bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Kangri
/
kangri
/
Mark 4
Mark 4
kangri
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 5 →
1
ताह़लू भिरी यीशु झीला दे कनारे सिक्षा दैणा लग्गा; कने इतणी बड्डी भीड़ तिस अल्ल कठ्ठरोई गेई कि सैह़ झीला च इक्की किस्तिया पर चढ़ी नैं बैठिया, कने बड़ी भरी भीड़ झीला दे कनारे धरतिया पर खड़ोई रेई।
2
कने सैह़ तिन्हां जो उदारणा च मतिआं गल्लां सखाणा लग्गा, कने तिन्हीं सिक्षा च तिन्हां जो ग्लाया,
3
“सुणा। कने दिक्खा, इक्क किसान बीई बाणा निकल़ेया।
4
कने बांदे बग्त कुच्छ बीई रस्ते पर पै कने पंछियां आई नैं तिन्हां जो चुगी लेआ।
5
कने कुच्छ बीई पथरीलिया जमीना पर पै जित्थु तिन्हां जो डुग्गी चिक्क नीं मिलणे दिया बज़ाह ते तौल़े लूंगी पै।
6
कने जाह़लू सूरजे दी तेज धुप पेई तां सैह़ पल़ी गै, कने जड़ कमजोर होणे दिया बज़ाह ते सुकी गै।
7
कने कुच्छ झुड़ां-बसुन्टां च पै, कने झुड़ां-बसुन्टां बधी नैं तिन्हां जो दब्बी दित्ता, कने तिन्हां फल़ नीं दित्ता।
8
अपर कुच्छ बीई खरिया जमीना पर पै, कने सैह़ लूंगे कने निकल़ी नैं फल़वन्त होये; कने कईआं तीई गुणा, कईआं सठ गुणा कईआं सौ गुणा फल़ दित्ता।”
9
ताह़लू यीशुयैं ग्लाया, “जेह्ड़े समझी सकदे हन, तिसियो ध्याने नैं सुणन कने मन्नी भी लैन।”
10
ताह़लू लोकां दे जाणे ते बाद बारांह चेलेयां कने तिसदे कुच्छ लोकां यीशुये जो किल्ला दिख्या, तां तिन्हां तिसते इन्हां उदारणा दे बारे च पुछया।
11
तिन्हीं तिन्हां जो ग्लाया, “तुहां जो तां परमात्मे दे राज्जे दे भेत दी समझ दित्तियो ऐ अपर जिन्हां लोकां जो परमात्मे दे राज्जे दे भेते दी समझ नीं ऐ, तिन्हां तांई सारियां गल्लां उदारणा च हुंदियां।
12
इसतांई कि “सैह़ दिक्खदे तां हन, अपर तिन्हां जो कुच्छ नीं दुस्सदा, सैह़ सुणदे तां हन अपर समझी नीं सकदे, इआं ना होये कि सैह़ पाप दे रस्ते ते मने बदलन, कने माफ कित्ते जान।”
13
भिरी यीशुयैं तिन्हां जो ग्लाया, “क्या तुहां एह़ उदारण नीं समझदे? तां भिरी होर सारे उदारणा जो किंआं समझगे?
14
बीई बाणे आल़ा किसान परमात्मे दा वचन बांदा ऐ।
15
जेह्ड़े बीई रस्ते पर पैयो हन, एह़ तिन्हां माणुआं साइआं हन कि जाह़लू तिन्हां परमात्मे दा वचन सुणेया, तां सैतान तिन्हां पंछियां साइआं झट आई नैं बाएयो वचने जो चुराई नैं लेई जांदा ऐ।
16
तिंआं ई जेह्ड़े बीई पथरीलिया जमीना बिच्च बाये जांदे हन, एह़ तिन्हां माणुआं साइआं हन जेह्ड़े वचने जो सुणी नैं झट खुसिया नैं तां मन्नी लैंदे हन।
17
अपर अपणे अंदर वचने दी जड़ नीं रखणे दिया बज़ाह ते सैह़ थोड़े ई दिनां तिकर रैंह्दे हन; इसते बाद जाह़लू वचने दिया बज़ाह ते तिन्हां पर दुख या सताव हुंदा, तां सैह़ झट वचने जो भुल्ली जांदे हन।
18
जेह्ड़े बीई झुड़ां-बसुन्टां च पैयो थे, एह़ तिन्हां माणुआं साइआं हन जिन्हां वचन तां सुणेया,
19
अपर संसार दी फिकर, कने धन दौलत कने दूईआं चीज्जां दा लालच वचने जो दबाई दिंदा ऐ। कने सैह़ आत्मिक फल़ पाणे च नाकामयाब होई जांदे हन।
20
कने जेह्ड़े बीई खरिया जमीना च बाये गै हन, एह़ तिन्हां माणुआं साइआं हन जेह्ड़े वचने सुणी नैं मन्नी लैंदे कने आत्मिक फल़ लेयोंदे हन, कोई तीई गुणा, कोई सठ गुणा कने कोई सौ गुणा।”
21
यीशुयैं तिन्हां जो ग्लाया, “दीय्ये जो इसतांई नीं बाल़दे हन कि टोकरुये या मंजोल़ूये थल्लैं रखेया जां, अपर इसतांई बाल़दे हन कि वरैक्टा पर रखेया जां, तांजे सबना जो लौ पुज्जैं।
22
क्जोकि जेह्ड़ी कोई चीज्ज छुपियो ऐ, सैह़ सामणै कित्ती जांगी; कने जेह्ड़ा गुप्त च ऐ, सैह़ खुल्लेआम प्रगट कित्ता जांगा।
23
जेह्ड़े समझी सकदे हन, तिसियो ध्याने नैं सुणन कने मन्नी भी लैन।”
24
भिरी यीशुयैं तिन्हां जो ग्लाया, “चौकन्ने रेह्आ, कि क्या सुणदे हन? जितणा जादा ध्याने नैं तुहां सुणगे, परमात्मा उतणी जादा अक्ल तुहां जो दिंगा, बल्कि तुहां होर भी जादा समझी सकगे।
25
क्जोकि जिस अल्ल अक्ल ऐ तिसियो होर दित्ती जांगी; कने जिस अल्ल थोड़ी अक्ल ऐ, तिसते सैह़ भी जेह्ड़ी तिस अल्ल ऐ, लेई-लेई जांगी।”
26
भिरी यीशुयैं ग्लाया, “परमात्मे दा राज ऐदेया ऐ, जिंआं कोई माणु धरती पर बीई बांदा,
27
कने सैह़ राती सोंदा ऐ, कने दिने कम्म करदा ऐ, कने तिसियो पता भी नीं लगदा कि सैह़ बीई काह़लू लूंगे कने बड्डे होई गै।
28
धरती अप्पु ई फल़ दिंदी ऐ, पैहल्लैं लूंग, भिरी सिल्ले, कने सिल्लेयां च त्यार दाणा।
29
अपर जाह़लू दाणा पकी जांदा ऐ तिसी बग्त सैह़ झट दराटी चलांदा ऐ, क्जोकि फसला बड्डणे दा बग्त आई रेह्आ।”
30
भिरी यीशुयैं ग्लाया, “अहां परमात्मे दे राज दी तुलणा कुस नैं करन, कने कुस उदारणे सौगी तिसदा बखान करैं?
31
परमात्मे दा राज तिस राईया दे दाणे साइआं ऐ; जाह़लू धरतिया च बाया जांदा ऐ तां धरतिया दे सारे बीआं ते लोक्का हुंदा ऐ,
32
अपर बाणे ते बाद, लूंगी नैं सारे साग-पात ते बड्डा होई जांदा ऐ, कने तिसदियां इतणियां बड्डियां डाल़िआं निकल़दियां हन कि अम्बरे दे पंछी भी तिसदिया छाऊआं च बसेरा करी सकदे हन।”
33
यीशु तिन्हां जो देहय्-देहय् बड़े भरी उदारण देई नैं तिन्हां दी अक्ला मताबक परमात्मे दा वचन सणांदा था।
34
कने सैह़ सब कुच्छ उदारणा च तिन्हां नैं ग्लांदा था, अपर पड़दे च यीशु अपणे चेलेयां जो सारियां गल्लां दा मतलब दस्सदा था।
35
तिस दिनैं जाह़लू संझ होई, तां यीशु चेलेयां नैं ग्लाणा लग्गा, “ओआ, अहां झीला दे पारले पास्से चलदे।”
36
कने भीड़ा दे लोकां जो विदा करणे ते बाद चेले यीशुये जो तिसा ई किस्तिया पर सौगी लेई गै, जिसा पर यीशु बैठेया था, कने तिन्हां सौगी होर भी किस्तियां थियां।
37
कने तिसी बग्त झीला च बड़ा भरी तफान आया, कने लैहरां दे पांणिये नैं किस्ती भरोणा लग्गी पेई।
38
कने यीशु अप्पु किस्तिया दे पचांह़ आल़े हिस्से च सुतेया था। ताह़लू चेलेयां यीशुये जो जगाई करी तिस नैं ग्लाया, “हे गुरू क्या तिज्जो अहां दी फिकर नीं कि अहां डुबी चलेयो हन?”
39
ताह़लू यीशुयैं उठी नैं तफाने जो झिड़केया, कने पांणिये दियां लैहरां जो ग्लाया, “डोल रेह्आ, रुकी जा।” कने तफान रुकी गेआ कने बड़ी सांति होई गेई।
40
कने यीशुयैं चेलेयां नैं ग्लाया, “तुहां क्जो डरा दे हन? क्या तुहां जो अह्ल्ली तिकर बसुआस नीं होएया?”
41
कने सैह़ बड़े डरी गै कने अप्पु च ग्लाणा लग्गे, “एह़ कुण माणु ऐ, कि तफान कने पांणिये दियां लैहरां कने दुष्टआत्मां भी इसदे हुक्मे दा पालण करदियां हन।”
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16