Hebrews 6

Tatar Crimean 2016 Bible - Къырымтатарджа [Crimean Tatar] (Мукъаддес Китап)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Шунынъ ичюн, Месих акъкъындаки башлангъыч огретювден буюк адамларгъа ляйыкъ огретювге кечейик. Олюмге кетирген ишлеринден къайтув акъкъында айтмагъа ве Аллагъа иман этювнинъ темелини гъайрыдан къурмагъа керекмей.

2Абдестлер, къоллар къоювынен дувалар, олюлернинъ тирилюви ве эбедий укюм акъкъында огретювлерге де къайтмайыкъ.

3Алла разы олса, буны япармыз.

4Эгер кимлер бир вакъыт Алланынъ ярыгъыны корьсе, коктеки бахшышнынъ леззетини бакъса, Мукъаддес Рухны алса,

5эм де Алланынъ хайырлы Сёзюни ве келеджек асырнынъ къудретлерининъ дадыны алса,

6лякин бундан сонъ имандан къайтса, оларны кене тёвбе эттирип тюзетмеге чаре ёкъ. Бойле адамлар Алланынъ Огълуны янъыдан хачкъа мыхлайлар ве масхара этелер.

7Устюне сыкъ-сыкъ ягъгъан ягъмурны синъдирген ве койлюлер ичюн файдалы осюмлик берген топракъ Алладан берекет ала.

8Зеэрли отларнен тикенни берген топракъ исе ярамай. О, къаргъышкъа огърайджакъ ве сонъунда якъыладжакъ.

9Сизге кельгенде исе, севимлилер, бойле айткъанымызгъа бакъмайып, эминмиз: сизинъ алынъыз бундан яхшыдыр, ве сиз къуртулыш ёлундасыз.

10Алла адалетсиз дегиль. О, сизинъ ишинъизни, Онынъ Адына косьтерген севгинъизни унутмаз, азизлерге насыл хызмет эткенинъизни ве шимди де япкъанынъызны акълында тутар.

11Пек истеймиз ки, умютинъиз бутюнлей ерине кельсин деп, эр биринъиз сонъунадже гъайрет косьтереджексинъиз.

12Дембель олманъыз, Алла берген сёзнинъ беджериледжегини иман ве сабырнен беклеген адамлар киби олунъыз.

13Алла Ибраимге сёз бергенде, Озь Озюнен ант этти, чюнки Озюнден буюк ич бир шей ёкъ.

14О, бойле деди: «Озюмнен ант этем ки, санъа мытлакъа бол эйиликни берерим, эвлятларынъны мытлакъа чокъ сайылы этерим».

15Ибраим чокъ сабыр этип, Алла берген сёзнинъ беджерильгенини корьди.

16Адамлар озьлеринден буюк олгъаннен ант этелер ве ант этип, айткъан шейини тасдыкълайлар ве эр бир къавгъаны токътаталар.

17Шу себептен, Алла да берген сёзюни ант этювнен къавийлештирди ве бойле этип, Озь истегининъ денъишмейджегини ве Озю берген сёзюни мытлакъа беджереджегини адамларгъа ачыкътан косьтерди.

18Алла берген сёз ве ант денъишмез, чюнки Алла ялан айтып оламаз. Бу сёз ве ант бизни, яни Аллада сакъланув тапкъанларны ве оладжакъ шейлерге умют эткенлерни, юреклендирелер.

19Шу умют — къайыкъкъа якъыр киби, о, джангъа ишанч ве хавфсызлыкъ бере. Бу умют ярдымынен биз Энъ Мукъаддес Ернинъ пердеси артына кечип оламыз.

20О ерге Иса, Мелкиседек киби эбедий баш руханий олып, бизим ичюн биринджи кирди.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →