Proverbs 29

Persian Bible (FACB) 2005 - Persian Contemporary Bible

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1كسی كه بعد از تنبيه بسيار، باز سرسختی كند، ناگهان خرد خواهد شد و ديگر علاجی نخواهد داشت.

2وقتی قدرت در دست نيكان است مردم شادند، اما قدرت كه به دست بدان بيفتد مردم می‌نالند.

3پسر عاقل پدرش را خوشحال می‌كند، اما پسری كه بدنبال زنان بدكاره می‌رود اموالش را برباد می‌دهد.

4پادشاه عاقل به مملكتش ثبات می‌بخشد، اما آنكه رشوه می‌گيرد مملكت خود را نابود می‌كند.

5شخص متملق با چاپلوسی‌های خود به دوستش صدمه می‌زند.

6بدكاران در دام گناه خود گرفتار می‌شوند، اما شادی نصيب درستكاران می‌گردد.

7شخص درستكار نسبت به فقرا باانصاف است، اما آدم بدكار به فكر آنها نيست.

8آدم احمقی كه همه را مسخره می‌كند می‌تواند شهری را به آشوب بكشاند، اما شخص دانا تلاش می‌كند صلح و آرامش برقرار نمايد.

9بحث كردن با آدم نادان سودی ندارد، زيرا او يا عصبانی می‌شود يا مسخره می‌كند.

10افرادی كه تشنۀ خون هستند از اشخاص درستكار متنفرند و قصد جانشان را دارند.

11آدم نادان خشم خود را فوری بروز می‌دهد، اما شخص دانا جلو خشم خود را می‌گيرد.

12اگر حاكم به حرفهای دروغ گوش كند، تمام افرادش دروغگو خواهند شد.

13فقير و ثروتمند در يک چيز مثل هم هستند: خداوند به هر دو آنها چشم بينا داده است.

14پادشاهی كه نسبت به فقرا باانصاف باشد، سلطنتش هميشه پابرجا خواهد ماند.

15برای تربيت بچه، چوب تأديب لازم است. اگر او را به حال خود واگذاری و ادب نكنی، باعث سرافكندگی مادرش خواهد شد.

16وقتی اشخاص بدكار به قدرت می‌رسند، فساد زياد می‌شود؛ ولی قدرت آنها دوامی نخواهد داشت و نيكان سقوط آنها را به چشم خواهند ديد.

17فرزند خود را تأديب كن تا باعث شادی و آرامش فكر تو شود.

18در جايی كه پيام خدا نيست، مردم سركش می‌شوند. خوشابحال قومی كه احكام خدا را به جا می‌آورند.

19خدمتكار را نمی‌توان تنها با نصيحت اصلاح كرد، زيرا او هر چند حرفهای تو را بفهمد ولی به آنها توجه نخواهد كرد.

20شخصی كه بدون فكر كردن و با عجله جواب می‌دهد از يک احمق هم بدتر است.

21غلامی كه اربابش او را از كودكی به نازپرورده باشد، برای اربابش غلامی نخواهد كرد.

22شخص تندخو نزاع به پا می‌كند و باعث ناراحتی می‌شود.

23تكبر، انسان را به زمين می‌زند، ولی فروتنی منجر به سربلندی می‌شود.

24كسی كه با دزد رفيق می‌شود، دشمن جان خويش است، زيرا شهادت دروغ می‌دهد و به اين ترتيب خود را زير لعنت قرار می‌دهد.

25كسی كه از انسان می‌ترسد گرفتار می‌شود، اما شخصی كه به خداوند توكل می‌كند در امان می‌ماند.

26بسياری از مردم از حاكم انتظار لطف دارند غافل از اينكه خداوند است كه حق هر كس را می‌دهد.

27درستكاران از بدكاران نفرت دارند و بدكاران از درستكاران.

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →