Proverbs 17

Persian Dari Bible - Afgan Dialect - Version Good News for a New Age (GNN) == 2007

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1خوردن نان خشک در آرامش بهتر است از خوردن غذای شاهانه در خانه ای که در آن جنگ و دعوا باشد.

2غلام دانا بر پسر شرور آقای خود تسلط خواهد یافت و در ارثی که به او می رسد، شریک خواهد شد.

3طلا و نقره را آتش می آزماید و دل انسان را خدا.

4آدم بدکار از همنشینی با مردم بد لذت می برد و مرد دروغگو از همنشینی با اشخاص دروغگو.

5مسخره کردن مردم فقیر به منزلۀ مسخره کردن خدائی است که آن ها را آفریده است. کسانی که از غم و بدبختی دیگران خوشحال می شوند، بی سزا نخواهند ماند.

6تاج افتخارِ اشخاصِ پیر، نواسه های شان می باشند و تاج افتخار فرزندان، والدین شان.

7شخص نجیب هرگز دروغ نمی گوید و آدم احمق هرگز حرف با منطق بر زبان نمی آورد.

8بعضی مردم به این فکر هستند که رشوه معجزه می کند و آن ها را در هر کاری موفق می سازد.

9کسی که تقصیر دیگران را می پوشاند، محبت ایجاد می کند، اما شخصی که آنرا آشکار می سازد، باعث جدائی دوستان می گردد.

10تأثیرِ یک ملامت به شخص فهیم بیشتر است از صد ضربۀ تازیانه به آدم احمق.

11مردم بدکار فقط در فکر تمرد هستند، بنابراین، بشدت مجازات خواهند شد.

12روبرو شدن با ماده خرسی که چوچه هایش را از او گرفته اند، بهتر است از روبرو شدن با شخص نادانی که گرفتار حماقت شده است.

13اگر خوبی را با بدی تلافی کنی، بلا از خانه ات دور نخواهد شد.

14شروع کردن دعوا مانند ایجادِ رخنه در سد آب است، به جر و بحث خاتمه بده پیش از آنکه به دعوا منجر شود.

15خداوند از کسانی که بیگناه را محکوم و گناهکار را تبرئه می کند، متنفر است.

16صرف پول برای آموزش شخص احمق بیفایده است، زیرا او طالب حکمت نیست.

17دوست واقعی در هر موقعیتی محبت می کند و اقارب برای کمک در هنگام مشکلات، تولد یافته اند.

18تنها شخص بی عقل است که ضامن شخص دیگری می شود.

19شخص ستیزه جو گناه را دوست دارد و آدم بلند پرواز خرابی ببار می آورد.

20شخص بد اندیش کامیاب نخواهد شد و آدم فریبکار در دام بلا گرفتار خواهد گردید.

21فرزند احمق مایۀ غم و غصۀ والدین خود می باشد.

22خوشی دل مانند دوا شفا بخش است، اما روح پژمرده انسان را بیمار می کند.

23آدم بدکار پنهانی رشوه می گیرد و مانع اجرای عدالت می شود.

24هدف مردم عاقل تحصیل حکمت است، اما شخص جاهل در زندگی هیچ هدفی ندارد.

25فرزند احمق مایۀ غم و اندوه پدر و تلخکامی مادر است.

26مجازات کردن اشخاص بیگناه و جزا دادن مردم نجیب بخاطر صداقت شان کار درستی نیست.

27شخص دانا کم حرف می زند و آدم عاقل آرام و صبور است.حتی شخص احمق هم اگر خاموش باشد و حرف نزند، او را دانا و فهمیده می شمارند.

28حتی شخص احمق هم اگر خاموش باشد و حرف نزند، او را دانا و فهمیده می شمارند.

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →