Habakkuk 1

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

Jump to: Chapter 2 →

1An túalach do chonnairc Habaccuc an fáigh.

2O a THIGHEARNA, ga fad bhias mé ag éighiomh, agus nach ccluin tú! eadhon ag éighiomh chugad air fhoiréigion, agus nach áill leachd tárthail!

3Créd fá ttáisbeanann tú éigceart dhamh, agus a thabhairt orum doilghios dfaicsin? óir atá cneadh agus foiréigean as mo choinne: agus atá drong ann thógbhus súas ceannairg agus imreasan.

4Uimesin do failligheadh an dligheadh, agus ní théid breitheamhnus choidhche amach: óir íadhuid na ciontuigh a ttimchioll na bhfíréan; uime sin théid breitheamhnus éigcóir ar adhaigh.

5¶ Féuchuidh sibhsi a measg na ngeinteadh, agus measuigh, agus iongantaigh go hiongantach: oir oibreocha misi obair ann bhur laéthibh, noch nach ccreidfidhe, dá mbeith go ninneastaói dháoibh é.

6Oír, féuch, tógbhuim súas na Caldéanuigh, an cineadh searbh deithneasach sin, noch imthighios tre leithead na tíre, do shealbhughadh na náiteach ccomhnúidhe nach leó féin.

7Atáid síad úathbhásach agus gúasachtach: gluáisfidh a mbreitheamhnus agus a noirdhearcus úatha féin.

8Is Iuáithe fós a neich ná liopaird, agus is buirbe íad ná coin allta an tráthnóna: agus leathnochuid a marcshlúagh íad féin, agus tiucfuid a marcshlúagh ó imchéin; eitilfid mar an niolar dheithfrigheas dithe bídh.

9Tiucfuid uile chum éigin: súighfid a naighthe súas mar an ngaoith a noir, agus cruinneochuid an braighdionas mar an ngaineamh.

10Agus do dhéanuid sgige fá na ríoghaibh, agus béid na prionnsadha na ccúis mhagaidh aca: dísbeagfuid gach uile dhaingion láidir; óir crúachfuid luáithreadh, agus géabhuid é.

11Annsin áthrochus a inntinn, agus rachfuidh sé thairis anonn, agus cinteochuidh sé, ag cur a chumhachta a leith a dhé fein.

12¶ Nach bhfuil tusa ó shíorruighiochd, a THIGHEARNA mo Dhía, Máon Náomhtha? ní éugfuimne. A THIGHEARNA, dórduigh tú íad do breitheamhnus; agus, a Dhé chumhachdaigh, do dhaingnidh tú íad do smachdughadh.

13Is fíorghlaine do shúile na chum uilc damharc, agus ní fhéadann tú féuchuin air éicceart: cred fa bhféuchann tú air an droing do ní go fealltach, agus bhíos tú ad thochd an tan shluigios an drochdhuine an duine is fíréunta ná é féin?

14Agus do ní tú daóine mar íasg na fairge, amhuil na neithe snáidheacha, nach bhfuil riaghlaightheóir ós a ccionn?

15Tógbhuid íad uile súas leis an ndubhán, gabhuid íad iona líon, agus cruinnighid íad iona líon tairngthe: uimesin gáirdighid agus bíd lúathghaireach.

16Ar a nadhbharsin íodhbruid síad dá líon, agus loiscid túis dá bpaintéur; do bhrigh go mbí a ccomhroinn méith leó sin, agus a mbiadh fairsing.

17An bfoilmheochuid síad a líon uimesin, agus gan choigill do ghuáth cineadhacha do mharbhadh?

Jump to: Chapter 2 →