Ecclesiastes 7

Belarusian Bokun

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Лепш [добрае] iмя, чым добры алей, і [лепш] дзень сьмерцi, чым дзень нараджэньня.

2Лепш iсьцi ў дом жалобы, чым ісьці ў дом сьвяткаваньня, бо там — канец кожнага чалавека, і [чалавек] жывы складае гэта ў сэрцы сваім.

3Лепш смутак, чым сьмех, бо праз засмучанае аблічча будзе лепшым сэрца.

4Сэрца мудрых — у доме жалобы, а сэрца дурняў — у доме радасьці.

5Лепш чалавеку слухаць дакараньні мудрага, чым слухаць сьпеў дурняў.

6Бо сьмех дурня — як трэскат трэсак пад гаршчком. І гэта таксама марнасьць.

7Бо прыгнёт [іншых] мудрага робіць шалёным, і падарунак псуе сэрца.

8Лепш канец справы, чым яе пачатак, лепш павольны [на гнеў], чым фанабэрысты.

9Ня будзь хуткі да гневу ў духу тваім, бо гнеў жыве ў заўлоньні дурняў.

10Не кажы: “Што гэта такое, што ранейшыя дні былi лепшыя, чым цяперашнiя?”, бо ня з мудрасьці ты пытаешся пра гэта.

11Добрая мудрасьць разам са спадчынай, асабліва для таго, хто бачыць сонца.

12Бо ў ценю мудрасьці як у ценю срэбра; і карысьць веданьня [ў тым, што] мудрасьць дае жыцьцё таму, хто мае яе.

13Паглядзі на справы Божыя, бо хто можа выпрастаць тое, што Ён скрывіў.

14У дзень добры карыстайся з добрага, а ў дзень лiхi ўбач, што адно зрабіў Бог насупраць другога, так што не знойдзе чалавек, што будзе пасля яго.

15Усё гэта я бачыў у дні марнасьці маёй: вось, праведнік гiне ў праведнасьці сваёй, і вось бязбожнік доўга жыве ў лiхоце сваёй.

16Ня будзь залішне праведны, i ня будзь надта мудры! Навошта маеш нішчыць сам сябе?

17Не асуджай залішне і ня будзь дурнем! Навошта табе паміраць не ў свой час?

18Добра, калi будзеш трымацца аднаго, i ад другога не прыбірай рукi тваёй, бо той, хто баiцца Бога, пазьбегне ўсяго гэтага.

19Мудрасьць робіць мудрага мацнейшым за дзесяць уладароў, якія ў горадзе.

20Бо няма на зямлi чалавека праведнага, які робіць дабро i не грашыць.

21Таксама кожнае слова, што гавораць, не ўкладай у сэрца тваё, і ня слухай, як слуга твой праклiнае цябе;

22бо ведае сэрца тваё, што ты шмат разоў таксама праклiнаў іншых.

23Усё гэта я выпрабаваў мудрасьцю, я сказаў: “Я буду мудрым”, але [мудрасьць] далёка ад мяне.

24Далёка тое, што ўжо было, i глыбокае, глыбокае. Хто знойдзе яго?

25Зьвярнуў я сэрца маё, каб спазнаць і дасьледаваць, і шукаць мудрасьць i разуменьне, i каб спазнаць, што бязбожнасьць — дурасьць, а глупота — шаленства.

26І знайшоў я, што гарчэйшая за сьмерць жанчына, у якой сэрца як пастка і сіло, а рукі ейныя — як путы. Хто добры перад абліччам Бога, той уратуецца ад яе; а грэшнiк будзе злоўлены ёю.

27Вось гэта я знайшоў, сказаў Эклезiяст, адно з другiм [дасьледуючы], каб знайсьцi разуменьне.

28Чаго яшчэ шукала душа мая i не знайшла? Чалавека аднаго з тысячы я знайшоў, а жанчыны сярод усіх іх не знайшоў.

29Вось толькi гэта я знайшоў, што Бог зрабіў чалавека правым, а яны шукаюць усялякія прыдумкі.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →