bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Kangri
/
kangri
/
Mark 2
Mark 2
kangri
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 3 →
1
कुच्छ दिनां बाद यीशु भिरी कफरनहूम सैहरे च आया, कने सुणने च आया कि सैह़ घरैं ई ऐ।
2
भिरी इतणे माणु किठ्ठे होये कि दरवाजे अल्ल भी जगाह नीं मिल्ली; कने यीशु लोकां जो वचन सणा दा था।
3
कने कुच्छ लोक अधरंगे दे इक्की रोगिये जो चौं माणुआं ते चुकवाई नैं तिस अल्ल लेई आये।
4
अपर तित्थु भीड़ इतणी जादा होणे दिया बज़ाह ते सैह़ तिस अल्ल नीं पुज्जी सके, तां तिन्हां तिसा छत्ती जो जिसा थल्लैं यीशु था, सैल़ां जो कुआड़ी दित्ता; कने जाह़लू सैह़ छत्ती दे सैल़ां जो कुआड़ी बैठे, तां तिस मंजोल़ूये जो जिस पर अधरंगे दा रोगी पेआ था, छत्ती ते मंजोल़ूये समेत लुआई दित्ता।
5
यीशुयैं तिन्हां दा बसुआस दिक्खी नैं अधरंगे दे रोगिये जो ग्लाया, “हे जागत, तेरे पाप माफ होये।”
6
ताह़लू कुच्छ सास्त्री माणु जेह्ड़े तित्थु बैठेयो थे, अपणे-अपणे मने च सोचणा लग्गे,
7
“एह़ माणु इआं क्जो ग्लांदा ऐ, एह़ तां परमात्मे दी निंदा करदा ऐ। परमात्मे जो छड्डी नैं होर कुण पाप माफ करी सकदा ऐ?”
8
यीशुयैं तिसी बग्त अपणिया आत्मा च जाणी लेआ, कि सैह़ अपणे-अपणे मने च बुरा बचार करा दे हन, कने तिन्हां नैं ग्लाणा लग्गा, “तुहां अपणे-अपणे मने च एह़ क्जो सोचा दे हन?
9
क्या अधरंगे दे रोगिये जो एह़ ग्लाणा सौखा ऐ, कि तेरे पाप माफ होये, बजाये इसते कि उठ कने अपणे मंजोल़ूये चुक्की नैं चल फिर?
10
अपर जिसते तुहां जाणी लेआ कि मैं माणुये दा पुत्तर जिसियो धरतिया पर पाप माफ करणे दा भी हक्क ऐ।” यीशु अधरंगे दे रोगिये नैं ग्लाणा लग्गा,
11
“मैं तिज्जो ग्लांदा ऐ, उठ, अपणे मंजोल़ूये चुक्की नैं अपणे घरे जो चली जा।”
12
सैह़ तिसी बग्त उठी नैं अपणे मंजोल़ूये चुक्की नैं सबना दे सामणै ते निकल़ी नैं चलिया। इसते सारे हरान होये, कने परमात्मे दी तारीफ करी नैं ग्लाणा लग्गे, “कि अज्जे तिकर अहां ऐदेया कदी भी नीं दिख्या।”
13
यीशु कफरनहूम सैहरे ते निकल़ी नैं झीला दे कनारे गेआ, कने सारी भीड़ तिसदे पचांह़ चली पेई, कने सैह़ तिन्हां जो सिक्षा दैणा लग्गा।
14
जांदे-जांदे तिन्हीं हलफईये दे पुत्तर लेविये जो चुंगी लैणे दिया चौकिआ पर बैठेयो दिख्या, कने तिस नैं ग्लाणा लग्गा, “मेरे पचांह़ चली पौ।” कने सैह़ उठी नैं यीशुये पचांह़ चली पेआ।
15
कने जाह़लू यीशु लेविये दे घरैं खाणा खाणे तांई बैठा, तां मते भरी चुंगी लैणे आल़े कने पापी कने यीशुये दे चेले भी खाणा खाणे तांई बैठे; सैह़ मते भरी थे, कने यीशुये पचांह़ चली पैयो थे।
16
सास्त्री कने फरीसी माणुआं एह़ दिक्खी नैं, कि सैह़ तां पापियां कने चुंगी लैणे आल़ेआं सौगी खाणा खा दा ऐ, तिसदे चेलेयां नैं ग्लाणा लग्गे, “तुहां दा गुरू यीशु क्जो चुंगी लैणे आल़ेआं सौगी खांदा-पींदा ऐ?”
17
यीशु एह़ सुणी करी तिन्हां नैं ग्लाणा लग्गा, “भले चंगेयां जो बैदे दी जरूरत नीं हुंदी, अपर बमारां जो हुंदी ऐ। मैं धर्मियां जो सदणा नीं, अपर पापियां जो सदणा आया ऐ तांजे पापी उद्धार पान।”
18
यूहन्ने दे चेले, कने फरीसी माणु ब्रत करदे थे; कुच्छ लोक आई करी यीशुये नैं एह़ ग्लाणा लग्गे; “यूहन्ना दे चेले कने फरीसी माणुआं दे चेले क्जो ब्रत रखदे हन, अपर तेरे चेले ब्रत नीं रखदे?”
19
यीशु तिन्हां नैं ग्लाणा लग्गा, “जाह़लू तिकर लाड़ा बरातियां सौगी रैंह्दा ऐ, क्या बराती ब्रत करी सकदे हन? नीं, कने जाह़लू तिकर लाड़ा तिन्हां सौगी ऐ, ताह़लू तिकर सैह़ ब्रत नीं करी सकदे।
20
अपर सैह़ दिन ओंगे जाह़लू लाड़ा तिन्हां बरातियां ते लग्ग कित्ता जांगा; तिस बग्त सैह़ ब्रत करगे।”
21
कने यीशुयैं ग्लाया, “नौये कपड़े दा कितरू छेकी करी कोई भी माणु तिसियो पराणे कपड़े च नीं लगांदा; नीं तां सैह़ कितरू तिसते कुच्छ खींजी लैंगा, मतलब नौआं पराणे ते, कने सैह़ पैहल्ले ते जादा छकूई जांदा ऐ।
22
कोई भी माणु ताजे अंगूरा दे रसे जो पराणियां पत्तल़ियां सराईयां च नीं रखदा, जाह़लू अंगूरा दा रस फैलदा ऐ, तां सराईयां जो फाड़ी दिंदा ऐ, कने अंगूरा दा रस कने सराईयां दोयो बरबाद होई जांदे हन; अपर ताजा अंगूरा दा रस नौईआं मोटियां सराईयां च भरेया जांदा ऐ।”
23
कने इआं होएया कि यीशु कने तिसदे चेले बिस्रामे आल़े दिनैं खेतां च होई नैं जा दे थे, कने तिसदे चेले चलदे-चलदे सिल्लेयां जो तोड़ी करी खाणा लग्गे।
24
एह़ दिक्खी नैं कुच्छ फरीसी माणु तिस नैं ग्लाणा लग्गे, “दिक्ख एह़ बिस्रामे आल़े दिनैं सैह़ कम्म क्जो करा दे हन जेह्ड़ा मूसा दिया व्यबस्था मताबक ठीक नीं ऐ?”
25
यीशुयैं फरीसी माणुआं नैं ग्लाया, “क्या तुहां पवित्रशास्त्रे च एह़ कदी नीं पढ़ेया, कि जाह़लू दाऊदे जो जरूरत पेई, कने जाह़लू सैह़ कने तिसदे साथी भुखे थे, ताह़लू तिन्हीं क्या कित्या था?
26
तिन्हीं किंआं अबियातरे महायाजके दे बग्त, परमात्मे दे घरे च जाई नैं तित्थु चढ़ावे दियां रोटियां खादियां, जिसदा खाणा याजकां जो छड्डी नैं होर कुसी जो भी खाणा ठीक नीं था, कने अपणे साथियां जो भी दित्तियां।”
27
कने ताह़लू यीशु तिन्हां नैं ग्लाणा लग्गा, “बिस्रामे आल़ा दिन माणु तांई बणाया ऐ, ना कि माणु बिस्रामे आल़े दिने तांई।
28
इसतांई मैं माणुये दा पुत्तर बिस्रामे आल़े दिने पर भी अधिकार रखदा ऐ।”
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 3 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16