Hebrews 2

Tatar Crimean 2016 Bible - Къырымтатарджа [Crimean Tatar] (Мукъаддес Китап)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Шунынъ ичюн, имандан къайтмамакъ ичюн, биз эшиткен шейлеримизге чокъ дикъкъат олмакъ керекмиз.

2Кечкен заманларда мелеклернен берильген Къанун пек къатты эди, ве эр тюрлю гуна ве Къануннынъ бозулувы адалетнен джезалана эди.

3[3-4] Башта адамларгъа къуртулыш акъкъында Рабби бильдирди, шуны бизге Оны эшиткенлер тасдыкълады, Алла оны бельгилернен, аджайип шейлернен ве эр тюрлю къудретли ишлернен исбатлады, эм де Озь истегинен адамларгъа Мукъаддес Рухны берди. Эгер биз бу къуртулыш хаберине къулакъ асмасакъ, джезадан насыл этип къуртуладжакъмыз?

5Биз айткъан келеджек дюньяны, олар дюньягъа башлыкъ этмек ичюн, Алла мелеклерге бермеди.

6Аксине, Язынынъ бир еринде бойле язылгъан: — Адам недир? Сен оны не ичюн акъылда тутасынъ? Инсан огълу недир? Оны не ичюн къайгъырасынъ?

7Сен оны бираз вакъыткъа мелеклерден ашагъы яптынъ, онъа шурет ве урьмет таджыны бердинъ,

8онынъ аякълары астына бутюн барлыкъны къойдынъ. Алла адамны эр шейнинъ башлыгъы япкъанда, онъа бойсунмагъан ич бир шейни къалдырмады. Шимди онъа эр шей бойсунгъаныны даа корьмеймиз.

9Амма коремиз ки, Иса мелеклерден бираз вакъыткъа ашагъы олды, Алланынъ эйилигинен О, эписи адамлар ичюн ольди, ве сонъ, олюм азабыны чеккени ичюн, О, шурет ве урьмет таджыны кийди.

10Эр шейни Озюне яраткъан Алла чокъ огъулларына шурет бермеге истей. Шунынъ ичюн, ве бу тек догъру ки, Алла огъулларнынъ Баш Къуртарыджысыны азаплардан кечирип, Оны къусурсыз япты.

11Керчектен де, эм адамларны азиз эткен Иса, эм де азиз олгъанларнынъ эписи — бир Бабадандыр. Шу себептен Иса оларгъа «агъа-къардашларым» демеге утанмай. О бойле дей:

12«Сенинъ Адынъны агъа-къардашларыма айтып берерим, Сени топлашув ичинде макътарым!»

13Даа бир ерде бойле айтыла: «Аллагъа ишанаджагъым». Ве даа бойле язылгъан: «Мына, Мен ве Алла Манъа берген балалардыр».

14Балаларнынъ беденлери олгъанлары ичюн, О, Озю оларгъа ошап, бойле бир беденде кельди. Олюм ярдымынен ольдюрмеге кучю олгъан Шейтанны кучьсюз япты

15ве олюмден къоркъкъан ве шунынъ ичюн омюр бою къул олгъан адамларны къуртарды.

16Эльбетте, О, мелеклерге дегиль, Ибраимнинъ эвлятларына ярдым къолуны узатмагъа кельди.

17Шунынъ ичюн Онъа эр шейде агъа-къардашларына ошамагъа керек эди. Бойле этип, О, Алланынъ огюнде мераметли ве ишанчлы баш руханий олды ве халкънынъ гуналары ичюн Озюни одеме этти.

18О, Озю сынавдан ве азаплардан кечкени ичюн, сынавдан кечеяткъан адамларгъа ярдым этип ола.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →