Ephesians 4

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Умольваю вас я, вязень Госпадаў, каб вы хадзілі дастойна пакліканьня, якім пакліканы,

2з усёю пакорлівасьцю і лагоднасьцю, з доўгацярплівасьцю і любоўю адны адных пераносячы,

3рупліва зьберагаючы адзінства духа ў супакоі.

4Адно цела і адзін Дух, як пакліканыя вы да адной надзеі пакліканьня вашага.

5Адзін Госпад, адна вера, адзін хрост.

6Адзін Бог і Айцец усіх, які над усімі, і праз усіх, і ва ўсіх нас.

7Кожнаму ж з нас дадзена ласка паводле меры дару Хрыстовага.

8Таму вось кажа (Пісаньне): “Узыходзячы на вышыню, павёў палон у няволю і даў людзям дары”.

9Што ж значыць “узыходзячы”, як ня тое, што перш зыйшоў у глыбейшыя нетры зямлі?

10Хто зыйшоў, Той самы і ўзыйшоў вышэй усяго неба, каб усё напоўніць.

11І Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых эвангелістамі, а яшчэ іншых пастырамі і вучыцелямі

12на ўдасканаленьне сьвятых, на патрэбы служэньня, на збудаваньне Цела Хрыстовага,

13аж пакуль ня дойдзем да адзінства веры і пазнаньня Сына Божага, да чалавека дасканалага, да меры веку поўні Хрыстовай,

14каб не былі мы ўжо хісткімі дзецьмі, кіданымі ўсякім ветрам навукі сапсаваных людзей і дурманячых ашуканстваў.

15Трымаючыся праўды, ува ўсім узрастаем у любові ў Таго, хто ёсьць Галавой, Хрыста,

16з якога ўсё Цела, састаўленае і злучанае ўсякімі вязямі, мацаванымі праз дзейнасьць у сваю меру паасобнага члена расьце, і будуецца ў любові.

17Вось аб гэтым кажу і сьведчу ў Госпадзе, каб вы ўжо не хадзілі так, як пагане, што ходзяць ў марнасьці розуму свайго,

18маючы цьмяныя думкі, аддаленыя ад жыцьця Божага дзеля няведаньня, трываючага ў іх праз асьляпленьне іхняга сэрца,

19якія сталіся нячулымі і аддалі саміх сябе на распусту, каб рабіць прагавіта ўсякую брыдоту.

20Але вы ня гэтак пазналі Хрыста,

21калі толькі вы пра Яго чулі і калі ў Ім вучыліся, таму што праўда ў Езусе.

22Дык пакіньце жыць паводле абычаю старога чалавека, прападаючага ў манлівых пажаданьнях,

23а аднавіцеся духам розуму вашага

24і апраніцеся ў новага чалавека, створанага Богам у справядлівасьці і сьвятасьці праўды.

25Дзеля таго, адкінуўшы падман, кажыце праўду кожны свайму бліжняму, бо мы члены адзін аднаму.

26Гневаючыся, не грашыце; хай сонца не заходзіць у гневе вашым;

27і не давайце месца д’яблу.

28Хто краў, хай ужо не крадзе, лепш хай працуе, робячы рукамі сваімі карыснае, каб меў чым у патрэбе ўспамагчы патрабуючага.

29Усякае ліхое слова хай не выходзіць з вуснаў вашых, але толькі добрае на збудаваньне веры, каб была мілай слухаючым.

30І не засмучайце Сьвятога Духа Божага, якім вы запячатаны на дзень адкупленьня.

31Хай счэзне у вас усякая прыкрасьць, гнеў, і злосьць, і звадка, і ачарненьне, і ўсякая злоснасьць.

32Будзьце ж паміж сабой спагаднымі, міласэрнымі, даруйце адны адным, як і Бог дараваў вам у Хрысьце.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →