Luke 22 — Tatar Crimean 2016 Bible - Къырымтатарджа [Crimean Tatar] (Мукъаддес Китап)

25Лякин Иса оларгъа: — Башкъа миллетлернинъ падишалары озь халкълары устюнде эфендилик этелер. Оларнынъ укюмдарлары «яхшылыкъ япкъанлар» деп адланалар.

26Сизде исе ойле олмасын! Аранъыздан ким буюк олса, озюни энъ кучюк киби тутсун. Ким башлыкъ олса, хызметчи киби олсун.

27Къайсы бири буюк? Софра башында ер алгъанмы я да хызмет этип тургъанмы? Софра башында ер алгъан дегильми? Мен исе аранъызда хызмет эткен киби олдым!

28Сынав кечкен вакъытларымда Меннен берабер сиз эдинъиз.

29Шу себептен, Падишалыкъта башлыкъ этмеге акъкъыны Бабам Манъа бергени киби, Мен бу акъны сизге берем.

30Сонъ Меним Падишалыгъымда софрада отурып ашап-ичерсиз, тахтларгъа отурып, Исраильнинъ он эки къабилесине укюм этеджексиз, — деди.

31‌ Иса: — Симон, Симон! Мына, Шейтан сизни сынамакъ ве ун киби электен кечирмек ичюн рухсет сорады.

32Лякин Мен, имандан таймасын, деп сен ичюн ялвардым. Сен Манъа къайтып кельгенинъде, къардашларынънынъ иманыны къавийлештир, — деди.

33Симон Исагъа джевап берип: — Рабби! Мен Сеннен зиндангъа да, олюмге де бармагъа азырым! — деди.

34Иса онъа: — Санъа шуны айтам, Пётр: бугунь хораз къычырмаздан эвель, сен Менден учь кере вазгечеджексинъ, — деди.

35Иса шегиртлерине: — Мен сизни акъчасыз, торбасыз, аякъкъапсыз ёллагъанымда, бир шейде эксиклигинъиз олдымы? — деди. — Ич бир шейде олмады! — деп джевап берди олар.

36— Энди кимнинъ акъчасы олса, озюнен алсын. Кимнинъ торбасы олса, оны да алсын. Кимнинъ къылычы олмаса, урбасыны сатып, къылыч сатын алсын.

37Сизлерге айтам: «джинаетчилернен бир сайылды» язылгъан сёзлер Менде беджерильмек керек. Меним акъкъымда айтылгъан сёзлернинъ эписи ерине кельмек керек, — деди оларгъа Иса.

38Шегиртлер: — Рабби, мына бу ерде эки къылыч бар! — дедилер. — Етер! — деди Иса.

39Эвден чыкъып, адети боюнджа Иса Зейтюн дагъына кетти. Шегиртлери де Онынъ артындан кеттилер.

40О ерге кельгенде, Иса оларгъа: — Сынавдан кечмек ичюн, дува окъунъыз, — деди.

41Озю исе олардан бир таш атув месафесине четке барды да, тиз чёкип дува окъуп башлады:

42— Баба! Эгер истесенъ, бу азаплар къадесини Менден ал! Амма Меним дегиль, Сенинъ истегинъ эда этильсин!

43Шу арада коктен бир мелек Исагъа корюнип, Онъа къувет бере башлады.

44Иса олюм азабында олып, даа буюк кучьнен дува окъуй башлады. Ондан чыкъкъан тер ерге тамгъан къан тамчыларына ошай эди.

45Дува окъугъан сонъ турып, Иса шегиртлерининъ янына кельди. Оларны къайгъыдан юкълап къалгъан алда корьди.

46Оларгъа: — Сиз не ичюн юкълайсыз? Къана турынъыз да, сынавдан кечмек ичюн, дува окъунъыз, — деди.

47‌ Иса даа бу сёзлерни айткъанда, топлашып кельген адамлар пейда олдылар. Он экиден бири Иуда адлы адам, башкъаларнынъ огюне чыкъып, Исагъа якъынлашты да, Оны опьмеге ынтылды.

48Иса онъа: — Иуда, сен Инсан Огълуны опип сатасынъмы? — деди.

49Исанынъ янындаки шегиртлери не оладжагъыны анълап: — Рабби, къылычларнен урайыкъмы? — дедилер.

50Олардан бириси баш руханийнинъ къулуны урып, онынъ онъ къулагъыны кести.

51О вакъыт Иса: — Етер, токътанъыз! — деди де, къулнынъ къулагъына къол тийдирип, оны тедавийледи.

52Сонъ Оны алмагъа кельген баш руханийлерге, Сарай къаравулларынынъ башлыкъларына ве акъсакъалларгъа: — Сизлер айдут тутаджакъ киби, къылыч ве таякъларнен силяланып кельдинъиз!

53Мен эр кунь Алланынъ Сарайында сизинъ аранъызда олгъанымда, Манъа къол котермей эдинъиз. Амма шимди сизинъ вакътынъыз, къаранлыкънынъ укюми, — деди.

54Олар Исаны якъалап, баш руханийнинъ эвине алып бардылар. Узакътан оларнынъ пешинден Пётр кетти.

55Азбарнынъ ортасында атеш якъып, этрафында адамлар отурмакъта эдилер. Пётр о адамларнынъ арасында отурды.

56Бир хызметчи къыз онынъ атеш янында отургъаныны корип, онъа тикилип бакъты да: — Онен берабер бу адам да эди! — деди.

57Пётр къадынгъа: — Эй, къадын, мен Оны танымайым! — деп инкяр этти.

58Бираздан сонъ башкъа бир адам Пётрны корип: — Сен де олардан бириси оласынъ! — деди. Пётр онъа да: — Адам, мен олардан бириси дегилим! — деди.

59Бир саат къадар кечкен сонъ, даа бириси: — Акъикъатта, Онен берабер бу адам да олгъан. О Галилеядан да, — деди ишанчнен.

60Пётр онъа да: — Акъай, сен не айткъанынъны бильмейим, — деди. О вакъыт, Пётр лафыны даа битирмегенде, хораз къычырды.

61Рабби Иса айланып, Пётргъа бакъты. Шу ань Пётр Раббининъ онъа: «Бугунь хораз къычырмаздан эвель, сен учь кере Менден вазгечеджексинъ», — деген сёзлерини хатырлады.

62Азбардан чыкъып, окюр-окюр агълай башлады.

63‌ Исаны тутып тургъан адамлар исе Оны мыскъыллап котеклей башладылар.

64Онынъ козьлерини багълап: — Пейгъамберлигинъни косьтер, бизге Сени ким ургъаныны айт! — дей эдилер.

65Онъа даа чокъ куфюр сёзлер айта эдилер.

66Сабадан халкънынъ акъсакъаллары ве баш руханийлернен Къанун оджалары топланып, Исаны озьлерининъ Юксек Шурасына алып бардылар.

67— Месих Сенсинъми? Бизлерге джевап бер! — дедилер. Иса оларгъа: — Сизлерге айтсам, инанмайджакъсынъыз.

68Суаль берсем, джевап бермейджексинъиз.

69Лякин бундан сонъ Инсан Огълу Къудретли Алланынъ онъ тарафында отураджакъ, — деди.

70О вакъыт эписи бирден: — Демек, Сен Алланынъ Огълусынъмы? — деп сорадылар. — Мен О экенимни озюнъиз айтасыз, — деди оларгъа Иса.

71Олар исе: — Бизге даа насыл шаатлыкъ керек? Онынъ агъзындан озюмиз эшиттик! — дедилер.