Revelation 2

Turkmen 2002 Инжил

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Эфесдәки йыгнагың перишдесине яз: еди йылдызы саг элинде саклап дуран, еди алтын шемданың арасында гезйән шейле диййәр:

2Сениң нәмелер эдениңи билйәрин. Көп зәхметлер чекениңи, сабырлыдыгыңы, яман адамлара чыдап билмейәниңи билйәрин. Сен, ресул болмасалар-да, өзлерине ресул диййәнлери сынадың, оларың яланчыдыгына гөз етирдиң.

3Сениң сабрың бар. Мениң адым угрунда дерт чекдиң, ядамадың.

4Эмма сенде оңламаян бир задым бар: сен башкы сөйгиңи ташладың.

5Шонуң үчин, ниреде йыкыланыңы яда сал-да, тоба эт, озалкы эдйән ишлериңи ерине етир. Тоба этмесең, яныңа гелип, шемданыңы дуран еринден гозгарын.

6Ене-де сениң пейдаңа болан бир зат бар. Сен николачыларың эдйән ишлерини йигренйәрсиң, Мен-де олары йигренйәрин.

7Гулагы бар адам Рухуң йыгнаклара нәме диййәнини эшитсин. Еңене Худайың җеннетиндәки яшайыш агаҗының мивесинден ийме ыгтыярыны берерин».

8Измирдәки йыгнагың перишдесине яз: Өлен хем Дирелен, Биринҗи хем Иң Соңкы шейле диййәр:

9Сениң мушакгатларыңы, гарыплыгыңы билйәрин. Аслында, сен байсың! Өзлерине ехуды диййәнлериң дил етирйәнинден хем хабарым бар. Олар ехуды дәл-де, шейтаның синагогасыдыр.

10Гөрҗек гөргүлериңден горкма! Ине, иблис сизи сынамак үчин, кәбириңизи туссага салдырар, сиз он гүнләп мушакгат чекерсиңиз. Өлйәнчәң, садык гал, Мен саңа яшайыш тәҗини берерин.

11Гулагы бар адам Рухуң йыгнаклара нәме диййәнини эшитсин. Еңен икинҗи өлүмден зыян гөрмез».

12Бергамадакы йыгнагың перишдесине яз: Ики йүзли кесгир гылычлы шейле диййәр:

13Сениң ниреде яшаяныңы билйәрин, шейтаның хем тагты шол ердедир. Сен Мениң адымы берк саклаярсың. Араңызда шейтаның яшаян еринде өлдүрилен садык шаядым Антипас барка-да, сен Маңа болан иманыңдан дәнмәндиң.

14Йөне сенде оңламаян бирнәче задым бар. Ол ерде Баламың таглыматына эерйәнлер бар. Бута хөдүрленен гурбанлары иймеклери, зына этмеклери үчин, Ысрайыл огулларына дузак гурмагы Балака Балам өвретди.

15Шонуң ялы-да араңызда николачыларың таглыматына эерйәнлер хем бар.

16Мунуң үчин тоба эт! Ёгса тиз яныңа гелип, агзымың гылыҗы билен олара гаршы уршарын.

17Гулагы бар адам Рухуң йыгнаклара нәме диййәнини эшитсин. Еңене гизлин маннадан берерин. Ене-де оңа бир ак даш берерин. Бу дашың йүзүнде тәзе ат язылгыдыр. Оны дашы аландан башга хич ким билйән дәлдир».

18Тиятирадакы йыгнагың перишдесине яз: Гөзлери одуң ялны ялы, аяклары гызардылан парлак мисе меңзеш Худайың Оглы шейле диййәр:

19Мен сениң нәмелер эдениңи билйәрин. Сөйгиңи, иманыңы, хызматыңы, сабрыңы, соңра эденлериң озалкы эденлериңден көпдүгини билйәрин.

20Эмма сенде оңламаян бир задым бар. Сен өзүни пыгамбер дийип ыглан эден Изебел атлы аяла ёл берйәрсиң. Бу аял Мениң бенделерими таглыматы билен аздырып, олара зынахорлук этдирҗек боляр, бута хөдүрленен гурбанлардан ийдирҗек боляр.

21Мен оңа тоба этмәге вагт бердим, эмма ол зынахорлукдан тоба этмек ислемейәр.

22Гөр, ине, Мен оны мушакгатдан долы дүшекде ятырарын, онуң билен зына эденлери-де, өз эден ишлеринден тоба этмеселер, улы мушакгатларың ичине ташларын.

23Онуң огланларыны мерги билен өлдүрерин. Шонда бүтин йыгнаклар йүреклери хем гөвүнлери барлаяның Мендигими билер. Мен сизиң хер бириңизе эден ишлериңизиң хакыны берерин.

24Эмма сизе, ягны Тиятирадакы бейлекилере, бу таглымата баглы дәллериң барына, оларың дийши ялы, „Шейтаның чуңлукларыны" билмейәнлериң барына айдярын: сизиң үстүңизе башга зат йүклемейәрин.

25Йөне Мен гелйәнчәм, өзүңиздәкини саклаң.

26Өзүмиң Атамдан ыгтыяр алшым ялы, Мен-де еңене, буйрукларымы соңуна ченли берҗай эдене миллетлер үстүнден ыгтыяр берерин.

27Ол хем олары демир таяк билен бакар, тоюндан ясалан гаплар кимин дерби-дагын эдер.

28Мен оңа даң йылдызыны берерин.

29Гулагы бар адам Рухуң йыгнаклара нәме диййәнини эшитсин».

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →