Proverbs 19

Persian Bible (FACB) 2005 - Persian Contemporary Bible

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1بهتر است انسان فقير باشد و با صداقت زندگی كند تا اينكه از راه نادرست ثروتمند شود.

2داشتن دل و جرأت بدون حكمت بی‌فايده است و عجله باعث اشتباه می‌شود.

3انسان با حماقتش زندگی خود را تباه می‌كند و بعد تقصير را به گردن خداوند می‌اندازد.

4شخص ثروتمند دوستان بسيار پيدا می‌كند، اما وقتی كسی فقير می‌شود هيچ دوستی برايش باقی نمی‌ماند.

5شاهد دروغگو بی‌سزا نمی‌ماند و كسی كه دايم دروغ می‌بافد جان سالم بدر نخواهد برد.

6مردم دوست دارند پيش بزرگان، خود شيرينی كنند و با كسانی دوست شوند كه بذل و بخشش می‌كنند.

7وقتی انسان فقير شود حتی برادرانش او را ترک می‌كنند چه رسد به دوستانش، و تلاش او برای بازيافتن آنها بجايی نمی‌رسد.

8هر كه در پی حكمت است جانش را دوست دارد و آنكه برای حكمت ارزش قايل شود سعادتمند خواهد شد.

9شاهد دروغگو بی‌سزا نمی‌ماند و كسی كه دايم دروغ می‌بافد هلاک خواهد شد.

10شايسته نيست كه آدم احمق در ناز و نعمت زندگی كند و يا يک برده بر اميران حكومت راند.

11كسی كه خشم خود را فرو می‌نشاند عاقل است و آنكه از تقصيرات ديگران چشم‌پوشی می‌كند سرافراز خواهد شد.

12غضب پادشاه مانند غرش شير است، اما خشنودی او مثل شبنمی است كه بر سبزه می‌نشيند.

13فرزند نادان بلای جان پدرش است و غرغرهای زن بهانه‌گير مثل قطرات آبی است كه دايم در حال چكيدن می‌باشد.

14خانه و ثروت از اجداد به ارث می‌رسد، اما زن عاقل بخشش خداوند است.

15كسی كه تنبل است و زياد می‌خوابد، گرسنه می‌ماند.

16احكام خدا را نگه‌دار تا زنده بمانی، زيرا هر كه آنها را خوار بشمارد خواهد مرد.

17وقتی به فقير كمک می‌كنی مثل اين است كه به خداوند قرض می‌دهی و خداوند است كه قرض تو را پس خواهد داد.

18فرزند خود را تا دير نشده تربيت كن؛ اگر غفلت نمايی زندگی او را تباه خواهی كرد.

19اگر كسی تندخويی می‌كند بگذار عواقبش را ببيند و مانع او نشو، چون در غير اينصورت او به تندخويی خود ادامه خواهد داد.

20اگر به پند و اندرز گوش دهی تا آخر عمرت از حكمت برخوردار خواهی بود.

21انسان نقشه‌های زيادی در سر می‌پروراند، اما نقشه‌هايی كه مطابق با خواست خدا باشد اجرا خواهد شد.

22مهربانی شخص باعث محبوبيت او می‌شود. بهتر است شخص فقير باشد تا اينكه با نادرستی زندگی كند.

23خداترسی به انسان حيات می‌بخشد و او را كامياب گردانده از هر بلايی محفوظ می‌دارد.

24آدم تنبل دستش را بطرف بشقاب دراز می‌كند، ولی از فرط تنبلی لقمه را به دهان خود نمی‌گذارد.

25مسخره كننده را تنبيه كن تا مايۀ عبرت جاهلان شود. اشتباهات شخص فهميده را به او گوشزد نما تا فهميده‌تر شود.

26پسری كه با پدرش بدرفتاری می‌كند و مادرش را از خانه بيرون می‌راند، مايه ننگ و رسوايی است.

27پسرم، از گوش دادن به تعليمی كه تو را از حكمت دور می‌كند خودداری نما.

28شاهد پست و فرومايه عدالت را به بازی می‌گيرد و از گناه كردن لذت می‌برد.

29مسخره‌كنندگان و احمقان، شديداً مجازات خواهند شد.

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →