Luke 24

Turkish (Yaşam Yayınları)

← Chapter 23 Jump to:

1Kadınlar haftanın ilk günü, sabah çok erkenden, hazırlamış oldukları baharatı alıp mezara gittiler.

2Taşı mezarın girişinden yuvarlanmış buldular.

3Ama içeri girince Rab İsanın cesedini bulamadılar.

4Onlar bu durum karşısında şaşırıp kalmışken, şimşek gibi parıldayan giysilere bürünmüş iki kişi yanlarında belirdi.

5Korkuya kapılan kadınlar başlarını yere eğdiler. Adamlar ise onlara, Diri olanı neden ölüler arasında arıyorsunuz? dediler.

6O burada yok, dirildi. Daha Celiledeyken size söylediğini anımsayın.

7İnsanoğlunun günahlı insanların eline verilmesi, çarmıha gerilmesi ve üçüncü gün dirilmesi gerektiğini bildirmişti.

8O zaman İsanın sözlerini anımsadılar.

9Mezardan dönen kadınlar bütün bunları Onbirlere ve ötekilerin hepsine bildirdiler.

10Bunları elçilere anlatanlar, Mecdelli Meryem, Yohanna, Yakupun annesi Meryem ve bunlarla birlikte bulunan öbür kadınlardı.

11Ne var ki, bu sözler elçilere saçma geldi ve kadınlara inanmadılar.

12Yine de, Petrus kalkıp mezara koştu. Eğilip içeri baktığında keten bezlerden başka bir şey görmedi. Olay karşısında şaşkına dönmüş bir halde oradan uzaklaştı.

13Aynı gün öğrencilerden ikisi, Yeruşalimden altmış ok atımı uzaklıkta bulunan ve Emmaus denilen bir köye gitmekteydiler.

14Bütün bu olup bitenleri kendi aralarında konuşuyorlardı.

15Bunları konuşup tartışırlarken İsa yanlarına geldi ve onlarla birlikte yürümeye başladı.

16Ama onların gözleri Onu tanıma gücünden yoksun bırakılmıştı.

17İsa, Yolda birbirinizle ne tartışıp duruyorsunuz? dedi. Üzgün bir halde, oldukları yerde durdular.

18Bunlardan adı Kleopas olan Ona, Yeruşalimde bulunup da bu günlerde orada olup bitenleri bilmeyen tek yabancı sen misin? diye karşılık verdi.

19İsa onlara, Hangi olup bitenleri? dedi. Ona, Nasıralı İsayla ilgili olayları dediler. O adam, Tanrının ve bütün halkın önünde gerek söz, gerek eylemde güçlü bir peygamberdi.

20Başkâhinlerle yöneticilerimiz Onu, ölüm cezasına çarptırmak için valiye teslim ederek çarmıha gerdirdiler; oysa biz Onun, İsraili kurtaracak kişi olduğunu ummuştuk. Dahası var, bu olaylar olalı üç gün oldu ve aramızdan bazı kadınlar bizi şaşkına çevirdiler. Bu sabah erkenden mezara gittiklerinde, Onun cesedini bulamamışlar. Sonra geldiler, bir görümde, İsanın yaşamakta olduğunu bildiren melekler gördüklerini söylediler.

24Bizimle birlikte olanlardan bazıları mezara gitmiş ve durumu, tam kadınların anlatmış olduğu gibi bulmuşlar. Ama Onu görmemişler.

25İsa onlara, Sizi akılsızlar! Peygamberlerin bütün söylediklerine inanmakta ağır davranan kişiler!

26Mesihin bu acıları çekmesi ve yüceliğine kavuşması gerekli değil miydi? dedi.

27Sonra Musanın ve bütün peygamberlerin yazılarından başlayarak, Kutsal Yazıların hepsinde kendisiyle ilgili olanları onlara açıkladı.

28Gitmekte oldukları köye yaklaştıkları sırada İsa, yoluna devam edecekmiş gibi davrandı. Ama onlar, Bizimle kal. Neredeyse akşam olacak, gün batmak üzere diyerek Onu zorladılar. Böylece İsa onlarla birlikte kalmak üzere içeri girdi.

30Onlarla sofrada otururken İsa ekmek aldı, şükretti ve ekmeği bölüp onlara verdi.

31O zaman onların gözleri açıldı ve kendisini tanıdılar. İsa ise gözlerinin önünden kayboldu.

32Onlar birbirine, Yolda kendisi bizimle konuşurken ve Kutsal Yazıları bize açıklarken yüreklerimiz nasıl da sevinçle çarpıyordu, değil mi? dediler.

33Kalkıp hemen Yeruşalime döndüler. Onbirleri ve onlarla birlikte olanları toplanmış buldular.

34Bunlar, Rab gerçekten dirildi, Simuna görünmüş! diyorlardı.

35Kendileri de yolda olup bitenleri ve ekmeği böldüğü zaman İsayı nasıl tanıdıklarını anlattılar.

36Bunları anlatırlarken İsa gelip aralarında durdu. Onlara, Size esenlik olsun! dedi.

37Ürktüler, bir hayalet gördüklerini sanarak korkuya kapıldılar.

38İsa onlara, Neden telaşlanıyorsunuz? Neden kuşkular doğuyor içinizde? dedi.

39Ellerime, ayaklarıma bakın; işte benim! Dokunun da görün. Hayaletin eti kemiği olmaz, ama görüyorsunuz, benim var.

40Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve ayaklarını gösterdi.

41Sevinçten hâlâ inanamayan, şaşkınlık içindeki öğrencilerine, Sizde yiyecek bir şey var mı? diye sordu.

42Kendisine bir parça kızarmış balık verdiler.

43İsa onu alıp gözlerinin önünde yedi.

44Sonra onlara şöyle dedi: Daha sizlerle birlikteyken, Musanın Yasasında, peygamberlerin yazılarında ve Mezmurlarda benimle ilgili yazılmış olanların tümünün gerçekleşmesi gerektir demiştim.

45Bundan sonra Kutsal Yazıları anlayabilmeleri için zihinlerini açtı.

46Onlara dedi ki, Şöyle yazılmıştır: Mesih acı çekecek ve üçüncü gün ölümden dirilecek; günahların bağışlanması için tövbe çağrısı da Yeruşalimden başlayarak bütün uluslara Onun adıyla duyurulacak.

48Sizler bu olayların tanıklarısınız.

49Ben de Babamın vaat ettiğini size göndereceğim. Ama siz, yücelerden gelecek güçle kuşanıncaya dek kentte kalın.

50İsa onları kentin dışına, Beytanyanın yakınlarına kadar götürdü. Ellerini kaldırarak onları kutsadı.

51Ve onları kutsarken yanlarından ayrıldı, göğe alındı.

52Öğrencileri Ona tapındılar ve büyük sevinç içinde Yeruşalime döndüler.

53Sürekli tapınakta bulunuyor, Tanrı'yı övüyorlardı.

← Chapter 23 Jump to:

Önerilen Kitaplar

Tefsir Luke Tefsirleri → Tefekkür Luke Tefekkür Rehberi → Bu Kutsal Kitabı Al (Yaşam Yayınları) Çalışma Kutsal Kitabı →