1 John 2

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1VY meibion‐bychain, y pethu hyn yð wyf yn y scryvenu atoch, val na phechoch: ac a phecha nep, y may y ni ymðiddanwr y gyd a’r Tat, Iesu Christ y cyfiawn.

2Ac efe yw’r cyssiliat tros ein pechodeu: ac nyd tros yr yddom ni yn vnic, eithyr tros pechotæ yr oll vyt.

3Ac wrth hyn y gwyddam yr adwaenam ef, a’ s cadwn y ’orchymynion ef.

4Yr hwn a ddywait, Mi adwen ef, ac ny chaidw ei ’orchmyneu, celwyddawc yw, a’r gwirionedd nyd yw ynthaw.

5Eithr hwn a gaidw y ’air ef, yn wir yn hwn vv y mae cariat ar D d uw yn berffeith: wrth hyn y gwyddam ein bot ynthaw ef.

6Yr hwn a ddywait y vot yn aros yntho ef, a ð y lei ys velly rodiaw, megis ac y rrotiawdd yn tef.

7Vrodyr, nyd wyf yn yscrivenu vn gorchymyn newydd atoch, eithyr gorchymyn hen, yr hwn y vu y chwi or dechreu at: yr hen ’orchymyn yw’r gair, yr hwn a glywsoch or dechreu at.

8Trachefn, gorchymyn newydd ydd wyf yn eiscrivenu atoch, yr hyn ’sy yn wir yntho ef, ac yno chwi the hefyt: can ys y tywyllwch aeth heibio, a’r gwir ’olauni ’sy yr awrhon yn llewychu.

9Yr hwn a ðywait y vot yn y golauni, ac yn casau eu vrawt, yn y tywyllwc h y mae h yd y pryd hyn.

10Yr hwn a gar ei vrawt, ys y yn aros yn y golauni, ac nyd oes achos cwymp ynthaw.

11Eithyr hwn a gasao ey vrawt, yn y tywyllwc h y mae, ac yn y tywyllwc h y mae yn rrodiaw, ac ny wyr y b’le y mae yn mynet, can ddarvot i’r tywyllwc h ddallu ei lygait.

12Ha blant‐bychain, ydd wyf yn scrivenu atoch, o bleit maddeu ychwi eich pechote er mwyn y Enw ef.

13Scrivennu ydd wyf atoch, dadeu, can y chwi adnabot yr hwn ys ydd or dechreu at. Scrivennu ydd wyf ato‐chwi, wyr‐ievainc, can ddarvot y chwi orchvygu y Vall.

14Scrivenny ydd wyf ato‐chwi, yr ei bychain, can y chwi adnabot y Tat. Scrivennais atoch, dateu, can y chwi adnabot yr hwn ys ydd o’r dechreu at. Scrivenais atochwi, wyr‐ieuainc, can eich bot yn gedyrn, a’ gair Duw ys ydd yn aros ynoch’, a’ gorchvygesoch y Vall.

15Na charwch y byt, na’r petheu ys ydd yn y byt. A char nep y byt, nyt yw cariat y Tat ynthaw.

16Can ys pob peth ys ydd yn y byt (megis chwant y cnawt, a’ chwant y llygait, a’ balchder ybywyt) nyd yw o’r Tat, eithyr or byt y mae.

17A’r byt ys ydd yn mynet heibio, ay chwant ef: a’ hwn a wna wyllys Duw a erys yn dragyvyth.

18Ha‐ blant‐bychain, yr amser dywethaf ydiw hi, a’ megis y clywsoch y delei yr Antichrist, ac yr owrhon y mae Antichristieu lawer: wrth yr hyn y gwyddom mae’r amser dywethaf ydyw hi.

19O dd ywrthym ni ydd aethant wy allan, eithyr nyd oeddent o hanam ni: can ys pe besent o hanam, ys aro sa sent vvy gyd a ni. Eithr hyn a dderyvv, val yr eglurit, nad ynt vvy oll o hanam ni.

20Eithr y mae y chwi enneint o d dywrth yr hwn ys y Sanct aidd, a’ chvvi a wyðoch bop peth.

21Nyd escrivennais atoch’, o bleit na wyddoch y gwirionedd: eithyr am y chwi ei h adnabot, ac am nad oes dim celwydd o’r gwirionedd.

22Pwy yw ’r celwyddawc, anyd yr hwn a wad may Iesu yw ’r Christ? hwn yw ’r Antichrist yr vn a wad y Tat a’r Map.

23Pwy pynac a wad y Map, nyd yw y Tat gan hwnw chwaith.

24Aro s et gan hynny yno‐chwi yr hyn a glywsoch or dechreu at. A’s erys ynoch yr hyn a glywsoch o’r dechreu at, chwi the hefyt a aro s wch yn y Map, ac yn y Tat.

25A’ hwn yw’r addewit a addawodd ef y ni, ’sef bywyt tragyvythawl.

26Y petheu hyn a scrivenais atoch, erwydd yr ei ’sy ich twyllo.

27Eithyr yr enneint a dd erbynies o ch y cantho ef, ys y yn aros ynoch: ac nyd rait ychwi vot nep ich dyscu: eithr mal ich dysco yr Enneint hwnw am bop peth, ac y mae yn gywir, ac nyd yw yn gelwyddawc, ac megis ich dyscawdd, yr aro s wch ynthaw.

28Ac yr owrhon blant‐bychain, aro s wch ynthaw, mal pan yr ymddangoso ef, y bo hyder genym, ac na chywilyddiom ger y vron ef yn ei ddyvodiat.

29A’s gwyddoch y vot ef yn gyfiawn, gwybyddwch may pwy pynac a wna gyfiawnder y anet o honaw ef.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →