James 2

Turkmen 2002 Инжил

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Эй доганлар! Реббимиз Иса Месихиң — шөхрат Реббиниң иманыны йүз гөрме билен сакламаң.

2Себәби үйшен ериңизе бир адам алтын йүзүк, непис эшик билен гелсе, бир гарып хем кирли эшик билен гелсе,

3сиз непис эшик гейнен адама середип: «Сен бу ерде рахат отур», гарыба болса: «Сен ол ерде дур» я-да: «Бу ерде аяк астымда отур» дийсеңиз,

4Онда өз араңызда парх гоймаярсыңызмы? Эрбет пикирли хөкүм чыкарыҗылар болмаярсыңызмы?

5Эй, сөйгүли доганларым, гулак асың, Худай дүнйә гарыпларыны имана бай болмаклыга, Өзүни сөенлере вада эден Патышалыгының мирасдарлыгына сайламадымы?

6Эмма сиз гарыплары әсгермезлик этдиңиз. Байлар сизе сүтем этмейәрми? Сизи диванлар өңүне сүйремейәрми?

7Сизе дакылан ягшы ада дил етирмейәрми?

8Патышалык кануныны «Гоңшыңы өзүң ялы сөй» диен Язга гөрә чындан ерине етирсеңиз, ягшы эдерсиңиз.

9Эгер-де йүз гөрсеңиз, гүнә эдерсиңиз, канун сизи җенаятчы хөкмүнде язгарар.

10Чүнки ким тутуш кануны берҗай эдип-де, диңе бир затда бүдресе, ол хеммесинде языклы болар.

11Чүнки «Зына этме» диен «Адам өлдүрме» хем диендир. Инди сен зына этмән, йөне адам өлдүрсең, онда кануна гаршы җенаятчы боларсың.

12Үстлеринден азатлык кануны боюнча хөкүм чыкарылҗаклар ялы шейле сөзләп, шейле эдиң.

13Чүнки рехим этмедиге хөкүм рехим этмез. Рехим хөкүме гаршы магтаняндыр.

14Эй доганлар, бириниң амаллары ёкка, иманым бар диймегиниң нәме пейдасы бар? Оны ол иман саклап билерми?

15Бир эркек доган я бир аял доган ялаңач, гүнделик иймите зарка,

16сизиң бириңиз олара: «Асуда гидиң-де, йылының, доюң» дийсе, йөне бедене герекли затлары бермесеңиз, нәме пейдасы бар?

17Шейле, иман-да амаллары ёк болса, өз-өзүнден өлүдир.

18Бири диер: «Сениң иманың бар, мениң амалларым бар. Сен иманыңы амалсыз маңа гөркез, мен-де саңа иманымы амалларым билен гөркезейин».

19Сен Худайың бирлигине ынанярсың; ягшы эдйәрсиң; җынлар хем ынаняр, сандырашяр.

20Эй, акылсыз адам, амалсыз иманың өлүдигини билмек ислейәрсиңми?

21Атамыз Ыбрайым оглы Ысхагы гурбанлык эдилйән ерде багыш эдип, амаллары билен акланмадымы?

22Ана, гөрйәрсиң, иман онуң амаллары билен ишледи, иман онуң амаллары аркалы кәмиллешди.

23Шейлелик билен, «Ыбрайым Худая иман гетирди, бу оңа догрулык сайылды» диен Язгы-да ерине етип, оңа Худайың досты дийилди.

24Ине, гөрйәрсиңиз, адам диңе бир иман билен дәл, амаллары билен акланяр.

25Кемчин Рахав-да чапарлары мыхман алып, олары башга ёлдан иберип, амаллары билен акланмадымы?

26Себәби бедениң рухсуз өли болшы ялы, иман хем амаллар болмаса өлүдир.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →