорматсыз болмасын.

17Сиз билйәнсиңиз, ол соңра хем ак патаны мирас алмак иследи, йөне рет эдилди. Ак пата алмак үчин гөзяш дөксе-де, Онуң карарыны үйтгедип билмеди.

18Сиз отлар ичинде янян, йөне эл дегрип болян дага, гараңкылыга, түмлүге, харасада,

19чакылык сурнайының овазына, сөз сөзлейән сесе голайлашан дәлсиңиз. Ол сеси эшиденлер өзлерине икиленч сөз айдылмасын дийип ялбардылар.

20Чүнки дага бир хайван хем галташса, дашлансын диен буйруга чыдап билмедилер.

21Гөрнүш шейле горкунчды велин, Муса: «Мен гаты горкярын, сандыраярын» дийипди.

22[22-24] Сиз болса Сион дагына, дири Худайың шәхери болан асмана дегишли Иерусалиме, шагалаңлы үйшмелеңдәки он мүңлерче перишдә, атлары Гөкде язылан новбахарларың йыгнагына голайлашдыңыз. Хеммәниң казысы Худая, кәмиллиге етен догры адамларың рухларына, тәзе әхтиң төвеллачысы Иса, Хабылыңкыдан оңат геплейән сепилиш ганына голайлашдыңыз.

25Булары айдяны рет этмеҗек болуң. Чүнки олар өзлерине ер йүзүнде дуйдурыш берени рет эденлеринде, нәхили гачып гутулып билмедик болса, Гөкден дуйдурыш беренден йүз дөндерсек, бизиң гачып гутулмаҗагымыз хас хем айдыңдыр.

26Шол вагтлар Онуң сеси Ери титредипди, йөне Ол инди, «Ене бир гезек диңе бир Ери дәл, Гөги-де титредерин» дийип сөз берди.

27«Ене бир гезек» диен сөз титремез затларың галмагы үчин, титрейәнлериң, ягны ярадылан затларың арадан айрылҗагыны аңладяр.

28Шейлелик билен, ыранмаз патышалыга говшанлыгымыз үчин шүкүр эделиң. Шейдип, Худайың халаҗак ёлы билен, таквалык хем горкы билен Оңа гуллук эделиң.

29Чүнки Худайымыз ийиҗи отдур.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →