Psalms 105

Tagalog (TLAB) 1905 (Ang Biblia (1905/1982))

← Chapter 104 Jump to: Chapter 106 →

1Oh magpasalamat kayo sa Panginoon, kayoy magsitawag sa kaniyang pangalan; ipabatid ninyo ang kaniyang mga gawain sa mga bayan.

2Magsiawit kayo sa kaniya, magsiawit kayo sa kaniya ng mga pagpuri; salitain ninyo ang lahat niyang kagilagilalas na mga gawa.

3Lumuwalhati kayo sa kaniyang banal na pangalan: mangagalak ang puso nila na nagsisihanap sa Panginoon.

4Hanapin ninyo ang Panginoon at ang kaniyang kalakasan; hanapin ninyo ang kaniyang mukha magpakailan man.

5Alalahanin ninyo ang kaniyang kagilagilalas na mga gawa na kaniyang ginawa: ang kaniyang mga kababalaghan at ang mga kahatulan ng kaniyang bibig;

6Oh ninyong binhi ni Abraham na kaniyang lingkod, ninyong mga anak ni Jacob, na kaniyang mga hirang.

7Siya ang Panginoon nating Dios: ang kaniyang mga kahatulan ay nangasa buong lupa.

8Kaniyang inalaala ang kaniyang tipan magpakailan man, ang salita na kaniyang iniutos sa libong salit saling lahi;

9Ang tipan na kaniyang ginawa kay Abraham, at ang kaniyang sumpa kay Isaac;

10At pinagtibay yaon kay Jacob na pinakapalatuntunan, sa Israel na pinakawalang hanggang tipan:

11Na sinasabi, sa iyoy ibibigay ko ang lupain ng Canaan, ang kapalaran na iyong mana;

12Nang silay kaunti lamang tao sa bilang; Oo, totoong kaunti, at nangakikipamayan doon;

13At silay nagsiyaon sa bansa at bansa, mula sa isang kaharian hanggang sa ibang bayan.

14Hindi niya tiniis ang sinomang tao na gawan sila ng kamalian; Oo, kaniyang sinaway ang mga hari dahil sa kanila;

15Na sinasabi, Huwag ninyong galawin ang mga pinahiran ko ng langis. At huwag ninyong gawan ng masama ang mga propeta ko.

16At siyay nagdala ng kagutom sa lupain; kaniyang binali ang buong tukod ng tinapay.

17Siyay nagsugo ng isang lalake sa unahan nila; si Jose ay naipagbiling pinakaalipin:

18Ang kaniyang mga paa ay sinaktan nila ng mga pangpangaw; siyay nalagay sa mga tanikalang bakal:

19Hanggang sa panahon na nangyari ang kaniyang salita; tinikman siya ng salita ng Panginoon.

20Ang hari ay nagsugo, at pinawalan siya; sa makatuwid bagay ang pinuno ng mga bayan, at pinalaya niya siya.

21Ginawa niya siyang panginoon sa kaniyang bahay, at pinuno sa lahat niyang pag-aari:

22Upang talian ang kaniyang mga pangulo sa kaniyang kaligayahan, at turuan ang kaniyang mga kasangguni ng karunungan.

23Si Israel naman ay nasok sa Egipto; at si Jacob ay nakipamayan sa lupain ng Cham.

24At kaniyang pinalagong mainam ang kaniyang bayan, at pinalakas sila kay sa kanilang mga kaaway.

25Kaniyang pinapanumbalik ang kanilang puso upang mangagtanim sa kaniyang bayan, upang magsigawang may katusuhan sa kaniyang mga lingkod.

26Kaniyang sinugo si Moises na kaniyang lingkod, at si Aaron na kaniyang hirang.

27Kanilang inilagay sa gitna nila ang kaniyang mga tanda, at mga kababalaghan sa lupain ng Cham.

28Siyay nagsugo ng mga kadiliman, at nagpadilim; at silay hindi nagsipanghimagsik laban sa kaniyang mga salita.

29Kaniyang pinapaging dugo ang kanilang tubig, at pinatay ang kanilang mga isda.

30Ang kanilang lupain ay binukalan ng mga palaka, sa mga silid ng kanilang mga hari.

31Siyay nagsalita, at dumating ang mga pulutong na mga langaw, at kuto sa lahat ng kanilang mga hangganan.

32Ibinigay niya sa kanila na pinakaulan ay graniso, at liyab ng apoy sa kanilang lupain.

33Sinaktan naman niya ang kanilang mga puno ng ubas, at ang kanilang mga puno ng higos; at binali ang mga punong kahoy ng kanilang mga hangganan.

34Siyay nagsalita at ang mga balang ay nagsidating, at ang mga higad, ay yaoy walang bilang,

35At kinain ang lahat na gugulayin sa kanilang lupain, at kinain ang bunga ng kanilang lupa.

36Sinaktan din niya ang lahat na panganay sa kanilang lupain, ang puno ng lahat nilang kalakasan.

37At kaniyang inilabas sila na may pilak at ginto: at hindi nagkaroon ng mahinang tao sa kaniyang mga lipi.

38Natuwa ang Egipto nang silay magsialis; sapagkat ang takot sa kanila ay nahulog sa kanila.

39Kaniyang inilatag ang ulap na pinakakubong; at apoy upang magbigay liwanag sa gabi,

40Silay nagsihingi, at dinalhan niya ng mga pugo, at binusog niya sila ng pagkain na mula sa langit.

41Kaniyang ibinuka ang bato at binukalan ng tubig; nagsiagos sa tuyong mga dako na parang ilog.

42Sapagkat kaniyang naalaala ang kaniyang banal na salita, at si Abraham na kaniyang lingkod.

43At kaniyang inilabas ang kaniyang bayan na may kagalakan, at ang kaniyang hirang na may awitan.

44At ibinigay niya sa kanila ang mga lupain ng mga bansa; at kinuha nila ang gawa ng mga bayan na pinakaari:

45Upang kanilang maingatan ang kaniyang mga palatuntunan, at sundin ang kaniyang mga kautusan. Purihin ninyo ang Panginoon.

← Chapter 104 Jump to: Chapter 106 →