2 Thessalonians 3

Irish 1951 (Tiomna Nua 1951 (de Siúnta))

← Chapter 2 Jump to:

1I ndeireadh scéil, a bhráithre, guidhidh orainne, chum go leathaidh briathar an Tighearna, agus go nglóirightear é, mar tá d’á dhéanamh agaibh‐se;

2agus chum go saorfar sinn ó dhaoinibh míréasúnta, cuirptheacha; óir ní h‐é gach aon duine go bhfuil an creideamh aige.

3Acht atá an Tighearna creideamhnach; is é dhaingneochas sibh agus choimheádfas slán ó’n ainspiorad sibh.

4Agus atá muinighin againn as an Tighearna ’n‐bhur dtaobh, go bhfuil sibh ag déanamh na neithe órduighmíd, agus go ndéanfaidh sibh iad.

5Agus go dtreoruighidh an Tighearna bhur gcroidheacha chum grádha Dé, agus chum foidhne Chríost.

6Órduighmíd daoibh anois, a bhráithre, i n‐ainm ár dTighearna Íosa Críost, druidim ó gach bráthair atá ag maireachtain go fallsa, agus nach do réir an teagaisc fuaradar uainne.

7Óir is eol daoibh féin cionnas ba cheart daoibh aithris do dhéanamh orainne: óir níor iomcharamar sinn féin go fallsa ’n‐bhur measc;

8agus níor itheamar arán aon duine i n‐aisce, acht ag obair go cruaidh, dóchamhlach, d’oidhche agus de ló, chum nach mbéimís mar ualach ar aon duine agaibh.

9Ní h‐é nárbh é ár gceart é, acht chum sompla do thabhairt daoibh, chum go ndéanfadh sibh aithris orainn.

10Óir nuair bhíomar ’n‐bhur bhfochair féin, ba é ár n‐órdú dhaoibh, Munab áil le h‐aoinneach obair do dhéanamh, nár itheadh sé.

11Óir is clos dúinn go bhfuil daoine ’n‐bhur measc chaitheas a saoghal go fallsa, gan obair do dhéanamh, acht iad ag tabhairt a n‐aire do ghnóthaibh daoine eile.

12Anois órduighmíd d’á leithéidibh sin, agus spreagaimíd tríd an Tighearna Íosa iad, saothrú le ciúnas, agus a gcuid aráin féin d’ithe.

13Acht, a bhráithre, ná bidhidh‐se tuirseach ag déanamh maitheasa.

14Agus má tá aon duine nach n‐umhluigheann d’ár bhfocal san eipistil seo, tabhraidh aire do’n duine sin, gan dul ’n‐a chuideachtain, chum go gcuirfidhe náire air.

15Acht ’n‐a dhiaidh sin, ná breathnuighidh air mar bhéadh námha ann, acht cómhairligh leis amhail bráthair.

16Anois go dtugaidh Dia na síothchána síothcháin daoibh i gcómhnaidhe ar an uile shlighe. Go raibh an Tighearna libh go léir.

17Beannuighim‐se Pól daoibh lem’ láimh féin. Is é mo chómhartha i ngach eipistil é: mar sin scríobhaim.

18Go raibh grása ár dTighearna Íosa Críost libh go léir.

← Chapter 2 Jump to: