bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Kangri
/
kangri
/
Luke 14
Luke 14
kangri
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 15 →
1
भिरी यीशु बिस्रामे आल़े दिनैं फरीसी माणुआं दे सरदारां च कुसी इक्की सरदारे दे घरे खाणा-खाणा गेआ, कने सैह़ तिस च गलती तोपणे तांई बड़े ध्याने नैं दिक्खा दे थे।
2
तित्थु इक्क माणु था, जिसियो हत्थ पैर फूलणे दा रोग था।
3
तिस जो दिक्खी करी यीशुयैं व्यवस्थापक कने फरीसी माणुआं नैं ग्लाया, “क्या बिस्रामे आल़े दिनैं खरा करणा ठीक ऐ या नीं?”
4
अपर सैह़ चुपचाप रैह् ताह़लू यीशुयैं तिस पर अपणा हत्थ रखी नैं खरा कित्ता, कने तिसियो घल्ली दित्ता,
5
कने यीशुयैं ग्लाया, “तुहां च ऐदेया कुण ऐ, जिसदा जागत या दांद खुऐ च पेई जां कने बिस्रामे आल़े दिनैं तिस जो तौल़ी बाहर नीं कड्डगा?”
6
सैह़ इसा गल्ला दा कोई भी जवाब नीं देई सके।
7
जाह़लू यीशुयैं दिख्या कि सद्देयो माणु किंआं खास-खास जगाह चुणी लैंदे हन, तां इक्क उदारण देई नैं तिन्हीं ग्लाया,
8
“जाह़लू कोई तिज्जो ब्याये च सदैं, तां खास जगाह च नीं बैणा, कुत्थी इआं ना होयैं कि तिन्हीं तिज्जो ते भी बड्डे लोकां जो सद्देया होयैं।
9
कने जिन्हीं तिज्जो कने तिसियो दून्नी जो सद्देया होयैं, आई नैं तिज्जो ग्लां, एह़ जगाह इसियो देई दे, कने ताह़लू तिज्जो सर्मिंदा होई नैं सबना ते पचांह़ बैणा पोयैं।
10
अपर जाह़लू भी तिज्जो सद्देया जां तां साबना ते पचांह़ जाई नैं बैठ, कि जाह़लू सैह़ जिन्हीं तिज्जो सद्देया ऐ तिज्जो अल्ल आई नैं ग्लां, हे साथी गांह जाई नैं तिसा खास जगाह च बैठ, जाह़लू तिज्जो सौगी बैणे आल़ेआं सामणै तेरी इज्जत हुंगी।
11
क्जोकि जेह्ड़ा कोई अपणे आप्पे जो बड्डा बणांगा, सैह़ छोटा कित्ता जांगा; कने जेह्ड़ा कोई अपणे आप्पे जो छोटा बणांगा, सैह़ बड्डा कित्ता जांगा।
12
ताह़लू तिन्हीं अपणे सदणे आल़े नैं भी ग्लाया, जाह़लू तू दिने दी कने राती दी धाम दैं, तां अपणे साथियां या भाऊआं या रिस्तेदारां या अमीर प्ड़ेसियां जो मत सद, कुत्थी इआं ना होयैं कि सैह़ भी तिज्जो सदन, कने तिज्जो नैं बराबरी होई जां।
13
अपर जाह़लू तू धाम दिंगा तां गरीबां, डुडेयां, लटेयां, कने अन्नेयां जो भी सद्दी लेआं।
14
ताह़लू तू धन हुंगा, क्जोकि तिन्हां अल्ल तिज्जो बदला दैणे तांई कुच्छ नीं ऐ, अपर तिज्जो धर्मियां दा जिन्दे होणे पर इसदा प्रतिफल़ मिलगा।”
15
तिस सौगी खाणा खाणे आल़ेआं ते इक्की एह़ गल्लां सुणी नैं तिस नैं ग्लाया, “धन ऐ सैह़ जेह्ड़ा परमात्मे दे राज्जे च धाम खांगा।”
16
तिन्हीं तिस नैं ग्लाया, “सुअर्ग दा राज्ज तिस माणुये साइआं ऐ, जिन्हीं बड्डी धाम दित्ती कने सबना जो सद्देया।
17
जाह़लू खाणा त्यार होई गेआ तां तिन्हीं अपणे दासे दे हत्थ सादा घल्लेया कि जेह्ड़े माणु सद्देयो तिन्हां जो ग्ला, ‘ओआ, हुण खाणा त्यार ऐ।’
18
अपर सैह़ सारे माफी मगणा लग्गे पैहल्ले आल़ैं तिस नैं ग्लाया, ‘मैं जमीन खरीदी लेई, कने जरूरी ऐ कि मैं तिसा जो दिक्खे; मेरी तिज्जो नैं विणती ऐ, मिन्जो माफ करी दे।’
19
दूँये ग्लाया, ‘मैं पंज जोड़ियां दांदा दियां खरिदियां हन, कने तिन्हां जो परखणा चलेया; मैं तिज्जो नैं विणती करदा ऐ मिन्जो माफ करी दे।’
20
इक्की होरनी ग्लाया; मैं ब्याह कित्या ऐ, इसतांई मैं नीं आई सकदा।
21
तिन्हीं दासें आई नैं अपणे मालके जो एह़ गल्लां सणाईयां, ताह़लू घरे दे मालकैं गुस्से च आई नैं अपणे दासे नैं ग्लाया, सैहरे दे बजारां कने गलियां च तौल़ी जाई नैं गरीबां कने डुडेयां कने लटेयां कने अन्नेयां जो ऐत्थियो लेई आ।
22
दासें भिरी ग्लाया, ‘हे मालक, जिंआं तैं ग्लाया था, सैह़ ई कित्ता गेआ ऐ; कने भिरी भी जगाह बचियो ऐ।’
23
मालकैं दासे नैं ग्लाया, ‘सड़कां पर कने गलियां अल्ल जा कने लोकां जो मजबूर करी नैं लेई आ तांजे मेरा घर भरोई जां।
24
क्जोकि मैं तुहां नैं ग्लांदा ऐ, कि जेह्ड़े लोक पैहल्ले सद्देयो थे, तिन्हां च कोई भी मेरे धामा जो नीं चखगा’।”
25
जाह़लू लोकां दी बड्डी भीड़ तिस सौगी जा दी थी तां तिन्हीं पचांह़ मुड़ी करी तिन्हां नैं ग्लाया,
26
“जे कोई मेरा चेला बणना चांह़दा ऐ, अपर सैह़ अपणे बुढ़े, माँऊ, लाड़ी, बच्चेयां, भाऊआं, बैह्णी, कने अपणे प्राणा नैं सबते जादा प्यार रखदा ऐ, सैह़ मेरा चेला नीं बणी सकदा;
27
जे कोई भी मेरा चेला बणना चांह़दा ऐ, तां सैह़ अपणे दुखां दिया सूल़िया चुक्की नैं मिन्जो पचांह़ चली औयें।
28
“तुहां च कुण ऐ जेह्ड़ा घर बणाणा चांह़दा ऐ, कने पैहल्लैं बेई नैं हसाब कताब ना करैं कि पूरा करणे तांई मिन्जो धन दौलत अल्ल ऐ, कि नीं।
29
कुत्थी इआं ना होयैं कि जाह़लू सैह़ घरे दी नीआं पाई लैं अपर घरे जो त्यार नीं करी सकैं, तां सारे दिक्खणे आल़े एह़ ग्लाई नैं तिसदा मजाक करणा ऐ,
30
‘एह़ माणु बणाणा तां लग्गा अपर त्यार नीं करी सकेया?’
31
या कुण ऐदेया राजा हुंगा जेह्ड़ा दूये राजे नैं युद्ध करणे तांई जांदा ऐ, कने पैहल्ले बेई नैं बचार ना करी लैं कि जेह्ड़ा राजा बी हज़ार सपाईयां लेई नैं तिस नैं युद्ध करणे जो ओंदा ऐ, क्या सैह़ दस हज़ार सपाई लेई नैं तिसदा सामणा करी सकदा ऐ।
32
जे सामणा नीं करी सकदा ऐ ताह़लू तिकर जेह्ड़ा दूआ राजा दूर ऐ, सैह़ राज्जदूतां जो घल्ली करी तिस नैं सुलाह करणे दी कोसस करगा।
33
इस तरीके नैं तुहां च जेह्ड़ा कोई अपणा सब कुच्छ छड्डी दैं, सैह़ मेरा चेला बणी सकदा ऐ।
34
“लूण तां इक्क खरी चीज्ज ऐ, अपर जे लूणै दा लूणकापन चली जां तां सैह़ कुसा चीज्जा नैं लूणका कित्ता जांगा।
35
सैह़ ना तां जमीना तांई ना तां खादी तांई कम्म ओंदा ऐ तिसियो तां माणु बाहर सट्टी दिंदे हन, जेह्ड़े समझी सकदे हन, तिसियो ध्याने नैं सुणन कने मन्नी भी लैन।”
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24