Luke 11

Turkish (Yaşam Yayınları)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1İsa bir yerde dua ediyordu. Duasını bitirince öğrencilerinden biri, Ya Rab dedi, Yahyanın kendi öğrencilerine öğrettiği gibi sen de bize dua etmesini öğret.

2İsa onlara, Dua ederken şöyle söyleyin dedi: Baba, adın kutsal kılınsın. Egemenliğin gelsin.

3Her gün bize gündelik ekmeğimizi ver.

4Günahlarımızı bağışla. Çünkü biz de bize karşı suç işleyen herkesi bağışlıyoruz. Ayartılmamıza izin verme.

5Sonra şöyle dedi: Sizlerden birinin bir arkadaşı olur da gece yarısı ona gidip, Arkadaş, bana üç ekmek ödünç ver. Bir arkadaşım yoldan geldi, önüne koyacak bir şeyim yok derse, öbürü içerden, Beni rahatsız etme! Kapı kilitli, çocuklarım da yanımda yatıyor. Kalkıp sana bir şey veremem der mi hiç?

8Size şunu söyleyeyim, arkadaşlık gereği kalkıp ona istediğini vermese bile, adamın yüzsüzlüğünden ötürü kalkar, ihtiyacı neyse ona verir.

9Ben size şunu söyleyeyim: Dileyin, size verilecek; arayın, bulacaksınız; kapıyı çalın, size açılacaktır.

10Çünkü her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana açılır.

11Aranızda hangi baba, ekmek isteyen oğluna taş verir? Ya da balık isterse balık yerine yılan verir?

12Ya da yumurta isterse ona akrep verir?

13Sizler kötü yürekli olduğunuz halde çocuklarınıza güzel armağanlar vermeyi biliyorsanız, gökteki Babanın, kendisinden dileyenlere Kutsal Ruhu vereceği çok daha kesin değil mi?

14İsa adamın birinden dilsiz bir cini kovuyordu. Cin çıkınca adamın dili çözüldü. Halk hayret içinde kaldı.

15Ama içlerinden bazıları, Cinleri, cinlerin önderi Baalzevulun gücüyle kovuyor dediler.

16Bazıları ise Onu denemek amacıyla gökten bir belirti göstermesini istediler.

17Onların ne düşündüğünü bilen İsa şöyle dedi: Kendi içinde bölünen ülke yıkılır, kendi içinde bölünen ev çöker.

18Şeytan da kendi içinde bölünmüşse, onun egemenliği nasıl ayakta kalabilir? Siz, benim Baalzevulun gücüyle cinleri kovduğumu söylüyorsunuz.

19Eğer ben cinleri Baalzevulun gücüyle kovuyorsam, sizin adamlarınız kimin gücüyle kovuyor? Sizi bu durumda kendi adamlarınız yargılayacak.

20Ama ben cinleri Tanrının eliyle kovuyorsam, Tanrının Egemenliği üzerinize gelmiş demektir.

21Tepeden tırnağa silahlanmış güçlü bir adam kendi evini koruduğu sürece, malları güvenlik içinde olur.

22Ne var ki, ondan daha güçlü biri saldırıp onu alt ettiğinde güvendiği bütün silahları elinden alır ve mallarını yağmalayarak bölüştürür.

23Benden yana olmayan bana karşıdır, benimle birlikte toplamayan dağıtıyor demektir.

24Kötü ruh insandan çıkınca kurak yerlerde dolanıp huzur arar. Bulamayınca da, Çıktığım eve, kendi evime döneyim der.

25Eve gelince orayı süpürülmüş, düzeltilmiş bulur.

26Bunun üzerine gider, kendisinden kötü yedi ruh daha alır ve eve girip yerleşirler. Böylece o kişinin son durumu ilkinden beter olur.

27İsa bu sözleri söylerken kalabalığın içinden bir kadın Ona, Ne mutlu seni taşımış olan rahme, emzirmiş olan memelere! diye seslendi.

28İsa, Daha doğrusu, ne mutlu Tanrının sözünü dinleyip uygulayanlara! dedi.

29Çevredeki kalabalık büyürken İsa konuşmaya başladı. Şimdiki kuşak kötü bir kuşaktır dedi. Doğaüstü bir belirti istiyor, ama ona Yunusun belirtisinden başka bir belirti gösterilmeyecek.

30Yunus nasıl Ninova halkına bir belirti olduysa, İnsanoğlu da bu kuşak için öyle olacaktır.

31Güney Kraliçesi, yargı günü bu kuşağın adamlarıyla birlikte kalkıp onları yargılayacak. Çünkü kraliçe, Süleymanın bilgece sözlerini dinlemek için dünyanın ta öbür ucundan gelmişti. Bakın, Süleymandan daha üstün olan buradadır.

32Ninova halkı, yargı günü bu kuşakla birlikte kalkıp bu kuşağı yargılayacak. Çünkü Ninovalılar, Yunusun çağrısı üzerine tövbe ettiler. Bakın, Yunustan daha üstün olan buradadır.

33Hiç kimse kandil yakıp onu gizli yere ya da tahıl ölçeğinin altına koymaz. Tersine, içeri girenler ışığı görsünler diye onu kandilliğe koyar.

34Bedenin ışığı gözdür. Gözün sağlamsa, bütün bedenin de aydınlık olur. Gözün bozuksa, bedenin de karanlık olur.

35Öyleyse dikkat et, sendeki ışık karanlık olmasın.

36Eğer bütün bedenin aydınlık olur ve hiçbir yanı karanlık kalmazsa, kandilin seni ışınlarıyla aydınlattığı zamanki gibi, bedenin tümden aydınlık olur.

37İsa konuşmasını bitirince bir Ferisi Onu evine yemeğe çağırdı. O da içeri girerek sofraya oturdu.

38İsanın yemekten önce yıkanmadığını gören Ferisi şaştı.

39Rab ona şöyle dedi: Siz Ferisiler, bardağın ve tabağın dışını temizlersiniz, ama içiniz açgözlülük ve kötülükle doludur.

40Ey akılsızlar! Dışı yapanla içi yapan aynı değil mi?

41Siz kaplarınızın içindekini sadaka olarak verin, o zaman sizin için her şey temiz olur.

42Ama vay halinize, ey Ferisiler! Siz nanenin, sedefotunun ve her tür sebzenin ondalığını verirsiniz de, adaleti ve Tanrı sevgisini ihmal edersiniz. Ondalık vermeyi ihmal etmeden esas bunları yerine getirmeniz gerekirdi.

43Vay halinize, ey Ferisiler! Havralarda en seçkin yerlere kurulmaya, meydanlarda selamlanmaya bayılırsınız.

44Vay halinize! İnsanların, farkında olmadan üzerlerinde gezindiği belirsiz mezarlara benziyorsunuz.

45Kutsal Yasa uzmanlarından biri söz alıp İsaya, Öğretmenim, bunları söylemekle bize de hakaret etmiş oluyorsun dedi.

46İsa, Sizin de vay halinize, ey Yasa uzmanları! dedi. İnsanlara taşınması güç yükler yüklersiniz, kendiniz ise bu yükleri kaldırmak için parmağınızı bile kıpırdatmazsınız.

47Vay halinize! Peygamberlerin anıtlarını yaparsınız, oysa onları sizin atalarınız öldürmüştür.

48Böylelikle atalarınızın yaptıklarına tanıklık ederek bunları onaylamış oluyorsunuz. Çünkü onlar peygamberleri öldürdüler, siz de anıtlarını yapıyorsunuz.

49İşte bunun için Tanrının Bilgeliği şöyle demiştir: Ben onlara peygamberler ve elçiler göndereceğim, bunlardan kimini öldürecek, kimine zulmedecekler.

50Böylece bu kuşak, Habilin kanından tutun da, sunakla tapınak arasında öldürülen Zekeriyanın kanına değin, dünyanın kuruluşundan beri akıtılan bütün peygamberlerin kanından sorumlu tutulacaktır. Evet, size söylüyorum, bu kuşak sorumlu tutulacaktır.

52Vay halinize, ey Yasa uzmanları! Bilgi kapısının anahtarını alıp götürdünüz. Kendiniz bu kapıdan girmediniz, girmek isteyenlere de engel oldunuz.

53İsa oradan ayrılınca, din bilginleriyle Ferisiler Onu şiddetle sıkıştırarak birçok konuda ağzını aramaya başladılar.

54Ağzından çıkacak bir sözle O'nu tuzağa düşürmek için fırsat kolluyorlardı.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

Önerilen Kitaplar

Tefsir Luke Tefsirleri → Tefekkür Luke Tefekkür Rehberi → Bu Kutsal Kitabı Al (Yaşam Yayınları) Çalışma Kutsal Kitabı →