Zephaniah 2

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Cruinnighidh sibh féin a bhfochair a chéile, aseadh, cruinnighidh a ccionn a chéile, a chineadh neamhdhúileamhuil;

2Suil bhéaras a nfuagra amach, suil imeachus an lá mar an ccáithleach, suil thiucfas lá fearg bhorb an TIGHEARNA oruibh, suil thiucfas lá feirge an TIGHEARNA oruibh.

3Iarruidh an TIGHEARNA, sibhsi a uile dhrong ceannsa na talmhan, noch doibrigh a bhreitheamhnus; íarruidh fíreantachd, iarruigh macántachd: do bfeídir go bhfoileochtháoi síbh a ló fheirge an TIGHEARNA.

4¶ Oír tréigfighear Gása, agus biáidh Ascélon na díamhaireachd: dibeoruid Asdod amach san meadhón laói, agus tochalthar Ecron as a freímh.

5A mhairg do lucht áitrighthe chósta na fairge, cíneadh na Cheretíteach! atá focal an TIGHEARNA bhur naghaidh; a Chanaan, a dhúthaigh na Bhphilistinéach, scriosfa mé thusa go dearbhtha, iondus nach biáidh áitreabhthach ar bith ionnad.

6Agus béid cóstadha na fairge na náitibh comhnuighe agus na mbothaibh ag áodhairibh, agus na máinreachaibh ag tréuduibh.

7Agus bíaidh an costa aig fuighioll thighe Iudah; biathfuid air: a ttighthibh Ascélon luighfid síad síos tráthnóna: óir cúairteachuidh an TIGHEARNA a Ndía íad, agus fillfidh sé a ndáoirsine úatha.

8¶ Do chúala mé masla Mhóab, agus cáintéoireachd chloinne Ammon, lé ar mhasluigheadar mo dháoine, agus lé ar mhóruigheadar íad feín a naghaidh a tteórann.

9Uimesin fa mar mhairim, a deir TIGHEARNA na slógh, Día Israel, Go deimhin biaidh Móab mar Shodom, agus clann Ammon mar Ghomorrah, eadhon na mathair neantog, agus na poll salumn, agus na háonranachd shiórruidhe: millfidh íardhráoi mo dhaóine íad, agus sealbhochuid íarsma mo dhaóine íad.

10Isé so do gheabhuid ar son a núabhair, do bhrígh gur mhasluigheadar agus gur mhóradar íad féin a naghaidh dhaóine THIGHEARNA na slógh.

11Bíaidh an TIGHEARNA úathbhásach dhóibh: óir cuirfidh sé uile dhée na talmhan do ghorta; agus aidheoruid dáoine eision, gach áonduine as a ionad féin, eadhon uile oilén na ngeinteadh.

12¶ Sibhsi a Etíopianuigh mar an ccéadna, muirfighear sibh le mo chloidheamhsa.

13¶ Agus sínfidh sé a lámh amach a naghaidh an tuáisceart, agus scriosfuidh sé a Nassíria; agus do dhéanuidh Ninebheh na háonránachd, agus tirim mar fhásach.

14Agus luighfid tréuda iona lár, uile bheathácha na ccineadhach: coideoluigh an fíachfairge ar áon agus an bunnán léana iona lindéribh úachtaracha; cánfa a ngúth annsna fuinneogaibh; biáidh áonranachd annsna tairsighibh: oir nochtfuidh sé a nóbair céadair.

15Isí so an chathair lúathgháireach do chomhnuigh neamhchúramach, a dubhairt iona croidhe, Atáimse, agus ní bhfuil ann achd mé: cionnus do rinneadh fásach dhí, na háit aig beathachaibh chum luighe síos innte! gach uile duine ghabhus láimh ría déana sé feadalach, agus croithfidh a lámh.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →