Proverbs 12

Tagalog (Ang Biblia 2001)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1Ang umiibig sa pangaral ay umiibig sa kaalaman, ngunit ang namumuhi sa saway ay isang hangal.

2Ang mabuting tao ay magtatamo ng biyaya ng PANGINOON, ngunit kanyang parurusahan ang taong may masasamang layon.

3Hindi tumatatag ang isang tao sa pamamagitan ng kasamaan, ngunit ang ugat ng matuwid ay hindi magagalaw.

4Ang mabuting babae ay korona ng kanyang asawa, ngunit parang kabulukan sa kanyang mga buto kung kahihiyan ang dulot niya.

5Ang mga iniisip ng matuwid ay makatarungan, ang mga payo ng masama ay kataksilan.

6Ang mga salita ng masama ay nag-aabang ng dugo, ngunit ang bibig ng matuwid ang nagliligtas sa tao.

7Ang masasama ay ibinabagsak at pinapawi, ngunit ang sambahayan ng matuwid ay mananatili.

8Pinupuri ang tao ayon sa kanyang katinuan, ngunit ang may masamang puso ay hahamakin lamang.

9Mabuti pa ang taong mapagpakumbaba na gumagawa para sa kanyang sarili, kaysa nagkukunwaring dakila na wala namang makain.

10Buhay ng kanyang hayop, pinapahalagahan ng matuwid, ngunit ang kaawaan ng masama ay malupit.

11Siyang nagbubungkal ng kanyang lupa ay magkakaroon ng tinapay na sagana, ngunit siyang sumusunod sa walang kabuluhang bagay ay walang unawa.

12Ang matatag na tore ng masama ay nawawasak, ngunit ang ugat ng matuwid ay nananatiling matatag.

13Sa pagsalangsang ng mga labi nasisilo ang masamang tao, ngunit ang matuwid ay nakakatakas sa gulo.

14Ang tao ay masisiyahan sa kabutihan sa pamamagitan ng bunga ng kanyang bibig; at ang mga gawain ng mga kamay ng tao sa kanya'y bumabalik.

15Ang lakad ng hangal, sa sarili niyang paningin ay wasto, ngunit ang marunong ay nakikinig sa payo.

16Ang pagkayamot ng hangal ay agad nahahalata, ngunit hindi pinapansin ng matalino ang pagkutya.

17Ang nagsasabi ng katotohanan ay nagbibigay ng tapat na katibayan, ngunit ang sinungaling na saksi ay nagsasalita ng kadayaan.

18Mga salitang padalus-dalos ay parang ulos ng espada, ngunit ang dila ng pantas ay kagalingan ang dala.

19Ang labi ng katotohanan ay nagtatagal kailanman, ngunit ang sinungaling na dila ay panandalian lamang.

20Ang pandaraya ay nasa puso ng mga kumakatha ng kasamaan, ngunit ang nagpaplano ng kabutihan ay may kagalakan.

21Walang mangyayaring kapahamakan sa matuwid, ngunit ang masama ay napupuno ng panganib.

22Mga sinungaling na labi sa PANGINOON ay kasuklamsuklam, ngunit ang gumagawa nang may katotohanan ay kanyang kinalulugdan.

23Ang taong marunong ay nagkukubli ng kaalaman; ngunit ipinahahayag ng puso ng mga hangal ang kanilang kahangalan.

24Ang kamay ng masipag ay mamamahala, ngunit ang tamad ay malalagay sa sapilitang paggawa.

25Nagpapabigat sa puso ng tao ang pagkabalisa, ngunit ang mabuting salita ay nagpapasaya sa kanya.

26Ang matuwid sa kanyang kapwa ay patnubay, ngunit ang lakad ng masama sa kanila'y nakapagpapaligaw.

27Hindi makakahuli ng hayop ang taong tamad, ngunit magkakamit ng mahalagang kayamanan ang masipag.

28Nasa daan ng katuwiran ang buhay; ngunit ang landas ng kamalian ay tungo sa kamatayan.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →