Proverbs 20

Persian TPV (مژده برای عصر جدید)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1شراب انسان را به کارهای احمقانه وادار می‌کند و مشروب باعث جنگ و دعوا می‌شود. کسانی‌که معتاد به مشروب می‌شوند، احمقند.

2خشم پادشاه مانند غرّش شیر است. هرکسی که خشم او را برانگیزاند، جان خود را به خطر می‌اندازد.

3دوری از نزاع برای انسان عزّت می‌آورد. فقط آدمهای احمق هستند که نزاع برپا می‌کنند.

4شخص تنبل به موقع زمین خود را شخم نمی‌زند، بنابراین هنگام برداشت محصول هرچه می‌گردد، چیزی نمی‌یابد.

5افکار شخص مانند آب در ته چاه است و شخص دانا آن را بیرون می‌کشد.

6اشخاص زیادی ادّعا می‌کنند که باوفا هستند، امّا چه کسی می‌تواند شخصی را پیدا کند که واقعاً باوفا باشد؟

7فرزندان شخص صادق و درستکار در زندگی سعادتمند خواهند شد.

8پادشاهی که برمسند قضاوت می‌نشیند، به دقّت جوانب امر را می‌سنجد و حق را از باطل تشخیص می‌دهد.

9چه کسی می‌تواند بگوید که دل خود را پاک نگاه داشته‌ام و بی‌گناه هستم؟

10خداوند از کسانی‌که در معامله از وزنه و پیمانه‌های تقلّبی استفاده می‌کنند، متنفّر است.

11حتّی کودک را می‌توان از طرز رفتارش شناخت و فهمید که آنچه را انجام می‌دهد، پاک و راست است یا نه.

12گوش شنوا و چشم بینا، هر دو هدیهٔ خداوند هستند.

13اگر خواب را دوست داشته باشی، فقیر می‌گردی پس بیدار باش تا سیر شوی.

14خریدار به جنس می‌نگرد و می‌گوید: «بد است!» امّا وقتی آن را خرید، از آن تعریف می‌کند.

15سخنان حکیمانه گرانبهاتر از طلا و کمیاب‌تر از جواهر است.

16از کسی‌که ضامن شخص بیگانه می‌شود، گرو بگیر.

17نانی که از راه فریبکاری به دست می‌آید؛ لذیذ است، امّا سرانجام کام را تلخ می‌کند.

18نقشه‌هایت را بدون مشورت با دیگران عملی نکن و بدون تدبیر به جنگ نرو.

19شخص سخن‌چین رازها را فاش می‌کند، پس با چنین شخصی معاشرت نکن.

20چراغ زندگی کسی‌که والدین خود را لعنت کند، خاموش خواهد شد.

21مالی که به آسانی به دست آمده باشد، برکتی نخواهد داشت.

22مگو که خودم انتقام خواهم گرفت، بلکه بر خداوند توکّل نما و او تو را یاری خواهد کرد.

23خداوند از اشخاصی که در معامله از ترازو و وزنه‌های تقلّبی استفاده می‌کنند، نفرت دارد.

24خداوند راه زندگی ما را تعیین می‌کند، پس انسان چگونه می‌تواند بفهمد که راه زندگی او به کجا ختم می‌گردد؟

25هرگز نسنجیده نذر نکن، زیرا ممکن است گرفتار شوی.

26پادشاه دانا مردم بدکار را تشخیص می‌دهد و آنها را شدیداً مجازات می‌کند.

27وجدان انسان، چراغ خداوند است که تمام رازهای پنهانی او را آشکار می‌سازد.

28اگر پادشاه مهربان و درستکار باشد، سلطنتش پایدار می‌ماند.

29جلال و شکوه جوانان، قوّت آنهاست و عزّت پیران موی سفید آنها.

30تازیانه و تنبیه سخت، دلها را از بدی پاک می‌کنند.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →