Proverbs 26

Persian Bible (FACB) 2005 - Persian Contemporary Bible

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1همانطوركه باريدن برف در تابستان يا باران در فصل درو خلاف قانون طبيعت است، همچنان است احترام گذاشتن به اشخاص نادان.

2نفرين، بر كسی كه مستحق آن نيست اثری ندارد و مانند گنجشک يا پرستويی است كه اينسو و آنسو پرواز می‌كند و در جايی نمی‌نشيند.

3شلاق برای اسب است و افسار برای الاغ، و چوب تنبيه برای آدم احمق.

4كسی كه به سؤال احمقانه جواب دهد مثل سؤال كنندۀ آن، احمق است.

5بايد به سؤال احمقانه جواب احمقانه داد تا كسی كه سؤال كرده خيال نكند عاقل است.

6كسی كه توسط آدم احمقی پيغام می‌فرستد مثل شخصی است كه پای خود را قطع می‌كند و يا زهر می‌نوشد.

7مثلی كه از دهان شخص نادان بيرون می‌آيد، مانند پای لنگ، سست است.

8احترام گذاشتن به آدم احمق، مانند بستن سنگ به فلاخن، كار احمقانه‌ای است.

9مثلی كه از دهان آدم احمق بيرون می‌آيد همچون خاری كه به دست آدم مست فرو می‌رود و او حس نمی‌كند، بی‌اثر است.

10كسی كه آدم احمقی را استخدام می‌كند مانند تيراندازی است كه هر رهگذری را مجروح می‌سازد.

11آدم احمقی كه حماقت خود را تكرار می‌كند مانند سگی است كه آنچه را كه استفراغ كرده می‌خورد.

12كسی كه در نظر خود عاقل است از يک احمق هم نادان‌تر است.

13آدم تنبل پايش را از خانه بيرون نمی‌گذارد و می‌گويد: «شيرهای درنده‌ای در كوچه‌ها هستند!»

14او مانند دری كه بر پاشنه‌اش می‌چرخد، در رختخوابش می‌غلتد و از آن جدا نمی‌شود.

15دستش را بطرف بشقاب دراز می‌كند ولی از فرط تنبلی لقمه را به دهانش نمی‌گذارد.

16با اين حال او خود را داناتر از هفت مرد عاقل می‌داند.

17كسی كه در نزاعی دخالت می‌كند كه به او مربوط نيست مانند شخصی است كه گوشهای سگی را می‌كشد.

18شخصی كه همسايۀ خود را فريب بدهد و بعد بگويد كه شوخی كرده است، مثل ديوانه‌ای است كه به هر طرف آتش و تيرهای مرگبار پرت می‌كند.

20هيزم كه نباشد آتش خاموش می‌شود، سخن‌چين كه نباشد نزاع فرو می‌نشيند.

21همانطور كه زغال و هيزم آتش را مشتعل می‌كند، مرد ستيزه‌جو هم جنگ و نزاع بر پا می‌نمايد.

22حرفهای آدم سخن‌چين مانند لقمه‌های لذيذی است كه با لذت بلعيده می‌شود.

23سخنان زيبا و فريبنده، شرارت دل را پنهان می‌سازد، درست مانند لعابی كه ظرف گلی را می‌پوشاند.

24شخص كينه‌توز با حرفهايش كينۀ دلش را مخفی می‌كند؛

25اما تو گول حرفهای فريبندۀ او را نخور، زيرا دلش پر از نفرت است.

26اگر چه نفرتش را با حيله پنهان می‌كند، اما سرانجام پليدی او بر همگان آشكار خواهد شد.

27هر كه برای ديگران چاه بكند، خود در آن خواهد افتاد. هر كه سنگی بطرف ديگران بغلتاند، آن سنگ بر می‌گردد و بر روی خود او می‌افتد.

28زبان دروغگو از مجروح شدگان خود نفرت دارد و دهان چاپلوس خرابی بار می‌آورد.

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →