bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Turkish
/
Turkish (Yaşam Yayınları)
/
Job 14
Job 14
Turkish (Yaşam Yayınları)
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
1
İnsanı kadın doğurur, Günleri sayılı ve sıkıntı doludur.
2
Çiçek gibi açıp solar, Gölge gibi gelip geçer.
3
Gözlerini böyle birine mi dikiyorsun, Yargılamak için önüne çağırıyorsun?
4
Kim temizi kirliden çıkarabilir? Hiç kimse!
5
Madem insanın günleri belirlenmiş, Aylarının sayısı saptanmış, Sınır koymuşsun, öteye geçemez;
6
Gözünü ondan ayır da, Çalışma saatini dolduran gündelikçi gibi rahat etsin.
7
Oysa bir ağaç için umut vardır, Kesilse, yeniden sürgün verir, Eksilmez filizleri.
8
Kökü yerde kocasa, Kütüğü toprakta ölse bile,
9
Su kokusu alır almaz filizlenir, Bir fidan gibi dal budak salar.
10
İnsan ise ölüp yok olur, Son soluğunu verir ve her şey biter.
11
Suyu akıp giden göl Ya da kuruyan ırmak nasıl çöle dönerse,
12
İnsan da öyle, yatar, bir daha kalkmaz, Gökler yok oluncaya dek uyanmaz, Uyandırılmaz.
13
Keşke beni ölüler diyarına gizlesen, Öfken geçinceye dek saklasan, Bana bir süre versen de, beni sonra anımsasan.
14
İnsan ölür de dirilir mi? Başka biri nöbetimi devralıncaya dek Savaş boyunca umutla beklerdim.
15
Sen çağırırdın, ben yanıtlardım, Ellerinle yaptığın yaratığı özlerdin.
16
O zaman adımlarımı sayar, Günahımın hesabını tutmazdın.
17
İsyanımı torbaya koyup mühürler, Suçumu örterdin.
18
Ama dağın yıkılıp çöktüğü, Kayanın yerinden taşındığı,
19
Suyun taşı aşındırdığı, Selin toprağı sürükleyip götürdüğü gibi, İnsanın umudunu yok ediyorsun.
20
Onu hep yenersin, yok olup gider, Çehresini değiştirir, uzağa gönderirsin.
21
Oğulları saygı görür, onun haberi olmaz, Aşağılanırlar, anlamaz.
22
Ancak kendi canının acısını duyar, Yalnız kendisi için yas tutar.
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42