2 Corinthians 3

Irish 1951 (Tiomna Nua 1951 (de Siúnta))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1An ag tosnú arís ar ár moladh féin atáimíd? nó an bhfuil gabhadh againn le litreachaibh molta chugaibh nó uaibh, mar tá ag daoinibh áirithe?

2Is sibh‐se ár litir, atá scríobhtha ’n‐ár gcroidheachaibh, atá d’á thuigsin agus d’á léigheamh ag an uile dhuine;

3mar is léir gur sibh litir Chríost do cuireadh fá n‐ár gcúram, litir do scríobhadh, ní h‐é le dubhach, acht le Spiorad Dé bhí; ní h‐é ar tháibhléadaibh cloiche, acht ar tháibhléadaibh feola.

4Agus is tré Chríost atá an mhuinighin seo againn i dtaobh Dé:

5ní h‐é gur féidir linn éinnidh d’áireamh mar bhéadh uainn féin; acht is ó Dhia thig ár gcumas;

6is é thug éifeacht dúinn, leis, chum bheith ’n‐ár seirbhíseachaibh do thiomna nua; ní h‐é do réir na litre, acht do réir an spioraid; óir marbhann an litir, acht do‐bheir an spiorad beatha.

7Agus miniostrálacht an bháis, atá greanta ’n‐a litreachaibh ar chlochaibh, má tháinig sí le glóir, i riocht nárbh fhéidir le clannaibh Israel féachaint go grinn ar ghnúis Mhaoise, mar gheall ar ghlóir a ghnúise: glóir do bhí ag dul i n‐éag:

8cad chuige nach mbéadh glóir is mó ’ná sin ag miniostrálacht an spioraid?

9Óir má tá miniostrálacht an damnuighthe glórmhar, is mó ’ná sin go mór atá miniostrálacht na fíréantachta glórmhar.

10Óir an nidh do‐rinneadh glórmhar, is dearbh nach ndearnadh é glórmhar san gcás so, mar gheall ar an nglóir is fearr.

11Óir an nidh do bhí ag dul i n‐éag, má bhí sé glórmhar, is mó ’ná sin go mór glóir an nidh atá buan.

12Ó thárla a leithéid seo de mhuinighin bheith againn, labhraimíd as cainnt an‐dána,

13agus ní fhuilmíd mar bhí Maois, do chuir folach ar a ghnúis, chum nach ndearcfadh clanna Israel go grinn ar dheireadh a raibh ag dul i n‐éag:

14acht do bhí a n‐aigne dallta, óir go dtí an lá so féin, le linn léighte an tseantiomna, fanann an folach céadna gan tógáil: folach atá curtha ar neamh‐nidh i gCríost.

15Acht go dtí an lá so, nuair léightear Maois, luigheann folach ar a gcroidhe.

16Acht nuair chasfaidh siad chum an Tighearna, tógfar an folach díobh.

17Anois is é an Tighearna an Spiorad; agus an áit ’n‐a bhfuil Spiorad an Tighearna, is ann atá saoirse.

18Acht sinne uile, ag dearcadh, mar bhéadh i scathán, ar ghlóir an Tighearna, gan folach bheith ar ár ngnúis, atáimíd d’ár n‐aistriú san íomháigh chéadna ó ghlóir go glóir, mar bhéadh ó’n Tighearna an Spiorad.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →