Proverbs 3

Persian TPV (مژده برای عصر جدید)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ای فرزند من، هرچه به تو یاد می‌دهم فراموش مکن و آنچه را به تو می‌گویم به‌خاطر بسپار.

2تعالیم من، کامیابی و عمر دراز به تو می‌بخشد.

3هرگز صداقت و وفاداری را از خود دور مکن، آنها را به گردنت ببند و بر قلبت بنویس.

4اگر چنین کنی، خدا و مردم از تو راضی خواهند شد.

5با دل و جان بر خداوند توکّل کن. بر عقل خود تکیه مکن.

6در تمام کارهایت خداوند را به‌خاطر داشته‌ باش. او راه راست را به تو نشان خواهد داد.

7خیال نکن که خیلی عاقل هستی. از خدا بترس و از بدی دوری کن.

8اگر چنین کنی، مانند داروی شفا بخش، به تو سلامتی و قوّت می‌بخشد.

9خداوند را احترام نما و از دارایی خود و از نوبر محصول زمین خود قسمتی را به او تقدیم کن.

10اگر چنین کنی انبارهایت پر از نعمت و خمره‌هایت پر از شیرهٔ انگور خواهد شد.

11ای فرزند من وقتی خداوند تو را تنبیه می‌کند، خوب توجّه کن و وقتی تو را سرزنش می‌کند، دلگیر نشو.

12چون خداوند کسانی را که دوست دارد، تربیت می‌نماید؛ مانند والدینی که فرزند عزیز خود را تربیت می‌کنند.

13خوشا به حال کسی‌که حکمت و دانایی پیدا می‌کند.

14زیرا ارزش آن از طلا و نقره بیشتر است.

15حکمت از جواهرات گرانبهاتر و از هرچه آرزو کنی باارزشتر است.

16حکمت به تو عمر دراز و ثروت و احترام می‌بخشد.

17حکمت در زندگی تو را کامیاب کرده و به راه امنیّت و شادمانی هدایت می‌کند.

18کسانی‌که حکیم می‌شوند، شادمان خواهند بود. جان و حیات را خدا می‌بخشد.

19ستخداوند زمین را از روی حکمت خود آفرید، و آسمانها را با دانایی خود بنیان نهاد.

20عقل او رودخانه‌ها را روان نمود، و باران را از ابرها بر زمین بارانید.

21ای فرزند من، دانایی و فهم خود را حفظ کن و نگذار از تو دور شوند.

22اینها به تو زندگی می‌بخشند و آن را پر از خوشی می‌کنند.

23آنگاه به سلامتی، راه خود را طی می‌‌کنی و شکست نمی‌خوری.

24بدون ترس می‌خوابی و تمام شب به راحتی استراحت می‌‌کنی.

25از بلاهای ناگهانی -‌مثل آنچه که توفان بر سر شریران می‌آورد- نخواهی ترسید.

26خداوند از تو محافظت می‌کند و نمی‌گذارد که در دام گرفتار شوی.

27هرگاه که از دستت برمی‌آید، از احسان کردن به محتاجان کوتاهی مکن.

28اگر می‌توانی اکنون به همسایه‌ات کمک کنی، به او نگو برو و فردا بیا.

29در مورد همسایه‌ات که نزدیک تو زندگی می‌کند و به تو اعتماد دارد، قصد بدی مکن.

30با کسی‌که به تو بدی نکرده است، بی‌سبب جدل مکن.

31به مردمان زورگو حسادت نورز و از آنها تقلید مکن.

32چون خداوند از مردم ظالم متنفّر است، امّا درستکاران از اسرار الهی آگاهند.

33لعنت خداوند بر خانهٔ شریران است امّا خانهٔ عادلان را برکت می‌دهد.

34خداوند به مردم از خود راضی توجّهی ندارد امّا فروتنان را سرافراز می‌نماید.

35خردمندان عزّت و جلال به ‌دست می‌آورند، امّا نادانان رسوایی خود را بیشتر خواهند کرد.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →