Revelation 18

Turkmen 2002 Инжил

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Мундан соң улы ыгтыярлы башга бир перишдәниң Гөкден ашак иненини гөрдүм. Онуң дабарасындан ер йүзи ягтылды.

2Перишде гүйчли сес билен гыгырып шейле дийди: «Йыкылды! Улы Бабыл йыкылды! Ол җынларың җайы, хер хили мурдар рухуң меканы, хер пис ве йигренҗи гушуң пенасы болды.

3Чүнки хемме миллетлер онуң азгын зына шерабындан ичди. Дүнйәниң патышалары онуң билен зына этди. Дүнйәниң тәҗирлери онуң гүйчли айшы-эшретинден баяды».

4Мен Гөкден башга бир сес эшитдим, сес шейле диййәрди: «Эй халкым! Онуң гүнәлерине шәрик болуп, онуң белаларына учрамазлык үчин, ол ерден чык.

5Чүнки онуң гүнәлери күделенип гөге етди, Худай онуң гүнәлерини ятлады.

6Ол нәме берен болса, сиз хем шонуң өвезини шейле бериң. Эденлериниң өвезини ики эссе эдип бериң. Тайярлан кәсесини оңа ики эссе долдурып бериң.

7Ол өзүни нәче шөхратландырып, айшы-эшрет эден болса, шонча-да оңа дерт, гам-гусса бериң. Чүнки ол өз йүрегинден: „Мен мелике болуп отырын, мен дул дәл, асла гам-гусса йүзүни гөрмерин!" диййәр.

8Шонуң үчин, оңа учраҗак белалар: өлүм, гам-гусса, ачлык бир гүнүң ичинде гелер, от оны якар. Чүнки оны хөкүм эден Реб Худай гүйчлүдир.

9Онуң билен зына эден, онуң айшы-эшретинде яшан бу дүнйәниң патышалары оны якан одуң түссесини гөренлеринде, оңа аглашып, гурсакларына урарлар.

10Олар онуң чекйән дердиниң горкусындан дашда дуруп: „Вай, вай! Улы шәхер, гүйчли шәхер Бабыл! Сениң хөкүмиң бир сагадың ичинде гелди!" диер.

11Дүнйә тәҗирлери оңа аглап яс тутар. Чүнки инди оларың малларыны сатын алҗак ёк.

12[12-13] Алтыны, күмши, гымматбаха дашлары, дүрлери, непис кетенини, йүпек, гоңур ве гырмызы маталары, дүрли ыслы агаҗы, пил сүңкүнден ясалан дүрли гаплары, гымматбаха агачлардан, мис, демир ве мермерден ясалан дүрли харытлары, далчын ве бейлеки тагамлыклары, бухурлары, ыслы яг, ладан, шерап, зейтун ягы, кепексиз ун ве бугдайы, сыгырдыр гоюнлары, атлары, арабалары, гуллары, ягны ынсанларың җаныны сатын алҗак инди ёк.

14Олар: „Җаның ислән мивелери йитип гитди. Бүтин болелинлигиң, гөз гамашдырыҗылыгың ём-ёк болды. Инди асла тапып билмерсиң" диер.

15Ол шәхерде бу маллары сатып баян тәҗирлер онуң чекен дердинден горкуп, дашда дурар, аглап, яс тутуп:

16Вай, вай непис кетени, гоңур ве гырмызы гейнен, алтын, гымматбаха дашлар, дүрлер билен безенен бейик шәхер!

17[17-18] Шейле улы байлык бир сагадың ичинде ёгалды!" диер. Әхли гәмичи, әхли деңиз ёлагчысы, деңизчилер, деңизден гүн гөрйәнлериң бары, оны якан одуң түссесини гөренлеринде, дашда дуруп, „Бейик шәхере меңзеш шәхер бармыды?" дийип гыгырышдылар.

19Башларындан гум совруп, аглап яс тутдулар. „Вай, вай! Бейик шәхер!" дийип гыгырышдылар ве шейле дийдилер: „Деңизде гәмиси боланың хеммеси онуң гымматлы малларындан баяпды, йөне ол бир сагадың ичинде ёгалды\.

20Эй Гөк ве мукаддеслер, ресуллар ве пыгамберлер! Онуң ягдайына бегениң. Чүнки Худай оны хөкүм эдип сизиң хакыңызы алды».

21Онсоң бир гүйчли перишде дегирмениң дашы ялы улы дашы галдырып, деңзе зыңды ве шейле дийди: «Бейик шәхер Бабыл, ине, шунуң ялы гүйч билен зыңлансоң тапылмаз.

22Арфачыларың, багшыларың, түйдүкчи ве сурнайчыларың сеси инди сенден эшидилмез. Инди сенден хич бир сунгатың сунгатчысы тапылмаз. Сенден инди хич бир дегирмениң сеси эшидилмез.

23Инди сенде бир чыраның-да ышыгы ягты салмаз, инди сенден гелинлердир йигитлериң сеси эшидилмез! Сениң тәҗирлериң дүнйәниң улуларыды. Бүтин миллетлер сениң җадың билен азашыпды.

24Пыгамберлериң ганы, мукаддеслериң, ер йүзүнде өлдүриленлериң әхлисиниң ганы сенден тапылыпды».

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →